tag:blogger.com,1999:blog-68665516239631067872012-02-10T09:33:40.341+05:30<big>ආදරයේ හා ජීවිතයේ සිත් රූ කැටපත</big>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.comBlogger1121100tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-39492055927989262292012-02-10T09:32:00.001+05:302012-02-10T09:33:40.363+05:30<span style="font-size: large;">This is a song sung by famous pop star group "ABBA" which was recorded in 1980 in which it's lyrics are written by Björn Ulvaeus and Benny Andersson. I have taken the same lyric and changed accordingly to match with the story written as poems in "Nishanthaye Hasarella", which denotes the reflection of an end of a love. Therefore this lyrics may include the replacements to the original wordings and phrases that are done by me.</span><br /><div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">***</span></div><span style="font-size: large;"><br />I don't wanna talk, about things we've gone through,<br />Though it's hurting me, now it's history,<br />I gave you all I had and that's how you wanted,<br />Nothing more to say, nothing left to pay, <br />The winner took it all, I have lost alone, <br />Beside their victory, that's my destiny.<br /><br />I was in your arms, thinking I'm the only one<br />I figured out the truth, then you built a fence<br />Building me a wall, thinking I'd change a bit<br />But I was a fool, struggled with your rules<br />Gods didn't see my pains so as my loving eyes<br />And someone way down here, loses someone dear.<br /><br />The winner took it all, I have lost alone, <br />It simply is my pain, why should I complain.<br /><br />But tell me, does it fun like we used to enjoy,<br />Does it feel the same, when you're with that one.<br />Somewhere deep inside, you must know I miss you,<br />But what can I say, rules must be obeyed,<br />You'll always decide the likes of me abide,<br />Standing beyond you by always staying low.<br /><br />The game is on again, with another love or friend,<br />A big thing or a small, you have taken it all.<br /><br />I don't wanna ask, if you get it too bad,<br />And I understand, you won't take my hand.<br />I apologize, if I made you feel bad, <br />seeing me so tense, no self confidence.<br /><br />What I see,&nbsp;</span><br /><div><span style="font-size: large;">The winner took it all...&nbsp;</span></div><div><span style="font-size: large;">The winner took it all...</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3949205592798926229?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-85003127147739137942012-02-07T14:20:00.002+05:302012-02-07T15:20:12.964+05:30<span style="font-size: large;">නෙත් බරවිණි ඒ දසුනෙන්<br />කඳුළු නැතත් ඇහි පියණින්<br />ඔබේ රුවක් දුටු සැනෙකින්<br />මෑතදි ගත් ඒ රූපෙන්<br /><br />දුටුවා මා අහම්බයෙන්<br />මුහුණු පොතේ ඔබෙ පිටුවෙන්<br />යාල්පානමට ගොස් ගත්<br />නුඹේ රුවේ ඡායාපත්<br /><br />දුටුවේ මා නුඹව බොහෝ<br />කලකිනි මේ ලෙසින් වුවත්<br />ඉකි බිඳිනට ගත්තා යළි<br />මගේ හිතත් ආයෙ සොවින්<br /><br />මතකයි සිව් වන දින අප<br />දුරුතු මහේ දෙවසරකට<br />පෙර මුලින්ම කතා කරා<br />මුහුණු පොතින් අද වගේම<br /><br />ඒ වාගෙම අදත් අපිම<br />මුහුණු පොතේ බෝ කලකින්<br />ආගිය තොරතුරු ඇසුවේ<br />මා හිත දැඩි කරන් නොවේ<br /><br />හිතුවේ නෑ කිසි ලෙසකින්<br />නුඹෙ'රු දුටු සැණින් මෙලෙසින්<br />මගෙ හිත ඉකි බිඳීවි යැයි<br />හීනෙන්වත් පෙර දවසේ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8500312714773913794?