ඔයාල හැමෝවම පෙම් හසරැල්ලට සාදරයෙන් පිළි ගන්නවා. ආදර අන්දරයක් පාදක කර ගෙන කොටස් වශයෙන් මෙහි පළ වෙන "නිශාන්තයේ හසරැල්ල" කවි සංග්‍රහය මෙන්ම සමාජයීය හා රසවින්දනාත්මකව ලියවුණු සිංහල සහ ඉංග්‍රීසි කවි පද වැල් ද ඔයාලට මෙහිදී කියවන්න ලැබේවි.

කියවන හැමෝටම : කවි කියවලා ඒ ගැන ඔයාලගේ විවෘත අදහස් කියන්නත්, මේ බ්ලොග් එකේ පාඨකයෝ වෙන්නත් අමතක කරන්නෙපා. එයාලට මගේ හද පිරි ස්තූතිය!

February 27, 2013

ජව්සම - පළමු කොටස

ගමේ වරුණ

(පසුබිමෙන්)
හිරු බර වී උදෑසනේ
මල් මල් සිනා රැස් වැදුනේ
මලිති බටිති වන වදුලේ
එක් රොක් වෙලා ගී ගැයුවේ

කඳු මුදෙනින් එබී බලන
හිරු දෙවිඳුන් දිහා බලන
නීල ගොයම් දිලි බැබලෙන
ගම්මානේ දිවි රැක දෙන

කිරි සයුරෙන් බිමට වනම
උන් හිටියෙන් නැගී සිටම
ගම්මානේ දිහා බලන
දාගැබ් රජුන් සිත සනසන

කොක් සේනා පියා සරණ
අහස් කුසේ නිල සරසන
සීත සුලං ගත නලවන
ඇරයුම් වේ ගමට වඩින

අමුත්තාගේ පැමිණීම

(පසුබිමෙන්)
කණ්නාඩි දමං ආවට නම් නෑ හැඩ වෙන්නේ
කඩතොලු වුන මුව කොහොමද ඒකෙන් වහ ගන්නේ
ගැල වූ විට ඔක්කාරය දුටුවන්ට දැනෙන්නේ
කළු පාටින් හැඩ වන්නේ කැත මුව දැන ගන්නේ

කට උල් කර හතර වටේ හොරෙන් බලන්නේ
කළු වීදුරු පහත් කරන් උඩින් බලන්නේ
කිටි කිටියේ ඇඟලු ඇඳුම් හෙමින් වැනෙන්නේ
ගමට රටින් කළු සුද්දෙක් ඇවිත් තියෙන්නේ

ඇඟට ලොකුයි රට බෑගය ඇදගෙන එන්නේ
උස් අඩි ලූ ලාඩම් බිම අනිමින් එන්නේ
කාෂ්ටකේ මද පවනින් සැනසුම් ලන්නේ
එනමුදු මුලු සක්වලටම බැණුම් තලන්නේ

***

(මුදලාලි)
කවුද බොලේ මේ ගෑණී
දැක්කෙ අදයි හැඩකාරී
ලඟ නැත්තන් මගෙ බාරී
කරන්ට හිත සහකාරී

(මුදලාලි අමුත්තාගෙන්)
ඇහුනද මන්දා මුන්දැට
කොයි ඉඳන්ද එන්නෙ මෙහෙට
මෙහෙ කෙනෙක්ද ඇඳිර ගන්ට
බැරුවා නෙව මගේ ඇහැට

***

(අමුත්තිය)
හායි මෙයා අයෑම් සොෆී
මං ආවේ ඉඳන් ඔසී
අඳුන ගන්න බැරිද සොෆී
අයෑම් යුවා සොපි හාමී

***

(මුදලාලි)
නෙදකින් සොපියට ගිය කල
අවුරුද්දට මුං ගිය උඩ
සිංහලයක් මතකත් නැති
පර සුද්දෙක් වෙලානෙ බොල

(මුදලාලි තම හාමිනේට)
ඇහුනද ඒ මේ බලන්න
සොපිනා ගිය උඩ බලන්න

(මුදලාලි හාමිනේ)
මාත් බලා ගත්තු වන ම
යන හැටි සක්කරවට්ටම

February 3, 2013

අළුත් බයිලා

අඩියක් ගැහුවයි කිව්වලු කඩයක් අයිනේ
පඩියක් නැතුවත් අපි නම් වඩයක් කන්නේ
වැඩියක් නැතුවට අපටත් නඩයක් ඉන්නේ
කඩියෙක් හිටියලු දවසක් කුඩයක් අයිනේ

කවුරු කොහොම කිව්වත් අපි මාතර යනවා
මාතර කිඹුලිගෙ පැටියව අරගෙන එනවා
ගෙනත් ඌව කූඩු කරලා රට පටවනවා
ගඟේ හිටපු කුඹුලි අනේ හොටු හූරනවා

කළු කපුටයි සුදු කපුටයි ගමනක් යනවා
මෝල් ගහක් අතරමගදි මෙහෙම කියනවා
මගේ ඇඟේ දළු දාන්න කාලෙ තියෙනවා
ඒ කාලෙට කලියුගයක් ආයෙ ලබනවා

එකේ ඉඳන් තුනට ගැනල බයිලා කියනවා
හැමදාමත් එකම තාලෙ පිස්සු හැදෙනවා
විසි එක් වෙනි ශතවර්ෂෙත් ගෙවිලා යනවා
ගණින්න මොකටද බයිලා කියල අහනවා
"නිශාන්තයේ හසරැල්ල" කවි පන්තියෙහි සඳහන් වන පුද්ගලයන් හා ස්ථාන මනඃකල්පිත බවත් නිර්මිත ආදර අන්දරයක් බවත් සලකන්න.

Make it clear that all the characters and the places mentioned in the poetic love story, "Nishanthaye Hasaralla" are fictitious and a creation.