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-61635710994562874632012-02-02T16:25:00.000+05:302012-02-02T16:25:57.838+05:30<span style="font-size: large;">මතකය හැකි නම් මකා දමන්නට<br />සිටිනෙමි මා සතුටින් නිතැතින්<br />නැතිමුත් මා කළ වරදක් ඔබ හට<br />සමාව අයැදින්නම් නිතැතින්<br /><br />නෙත් යුග රතු කර කඳුළු නොසැලුවට<br />සිත් පතුලෙන් මා බෝ හැඬුවා<br />නුඹ ඉඳ හිට මට කතා කරන කොට<br />නෙත් කඳුලෙන් පුරවා හැඬුවා<br /><br />මොහොතක් පාසා ගතවෙන කාලය<br />ඔබ සිහි ගන්වා හිත රිදවයි<br />මා ඔබ හා සිට කල ඒ ආලය<br />මා, ඔබ දෙදෙනම නිති රිදවයි<br /><br />නොදැක නුඹේ රුව මාස් ගණන් මා<br />මතකෙන් නුඹ සිහි කර උන්නා<br />නින්දට ගොස්, අවදිව යලි සැතපී<br />යහනට එන තුරු මා උන්නා</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-6163571099456287463?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-64845421512692875442012-01-30T10:07:00.002+05:302012-01-30T10:11:43.033+05:30<span style="font-size: large;">මතකද නුඹ මට කීවා දවසක<br />මතු යම් දිනයක මා දකිනා සඳ<br />මාගේ දරුවෙකු නුඹ තුරුලට ගෙන<br />නලවනු රිසි ලෙස හොවා නිතඹ මත<br /><br />කෙලෙසින් නුඹ පැතුමන් ඉටු කරමිද<br />ඒ දරුවන් නුඹගේ නොවෙනා කල<br />නුඹ අමතක කර කෙලෙසින් යන්නද<br />හිත නොම දේ වෙන ගමනක් යන්නට<br /><br />මට නොලැබෙන නුඹගේ ඔය සිනහව<br />සිතින් මවා හඬනා නිති මා නෙත<br />නුඹව සොයයි කිමිදී මතකය තුල<br />දිවියේ නැතිමුත් උම්මත්තක ලෙස<br /><br />හැරදා ගියමුත් ඔබ මා ඒ දින<br />මා හැර නොගියෙමි ඔබ කිසි ලෙසකින<br />නුඹෙ ඒ පැතුමන් ඉටු නොම කරමින<br />මිය යමි මා දීගෙක නොයමින් වෙන</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-6484542151269287544?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-23028685494576948232011-09-03T19:30:00.000+05:302011-09-19T13:20:39.460+05:30<span style="font-size: large;">හමුවිමු ආයෙම සිව් මසකට පසු<br />මුල් හමුවුණු දින සැමරුම පෙර දින<br />මා පැමිණියෙ නුඹ දැකුමට ඉන් පසු<br />සිව් මාසෙක සෝ ගිනි සඟවා ගෙන<br /><br />සුපුරුදු නගරෙක යලි හමු විමු අප<br />සුපුරුදු පොත් සල උඩු මහලේ නුඹ<br />පොත් පිටු අතරේ ඇවිදින කල නුඹ<br />දුටුවෙමි නුඹ පිය මනිමින් එන විට<br /><br />කරනට කියුමට දෙයක් නොවිය මට<br />නුඹ දකිමින් නිසලව නොම සිටි'යැක<br />සිප වැලඳුම් ගෙන පිලිගනු සිත් විය<br />කෙලෙස කරන්නද ඉවසා සිටියෙන<br /><br />පොත් නොම ගෙන අප එළියට ආ සැන<br />යා යුතු බව විය දුම්රිය පොළ වෙත<br />යන්නට ඇය හට ආපසු නිවසට<br />මා හට විය ඇය ඇරලුම ඒ වෙත<br /><br />සමු දෙනු කෙලෙසද පැහැදිලි නම් නැත<br />සිත තුල දුක් මහ මෙරක් ලෙසින් ඇත<br />කදුළු බිඳු දෙකක් මා ඇසි පිය අග<br />නැවතින ඇය ලඟ නැති වෙද සිතමිණ<br /><br />පමා වෙන තුරා දුම්රිය ඇය යන<br />දෙදෙනම දොඩමළු විය ගිය කල ගැන<br />දෙදෙනම නැවතත් පෙමින් බැඳෙන බව<br />ඉවෙන් නමුත් වැටහිණ මට එලෙසින<br /><br />දුම්රිය ඈතින් එන බව සැල වින <br />දෑසට නැවතත් කඳුළු පැමිණියෙය<br />මගෙ පිට අතගා කරුණාවෙන් ඇය<br />මා සනසන්නට ඇය උත්සුක විය<br /><br />දුම්රිය ආ කල කාලය ගතවී<br />දොඩමළු වූ පැය නිමවී තිබුනී<br />මට සමු දී ඇය එහි නැග ගත්තී<br />ඇය යන තුරු දෙස බලමින් සිටිමි</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-2302868549457694823?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-78424258845604550292011-08-29T13:10:00.008+05:302011-08-29T15:12:59.513+05:30<span style="font-size:130%;">නුඹගේ කට හඬ නෑහෙන ලෝකෙක <br />ඉන්නට හැකි නම් දුරස් වෙලා <br />මාගේ මතකය වද දෙන තරමට <br />මිලින වෙලා යමි ලොවෙන් මෙමා <br /> <br />නුඹෙ රුව දැකුමට එන්නට සිතුවද <br />හිත නෑ කිසි ලෙස ඉඩ දෙන්නේ <br />හමු නොවුනත් අප නොම දුටුවත් අප <br />මා සිත නුඹෙ රුව මැවී තියේ <br /> <br />කඳුලැල් නොසැලෙත දෑසින් මා අද <br />ඉකි බිඳ හැඬුමට පෙර මෙන්නේ <br />අපෙ මතකය මා දැව්වත් නිති අද <br />එය පමණයි යලි දිරි දුන්නේ <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-7842425884560455029?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-81309605269233218072011-08-25T12:00:00.003+05:302011-08-25T12:06:17.035+05:30<span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >මාගේ තෙවැනි ගීත නිර්මාණය ලෙසින් මේ පැදි පෙළ ආදරයේ විරහව පදනම් කරගෙන රචනා වූවකි.</span> <br /> <br />බිඳුනු පෙම් හද සොවින් තැවෙමින් <br />නුඹේ රුව මම මතක් කරමි <br />නැතේ කිසි දින මැකී යන්නේ <br />නුඹයි මා හද කින්නරාවී <br /> <br />දැනේ මද නල හමා යන විට <br />නුඹේ සුවඳැල් සමීරේ... <br />එදා මෙන් මා සිපමි නලලත <br />සිටී නම් නුඹ සමීපේ... <br /> <br />බිඳුනු පෙම් හද... <br /> <br />දකී මිහිදුම් වළාවෙන් වැසි <br />පිය මිනූ තැන් එදා නුඹ මා... <br />පිරී නෙතු අග කඳුළු කැට මිණි <br />නැති මෙදා නුඹ සමීපේ මා... <br /> <br />බිඳුනු පෙම් හද... <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8130960526923321807?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-47285762764396036902011-08-21T23:20:00.000+05:302011-08-22T00:08:10.082+05:30<span style="font-size:130%;">සමහරු <br />ආදරේ ආදරේට <br />සමහරු <br />ආදරේ සල්ලි වලට <br />සමහරු <br />ආදරේට සල්ලි දෙනවා <br />සමහරු <br />සල්ලි නිසා ආදරේ කරනවා <br />සමහරු <br />සල්ලි වලට ආදරේ කරනවා <br />සමහරු <br />ආදරේ සල්ලි වලට ගන්නවා <br />සමහරු <br />ආදරේ සල්ලි වලින් මනිනවා <br />සමහරු <br />ආදරේ නාමෙන් සල්ලි ගන්නවා <br />සමහරු <br />සල්ලි වලට ආදරේ කැප කරනවා <br />සමහරු <br />ආදරේට වඩා සල්ලි අගය කරනවා <br />සමහරු <br />ආදරේට වඩා සල්ලි ගැන හොයනවා <br />සමහරු <br />අදරේ වෙනුවෙන් සල්ලි කැප කරනවා <br />සමහරු <br />ආදරේ වෙනුවෙන් සල්ලි අත හරිනවා <br />සමහරු <br />ආදරේ බොරුවට; සල්ලි ඕන නිසා <br />සමහරු <br />ආදරේ කරන්න සල්ලි හොයනවා <br />සමහරු <br />ආදරේ නවත්වනවා සල්ලි නැතුව <br />සමහරු <br />ආදරේට සල්ලි නිසා ගරහනවා <br />සමහරු <br />ආදරේ නෑ සල්ලි නැත්නම් <br />සමහරු <br />ආදරෙයි සල්ලි නැතත් <br />සමහරු <br />ආදරෙයි හැමදාටම <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-4728576276439603690?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-90652679046829593522011-08-20T03:16:00.001+05:302011-08-20T03:16:36.352+05:30<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-qgq5DA8TvWA/Tj90zDecbUI/AAAAAAAAAt8/cHjFSY8SoUw/s1600/china-2008_1846917i.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 408px; height: 271px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-qgq5DA8TvWA/Tj90zDecbUI/AAAAAAAAAt8/cHjFSY8SoUw/s320/china-2008_1846917i.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638353678946299202" border="0" /></a> <br /></div><span style="font-size:130%;">සසල වූයේ කිමද මිහි කත <br />තරහ කිමදැයි කියන් අප වෙත <br />ඉන්න අවසර නැත්ද මිහි මත <br />යන්න තැනකුත් ඉතින් අද නැත <br /> <br />විසිර යයි රුහි බිඳු සිසාරා <br />කටු ඇනී දෙපතුලෙන් රූරා <br />හද බිඳී ඇත පිරිස් නෑරා <br />කෙලෙස අසමුද වියෝ දුක් රා <br /> <br />බිඳුනු දෑතින් කෙලෙස ගනිමිද <br />අතුණු බිඳ ලොව දුටුව බිළිඳද <br />වාරු නොමැතිව යන්නෙ කෙලෙසද <br />දෙපා සිඳ වට කලට අපෙ අද <br /> <br />විසල් කඳු වැල් පොළොව සිපමින් <br />මනු දිවිත් බෝ තුරන් කරමින් <br />කඳුළු ගඟුලැල් ගලයි එ'සොවින් <br />වැදුනු සාපය මතක් කරමින් <br /> <br />වැහි පොදින් ඇත ගඟුල් සෑදී <br />මිහිය හරහා ඇදේ හඬ දී <br />වියැකි සැම දේ ගසා යද්දී <br />සෝ තැවුල් ඇත දසත පැතිරී</span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-9065267904682959352?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-47629896124445843052011-08-18T21:43:00.000+05:302011-08-19T16:48:42.502+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-1qX5TLKU3pA/Tk5Gh0wVkNI/AAAAAAAAAuU/KORIvd2vHaM/s1600/watching-tv.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 265px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-1qX5TLKU3pA/Tk5Gh0wVkNI/AAAAAAAAAuU/KORIvd2vHaM/s400/watching-tv.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642524930052821202" border="0" /></a> <br /><span style="font-size:130%;">සරසි දිසි දසුන් දස දස් දනන් දෙන <br />දකිත් නිති නෙතින් නිරතුරු බොහෝ දින <br />කලත් කම් පලක් යනෙනා ගමන් වෙන <br />ලොබින් බැඳ දමයි කරවා විකල් මන <br /> <br />සල රූ නැලවෙන අන්දම දකිත් නිති <br />හෝරා ගත වේ ඉදිරියෙ හිඳන් නිති <br />දකිනා දසුනින් සමහරු කැවෙයි කිති <br />එය නොදැනිම හැම මන අබිභවා යති <br /> <br />දසන් විහිද පානා රස සිනාවන් <br />දසුන් දැක විඳියි සැබෙවින් මුලාවන් <br />අසුන් වලට ඇත බෝ විට විඩාවන් <br />කතුන් ඇත නෙතින් බැඳ ඒ දිහාවන් <br /> <br />සියොත් කැල් සපිරි නුඹ දැක ගන්න ඇති <br />කලක් කොයි ලෙසින් සොයලා ගන්න නැති <br />බැඳුම් සියල්ලන් සමගින් පහව යති <br />සලරු මංජුසා සැම බොඳ කර දමති <br /> <br />ගතොත් නැණ මිසක් අන් කිසි දෙයක් නැත <br />සතුට සුළු පමණ ගැනුමෙන් පලක් ඇත <br />බැඳුම් අතැ'ර මන සල රූ කලත් මත <br />දුරස් වෙනු යෙහෙකි ගෙන්වා මන සැපත <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-4762989612444584305?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-30913864955637914592011-08-18T00:06:00.000+05:302011-08-18T01:56:18.186+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Nw7y2lFaYXU/TkwjzzxILcI/AAAAAAAAAuM/l2DM89lEGrQ/s1600/Homepage%2BImage.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 368px; height: 244px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Nw7y2lFaYXU/TkwjzzxILcI/AAAAAAAAAuM/l2DM89lEGrQ/s320/Homepage%2BImage.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5641923806164954562" border="0" /></a> <br /><span style="font-size:130%;">නිල්වන් රුවින් සැරසීලා නිසොල්මනේ <br />තනියෙන් ඉන්නෙ කිමදැයි කිව හැකිද අනේ <br />නිය පිට නුඹ සේලේ තැබු විගසකිනේ <br />නිසොල්මන බිඳී සිරුරම අවදි වුනේ <br /> <br />බැලුමට දැකුම්කළු නුඹෙ රූ සපු දිස්නා <br />ඔබවා ඇත නීල වර්ණ කැට ලෙසිනා <br />සළුව නොවේ ඒ නිල්වන් නුඹෙ ගතිනා <br />රවටයි දුටුවන් එය සේලය ලෙසිනා <br /> <br />රැලි පෑදින නුඹ ඇඳි ඒ නීල වතේ <br />දිලිසේ රිදියෙන් තැන තැන නුඹේ ගතේ <br />ඒ ගත සිප ගන්නට බෝ දෙනා වෙතේ <br />නුඹ-වත ලිහා ඒ දෙන කිසිදා නොයතේ <br /> <br />සැතපේ බෝ දෙන සැනෙකින් නුඹේ ගතේ <br />සැප වේවිද නුඹ හට එය හැඟෙද සිතේ <br />බෝ දෙන කෙළි රඟ දෙන නුඹෙ දුහුල් වතේ <br />ගත සිප සේලයෙ සැමරුම් රැගෙන යතේ <br /> <br />රේඛාවන්ගෙන් සැරසුනු සේල වතේ <br />එල්ලී බැට දී සමහරු පෙරට යතේ <br />සේලය පිරිමදිමින් නුඹෙ ගත බලතේ <br />උන් ඩා දිය නුඹෙ පරදිසි වත ගනිතේ <br /> <br />ලිහුමට හැකිමුත් නුඹෙ ගත නීල වත <br />පල නැත ලැගුමෙන් නුඹෙ දිලිසෙනා ගත <br />ඇති විට පමණි නුඹෙ ලස්සන දුහුල් වත <br />ගුණ ඇති ලියක් වන්නේ සැම දනන් වෙත <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3091386495563791459?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-45581624010967483052011-08-15T02:06:00.000+05:302011-08-15T02:12:04.626+05:30<span style="font-size:130%;">ජීවිතේට... <br />එකතු වෙන සමහරු <br />විවිධාකාරයි, <br />විෂමාකාරයි, <br />වෙලාවකට ගුප්තයි, <br />ඒ වගේම <br />බලාපොරොත්තු වෙන්නේ <br />විවිධ දේවල්... <br />ඒ බලාපොරොත්තු <br />ඒ අයට <br />හැබෑ කර ගන්න, <br />අපේ බලාපොරොත්තු <br />අපි, <br />පරිත්‍යාග කරනවා... <br />ඒත්... <br />අන්තිමට අපි, <br />බලාපොරොත්තු වෙන දේවල් <br />එකක්වත් <br />අපට නොලැබීම <br />ඒ අයව <br />අපට <br />නැති වෙලා යනවා, <br />ඈත් වෙලා යනවා... <br />එදාටයි තේරෙන්නේ <br />අපි, <br />කොයි තරම් <br />රැවටිලාද <br />හිටියෙ කියලා... <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-4558162401096748305?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-91755000863879523962011-08-09T02:40:00.000+05:302011-08-09T02:41:01.728+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-0_lxX2sB0mw/TkBQJJHNgmI/AAAAAAAAAuE/HHnJO26EuT8/s1600/02.bmp"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 403px; height: 253px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-0_lxX2sB0mw/TkBQJJHNgmI/AAAAAAAAAuE/HHnJO26EuT8/s320/02.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638594851463070306" border="0" /></a> <br /><span style="font-size:130%;">නියත මරණය ගෙනෙයි සැමටම <br />උපන් සැම හට වේවි අතැ'රුම <br />මේ කයත් ඒ තුලත් ඇති හැම <br />කුණප කඳු පෙම් බැන්ද නිතරම <br /> <br />මියෙන තූරු දිර දිරා යන කය <br />මියෙන යම් දින දිරයි මේ කය <br />ඉන්ද මතුවද දිරන මේ කය <br />භූමි තලයට එකතු වේ කය <br /> <br />මියැදුනේ යම් කෙනෙකු වේදෝ <br />සොහොන වෙත ගෙන ගියා වේදෝ <br />සිදුවෙනා විපරිතය දන්දෝ <br />දනී නම් සැම ලොබ වඩයිදෝ? <br /> <br />මිනිය ඇත අමු සොහොනෙ බිම මත <br />දිනෙන් දින ගත වේය ඒ ගත <br />නිසොල්මන වන වෙනස ඇතුලත <br />දකින්නට හැකි වේද අභිමත <br /> <br />දිනෙන් දින පසු පසට යන්නේ <br />වැතිර තිබු ගත තරව ගන්නේ <br />සිහින් උදරෙද විසල් වන්නේ <br />රඹ කොටන් මෙන් දිරා යන්නේ <br /> <br />ටිකෙන් ටික වන වෙනස මෙලෙසේ <br />දිනෙන් දින බෝ වේය විගසේ <br />නීල වර්ණය ගතේ ගැවසේ <br />විරූපිත තර රුවක් විලසේ <br /> <br />නීල තර රුව සොහොන මැද්දේ <br />තඩිස්සුම් හැඩ සතර පැත්තේ <br />රුහිරු තැන තැන විසිර ඇත්තේ <br />සම පැලී තැන තැනින් එ'බඳේ <br /> <br />පැළුණු සම් ඇති එ'බඳ මෙලෙසේ <br />සැරව ධාතුන් ගලයි සිත්සේ <br />රවාරය මුව පුරා ගියසේ <br />සිහින් සීරා බිමට වෑසේ <br /> <br />තරවු උදරය පැලී යන්නේ <br />අතුණුබස් සැම පිටත පැන්නේ <br />ඕජසින් මළ සිරුර වැනසේ <br />තිරිසනුන් ලොබ බඳී එහිනේ <br /> <br />සිඳී යයි සම් අතුණු සැලියේ <br />මුවින් ගෙන තිරිසනුන් වනයේ <br />සූපයක් රස විඳින කලයේ <br />මිනී කටු දැන් සමින් එළියේ <br /> <br />පෘෂ්ඨියෙන් පිරි තිබූ සිරුරේ <br />ඔද බිඳී ඕජසෙන් වැසුනේ <br />මුත්‍ර මල බිම් තලේ විසිරේ <br />සුන්වු ඇස් සම් අතුණුබහිනේ <br /> <br />ටික දිනක් ගත වනම එහිනේ <br />බත් ගොඩක් දැක ගන්න හැකිනේ <br />සැලිය රත්වන විටදි මෙහිනේ <br />පණු කැදැල් ඒ ගතින් වැටිනේ <br /> <br />ඔබ මොබින් එන සුළං පොදිනේ <br />පණු කැදැල් විසිරිලා යන්නේ <br />කවුඩු ගිජු ලිහිණියන් පැමිණේ <br />ඉතුරු සම් මස් කොටා බුදිනේ <br /> <br />විසික් කළ මේ කුණප පොදියේ <br />කීට පණු බැස නැටූ කලියේ <br />සිවල් ලිහිණින් බුක්ති විඳියේ <br />මඟුල් ලෙස ගෙන කුණප පොදියේ <br /> <br />දිරූ සෙස් සම් වියළි යන්නේ <br />හිස් කබල් කටු මතුව එන්නේ <br />අරටුවෙන් පිරි දරක් වැන්නේ <br />නිසොල්මන කටු රුවක් සැදුනේ <br /> <br />තවත් දින සති ගෙවී යන්නේ <br />කූඩු කටු ගොඩ විසිර යන්නේ <br />ඊට වා රොද රුකුල් දෙන්නේ <br />පැහැරු මළ කඳ වියැකි යන්නේ <br /> <br />සමින් මස් කෙස් ලොමින් වැසුනද <br />කටු ගොඩක් ඒ යටින් තිබුණද <br />පිටින් පෙනෙනා රුවක් තිබුනද <br />ලොබ කලත් ඉන් පලක් වූයෙද? <br /> <br />දිරා යන මේ කුණප පොදියට <br />රාග මන ලොල වැඩුම කුමටද? <br />සිත් දරන්නට ගතේ අනියත <br />වැඩුම සුභ වේ නිවන් ගමනට <br /> <br />අනියතයි මේ කයත් මෙලෙසින <br />දුක්ඛිතයි සිත් බැඳුම එබැවින <br />දිරුම නැවතිය නොහැක කෙලෙසින <br />නවසිවස්තික වේය මෙලෙසින <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-9175500086387952396?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-43694263985979866282011-08-04T23:37:00.001+05:302011-08-05T00:09:35.872+05:30<span style="font-size:130%;">එකුන් විසි මස් පිරෙන දිනයේ<br />ඔබෙන් ආ ඇමතුමෙන් ආයේ<br />මා ඇසූයේ නුඹෙන් ප්‍රියයේ<br />හැකිද එනු මා ලඟට ආයේ<br /><br />වෙනස් වන්නට ගලක් මෙන් ඔබ<br />නොහැකි බව මට පැවසුවේ නුඹ<br />ඉන්න නිදහස් දිවිය අද නුඹ<br />නැවත සිඳලයි කියා මා ඔබ<br /><br />වෙනස් වන්නට මටත් බැරි බව<br />මටම වටහා ගත නොහෙන බව<br />නුඹේ නිදහස නොසිඳෙනා බව<br />සිතා ගන්නට නොහැක මට තව<br /><br />බිඳ දමා ගිය පෙමින් අප අද<br />දෙපොළකට වී හිඳී තනිවද<br />විටින් විට අප කතා කෙරුවද<br />මතක කෙලෙසින් මකා දමමුද?<br /><br />ගතවි ඇත දෑ මසක් මේ විට<br />මගෙන් වෙන්වී ගොඩක් ඈතට<br />සිහිනයෙන් මා කියයි නුඹ හට<br />අතට අත දී වරෙන් ම'වෙතට<br /><br />තනිව සිටිමිද එක්ව සිටිමිද<br />අපහසුයි ඒ බවත් සිතුමද<br />නුඹෙන් වෙනසක් නොසිදු වීමද<br />ගිල්ලවයි දුක් ගඟුලෙ මා අද<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-4369426398597986628?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-67575790767270548222011-08-02T22:20:00.000+05:302011-08-25T12:06:44.459+05:30<span style="font-style: italic;font-size:85%;" >මාගේ දෙවැනි ගී පද රචනය ලෙසින් ලියැවෙන මේ පැදි පෙළ විෂමාචාරී, අසම්මත සමාජයීය මාතෘකාවක් මත පදනම්ව ලියැවුනකි.</span> <br /><span style="font-size:130%;"> <br />සියොලඟ දැවටෙන ඩා දිය නෑවෙන <br />සවස් යමේ නුඹ නිසොල්මනේ <br />යන්නේ කොහිදැයි කවුරුන් දන්නෙද <br />නුඹ පමණක් එය දනී ලඳේ <br /> <br />දුප්පත් වී ලොව එලිය දුටුවෙහිද <br />ගත මුදලට නුඹ පුද දෙන්නේ <br />සළෙලුන්ගේ දොළ සන්හිඳුමට නුඹ <br />කිම සියුමැලි ගත වනසන්නේ? <br /> <br />දකිත් නොයෙක් අය නුඹගේ අභිනය <br />ආචාරය තුල නිතින් නෙතින් <br />මුවගින් පානා නුඹේ සිනා දැක <br />අයෙක් ඇදේ මසු ඉනේ බැඳන් <br /> <br />ගතවෙන හෝරා දෙක තුන අතරේ <br />රං මසු සෙවුමට නුඹත් ලඳේ <br />දුප්පත් මා පියො දූ දරුවන් සැම <br />සරදමකිය ලොව හතර වටේ <br /> <br />පුං ඩා දිය පිස පුයර දමාගෙන <br />කොයිබද නුඹ ආපසු යන්නේ <br />මීලඟ නැවතුම කොයිබද වන්නෙද <br />නැතිවද දොළ නුඹෙ සංසිඳුනේ?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-6757579076727054822?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-86152503381696145962011-08-01T23:10:00.000+05:302011-08-02T00:47:25.242+05:30<span style="font-size:130%;">ටිකක් සුව වෙන කලට නුඹ හට මාව යලි අමතක වෙලා<br />ලෙඩම වන්නට ඕනෙමද නුඹ මාව එතරම් කොන් වෙලා<br />යලිත් ඉන්නම් නුඹෙන් ඇමතුම් එන තුරා මං බල බලා<br />නුඹට කීවත් නැතත් අද මා සිටිමි ආයෙත් තනි වෙලා<br /><br />සුවවි අද ගොස් ඇත්තෙ නුඹ සුපුරුදු ලෙසින් වැඩපළ බලා<br />එන්න හැකිනම් මගට මට හැක නුඹව ගන්නට දැක බලා<br />යන්ට ඇත මා හටත් ගමනක් උදෙන් ඇහැරී අරඹලා<br />කොහේවත් නොව වැඩට මිස මා නුඹව සිත තුල සඟවලා<br /><br />පංති, වැඩපළ නිතර නොයමින් හොයා ආවෙමි නුඹව මම්<br />මීට අවුරුද්දකට මත්තෙන් එසේ වූ බව සිහි කරම්<br />කොහේ ගියෙතත් මගේ සිතගින් නුඹට යන්නට නුදුන් මම්<br />තනිව යමි හිස ලූ ලු තැන අද ලිහන්නට හද බැඳි යදම්<br /><br />ලෙඩවු හින්දයි මට කතා කළෙ කියා මා එවු පණිවුඩෙන්<br />නුඹේ හිත රිදවුනා නම් මට සමා වෙනු සිත පතුලතින්<br />සැනින් ආ නුඹෙ ඇමතුමෙන් මා නොසිතු ලෙස නුඹෙ කටහඬින්<br />ඇසුනෙ මා සිත සනසවාලන පුරුදු අම රස නුඹෙ වදන්<br /><br />කියා සිටියා මහට නුඹ නැති බවට ඇමතුවෙ ලෙඩ නිසා<br />ලෙඩ වුවත් නූනත් මහට නුඹ අමතනා බව නොම වසා<br />මනස්ගාතෙන් වැහුණු මා සිත මවන නා නා දුක් මුසා<br />නුඹව නැති අද මා දවාලයි දිනෙක සියොලඟ නස නසා</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8615250338169614596?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-20921622722392040482011-07-31T02:12:00.000+05:302011-07-31T02:13:42.166+05:30<span style="font-size:130%;">එදා වගෙ අදත් නුඹ ලෙඩ වෙලා<br />එදාටත් වඩා මං තනි වෙලා<br />එදා ලඟ හිටිය මං නැති වෙලා<br />'ලෙඩය' නුඹ අපව යළි එක් කලා<br /><br />දුරින් හිටියමුත් මං වෙන් වෙලා<br />හිතෙන් නුඹ ලඟයි ලඟටම වෙලා<br />ලෙඩ'වු කළ නුඹට මා සිහි වෙලා<br />මම ද දුක් වීමි නුඹ තනි වෙලා<br /><br />මගේ ආලෙ නුඹ සිහිකර මෙදා<br />කතා කළේ දුක් හඬකින් මෙදා<br />ඇඬුම් ඇසුනු විට ගන්නට බදා<br />ලඟින් නුඹ නෑනෙ හැඬුවෙමි එදා<br /><br />ලඟින් ඉඳ හොඳින් සලකනු හිතයි<br />එන්නෙ කෙලෙසින්ද හිත දැන් අසයි<br />ලෙඩින් සිටි අයුරු මට සිහි කරයි<br />ගෙවුනු වසරෙ නුඹ සිටි'යුරු හිතයි<br /><br />ආදර බස් අද නොකිවද මෙමා<br />දමා යන්නෙ නැත නුඹ හැර දමා<br />පිටින් පේන රළු පෙනුමෙන් මෙමා<br />නුඹට බැඳි පෙමේ නොම වී නිමා<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-2092162272239204048?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-37942241079030168152011-07-31T01:11:00.000+05:302011-07-31T01:12:40.970+05:30<span style="font-size:130%;">කාලය ගත වෙලා<br />එදා තිබුණු දේවල්<br />තිබුණු තැනක්වත්<br />අද දකින්න නෑ<br />ආස වුනත් දකින්නට<br />ඒ දේවල් අදත්<br />කොහොම යන්නද<br />අතීතයට,<br />හීනෙකින් මිස?<br /><br />කාලය ගත වෙලා<br />කළ කී දේවල්<br />ඡායාවක් වගේ<br />මතකෙන් ගිලිහිලා<br />කළ දෙයක් නැති තරම්<br />කරන්න දේ තිබුනත්<br />අනාගතේදී ඒවත්<br />බොඳ වුනු<br />ඡායාවන් වේවි<br /><br />කාලය ගත වුනත්<br />තවමත් අපි<br />වර්තමානයේ දවසක<br />අනාගතේ ගැන<br />හීන දකිමින්<br />දුකින් වෙළේවි<br />ඒ හීන<br />හැබෑ නොවුනම<br />අනාගතේ දවසක</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3794224107903016815?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-57704396253795335942011-07-25T01:39:00.000+05:302011-07-25T02:03:59.003+05:30<span style="font-size:130%;">වෙනස් වුනේ මම නොව නුඹ පමණක්මයි<br />එය වැටහුනේ හැරෙනා විට මට පමණයි<br />කතා බහත් අඩු වී ගියෙ නුඹෙ පමණයි<br />මට අමතන්නට නුඹ මැලි වූයේ කිමැයි?<br /><br />කිසි ඇමතුමක් නෑ ලැබුනේ නුඹෙන් මට<br />වෙනදා ලැබෙන ඇමතුම් කීපයත් මට<br />ඇයි අඩු වුනේ දුන් ඇමතුම් කියන් මට<br />නින්දට ගොස් කතා කලේ නුඹ කාට?<br /><br />යාළුවො එක්ක මහ රෑ නුඹ ගමන් ගියේ<br />මට පැවසූ අයුරෙන්මද කියන් සඳේ<br />විමසූ විටදි නුඹ මිතුරන් මට කීවේ<br />ඔවුන් නොගිය බව වෙන අය ගිය ලෙසිනේ<br /><br />යාලුවො ඇත්ත බොරු කර කීවාද කියන්<br />මා ඇත්තක් බොරු සැකයෙන් ගන්ද කියන්<br />නුඹෙ නම්බුව රැක ගන්නට ඈත් වෙයන්<br />යළුවො ලොකුද නුඹ හට මට වඩා කියන්<br /><br />සිදුවුනෙ කුමක්දෝ නෑ මට වැටහෙන්නේ<br />ඇත්තද බොරුද නුඹ මා හට වසන් කළේ<br />කාසි නිසාදෝ නුඹ මා ලඟ සිටියේ<br />කාසි හිඟ වෙද්දි ඇසුරත් අඩු කෙරුවේ<br /><br />දෙන්නට තිබේ අද මා අත කාසි පනම්<br />ගන්නට කෙනෙක් නෑ නුඹවත් ඉන්නවනම්<br />යන්නට ගොහින් නෑ මට දැකගන්න වරම්<br />ආයෙත් එන්නෙ කවදද මා නුඹෙන් අසම්<br /><br />මා නැති අදත් නුඹ කොහි යනු නොදනි මම<br />කවුරුන් කෙසේ ඇසුරු කරන්නේද වග<br />කෙලෙස දිවි ගෙවන්නෙද යත් නොදත් මම<br />මනස්ගාත ගින්නෙන් සිත දවයි මම</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5770439625379533594?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-28647818762988385962011-07-25T01:24:00.001+05:302011-08-01T12:44:34.983+05:30<span style="font-size:130%;">අටළොස් මසක් ගත විනි ඒ දිනේ පටන්<br />ඇරඹුණු දා පසුගිය වස දුරුතු ඉඳන්<br />සොළොස් මසක් ගත වූ තැන දිනේ පටන්<br />දෙමසක් ගත විය වෙසඟේ පොහොයෙ ඉඳන්<br /><br />හිතුවා යන්ට නුඹ සමගින් පන්සලට<br />වෙසඟේ සිරිය නරඹන්නට කොළඹ වට<br />එය බැරි වුනා සපුරන්නට නුඹට මට<br />යන්නට ගියා නුඹ මා හැරදා දුරට<br /><br />උපන් දිනේ විය මාගේ මැදින් මස<br />කීවා නුඹත් ගත් බව තිළිණයක් මට<br />එය දැක ගන්න ආසාවෙන් හිටිය මට<br />ලැබුණේ දුකකි තිළිණයකින් වෙසක් මස<br /><br />වෙසක් මහේ තිබුණේ නුඹෙ උපන් දිනේ<br />බෝම තිළිණ දුන්නා මා ගිය වසරේ<br />දෙන්න තෑග්ගක් නුඹ හට මෙවර සඳේ<br />නොමැති වීය සතයක්වත් මගේ අතේ<br /><br />ලෝබකමක් නොව මා හට ඇති වූයේ<br />නුඹට දුන් නිසයි මා සතු පනම් අතේ<br />හේතුව තිබේ නුඹෙත් මගෙත් සිත් ඇතුලේ<br />තිළිණ නුදුන්නට තරහා නොවෙන් ප්‍රියේ<br /><br />දෙමසක් පිරිණි නුඹ නොමැතිව මගෙ දිවියේ<br />වෙන අන් අයෙක් හට මා සිත දිව නොගියේ<br />නුඹට බැඳි පෙමයි එය වලකා ලූයේ<br />ඉන්නෙම් තනිව මා නුඹ සිර කරන් ලයේ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-2864781876298838596?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-74088846965326891432011-07-21T11:34:00.000+05:302011-07-31T01:13:24.629+05:30<span style="font-size:100%;"><span style="font-style: italic;">මේ නිසඳැස '<a href="http://chathurawind1.blogspot.com/">චතුරගේ මතක අහුර</a>' බ්ලොග් අඩවියේ පලවූ '<a href="http://chathurawind1.blogspot.com/2011/07/blog-post_4797.html">උඹේ යාළුකම</a>' ලිපියට මා විසින් පල කරන ලද කොමෙන්ටුවකි.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ආස නැතත්<br />උඹේ බැනුම් අහගෙන<br />පැය ගණන් හිටියා<br />ස්කයිප් එකේ<br />තනියම නෙවෙයි<br />දෙන්නම එකටයි<br />කාටත් වල් කතා කීවේ<br />නිකමට නෙවෙයි<br />ජොලියක් ගන්න<br /><br />කැඩුනු හිංගල<br />කතා කරන<br />යාලුවො හිටියට,<br />උන්ව ලොකු වෙන්නෙ<br />උන්ගෙ අඩවියෙදි<br />ඉද්දි විතරයි කියලා<br />දන්නෙ මම විතරයි<br /><br />කොට කලිසමක් නැතත්<br />ඩෙනිමක් ගහල<br />එම්.සී. එකේ රවුම් ගැහුවේ<br />තනියම නෙවේ<br />යාළුවො එක්ක<br />වෙන එහෙකට නෙවේ<br />හිත සතුටු කරගෙන<br />දුක අඩු කර ගන්න<br /><br />මහන්සියෙන්<br />හම්බ කරපුවට<br />පිං අත් වෙන්න<br />අද ඒව<br />වියදම් කරාට<br />හෙට ඒව<br />නැති වෙන බව<br />දන්නවා මම හොඳට<br /><br />උඹේ ප්‍රශ්ණ අහන් ඉඳලා<br />හිතට සැහැල්ලුවක් ගන්න<br />උඹට දසමෙකින් හරි<br />උදව් කළ මම,<br />අද උඹට<br />පසමිතුරෙක් වුනේ,<br />එදා ඉන්ග්‍රීසියෙන් දොඩද්දි<br />උඹ පොශ් කියල<br />විහිළුවට කීව නිසාද?<br /><br />මට නොරිස්සපු<br />උඹේ අඩු පාඩු<br />කටින් නොකීවට<br />ලියල කිව්වේ,<br />අනුන් එක්ක<br />සසඳලා නෙවේ<br />එහෙම බැලුවම<br />මම විතරද වැරදි?<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-7408884696532689143?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-23101433306645937722011-07-21T10:27:00.000+05:302011-07-31T01:18:26.756+05:30<span style="font-size:130%;">මං නැතුව ඔයා හිටියට<br />ඔයා නැතුව මං ඉන්නේ<br />මිහිපිට අපායක බව<br />ඔයා දන්නේ නැතුව ඇති<br /><br />මෙහෙම ලීවට<br />නවකතා නොබලන මම<br />බොලඳ වචනින් කියන්නේ<br />මට ඔයා නැතිව දැනෙන<br />පාලුවයි, දුකයි<br /><br />කාගෙවත් කීමට<br />මං රැවටුනාට<br />මට කරපු ආදරේ වෙනුවෙන්<br />මං කරපු ආදරේ ගැන<br />යන්න කලින් එක මොහොතක්<br />හිතුව නම්<br />අදටත් අපි එකට<br /><br />මං වැරදි කලත්, ඒ<br />ඔයා නැති වේවි කියල හිතලම<br />ඒත් අද ඔයා<br />යන්නම ගිහින්<br />සතුට හොයන්<br />මාව තනි කරලා<br /><br />
අනේ ආයෙත් එන්න<br />සොලොස් මස් පෙම<br />තව දිගු කලක්<br />ගෙනියන්න<br />දෙතැනක උන්නත්<br />තනියෙන් නෙවේ<br />සිතින් එකට</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-2310143330664593772?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-21355451954164785532011-07-21T02:52:00.001+05:302011-07-31T01:18:26.756+05:30<span style="font-size:130%;">මතකද ඔයාට<br />අපි මුණ ගැහුණු වෙලාවට<br />ඔයා මං දිහා<br />ආදරෙන් බලපු හැටි?<br />අදටත් ඒ දවස්<br />මතකයි මට<br />ගලේ කෙටුවා හා සමානව<br />ඔයාටත් එහෙමද?<br /><br />මතකද අපි ඇවිද්ද හැටි<br />ගොඩක් දුර එකට?<br />ඔයාව සතුටු කරන්න<br />ඕනෑ එපාකම් ගන්න<br />පිස්සෙක් වගේ<br />මම කරපු කියපු දේවල්<br />මතකද ඔයාට<br />මට අමතක නැතත්?<br /><br />ඔයා ආසයි නේද<br />පොත් කියවන්න?<br />ආසයි මාත්<br />පොතක් අරන් දෙන්න<br />මතකද ඔයා ගත්තා<br />පොත් ගොඩාරියක්<br />සැප්තැම්බරයේ?<br />ඔයා නිසා මාත් වුනා<br />පොත් ගුල්ලෙක්<br /><br />මං කවියෙක් නෙවේ<br />ඒත් ඔයාට තිබුණු ආදරේ<br />මාව එහෙම කළා<br />මතකද ඔයාට<br />මං ඔයාට දෙන්න<br />ගත්තු පොත් වල<br />ඔයා වෙනුවෙන් කවි ලීවා?<br />මතක නම් කියන්න<br />ඒවායේ තිබුණු ආදරේ තරම</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-2135545195416478553?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-78655377117156536922011-07-18T02:35:00.000+05:302011-07-18T02:40:35.470+05:30<span style="font-size:130%;">සිහිවේ නුඹව තවමත් මා මනැස තුල<br />වෙන්වී මගෙන් වේ දෙමසට වඩා කල<br />ඉන්නේ කෙලෙස නුඹ මා සිහි නොකරමිණ<br />හැකිවෙද බිඳක් මා ගැන සිහි කරලන්න<br /><br />ආලය මතක් වෙනවා මා නුඹට කළ<br />දෑස් නොදැනි තෙත් වෙනවා එකෙනෙහිම<br />යන්නට දුරක් ඇත මා හට නුඹ නැතිව<br />හැකිවෙද නුඹට යන්නට එනු මා සමග<br /><br />වෙසක් පොහෝ දා මා යළි අවදි වුනත්<br />තිබු හැම ගැටළු අමතක කර ඉන්න සිතන්<br />නුඹ ගැන සෙවූ වරදට මට නුඹේ අතින්<br />ලැබුනේ දුකකි සදහට තිළිණයක් ලෙසින්<br /><br />මා ගෙවු දුක දන්නෙ මා පමණයි ප්‍රියයේ<br />නුඹ හට පෙම් කළේ ඒ බව සඟවමිණේ<br />මා හැර අන් අයෙකු මෙපමණ පෙම් කෙරුවේ<br />නැති බව නුඹ ම මට පවසා නැතිද ප්‍රියේ?<br /><br />ගන්නට නොහැක දුර ඇමතුම් මහට අද<br />රිදවනවා එය මගෙ හිත වැටහේද?<br />ගන්නට අවසරයි නුඹ හට කැමති විට<br />මා හට ඇමතුමක් නුඹ හට සිහිවේද?<br /><br />නැති විට නුඹේ කට හඬ මට ඇහෙන්නට<br />නැති විට සිනා මල් ආයෙත් දැක ගන්ට<br />නැති බව දැනෙන විට ආයෙත් දැක ගන්ට<br />ජීවත් වෙන්න බෑ මට තව ඉදිරියට<br /><br />කාලය හෙමින් නෙත් ඉදිරියෙ වැළලෙනවා<br />මා ගැන නුඹේ මතකය ගිලිහී යනවා<br />හදනට බිඳී ගිය හද මා දඟලනවා<br />හැදුවත් බිඳි කැළැල් එහි පසු මතු වෙනවා</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-7865537711715653692?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-52779082946598697132011-03-25T21:03:00.001+05:302011-07-31T01:22:00.749+05:30<span style="font-size:100%;"><span style="font-style: italic;">මේ නිසඳැස '<a href="http://chathurawind1.blogspot.com/">චතුරගේ මතක අහුර</a>' බ්ලොග් අඩවියේ පලවූ '<a href="http://chathurawind1.blogspot.com/2011/03/blog-post_25.html">උඹලත් මගේ යාළුවොද..? </a>' ලිපියට මා විසින් පල කරන ලද කොමෙන්ටුවකි.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">දුක් වුවත් නුඹ<br />ඒ නැතත් නුඹ<br />විහිළු කර මා<br />සිටියෙ කුමටද?<br />මිතුරු කම මිස<br />දෙයක් කුමටද<br />එක්ව සිටිනට<br />මේ කපේ තුල<br /><br />සිදුවි ඇත්තේ<br />හොඳක් නම් නොව<br />හඳුන ගන් මැන<br />මිනිස් වරිගය<br />එක්ව සිටියද<br />මිතුරු වෙස් ගෙන<br />අඟේ හිඳගෙන<br />කන ම කන ලෙද<br /><br />මතක ඇත්දෝ<br />අපට සිටියා<br />තරවු සිරුරක්<br />තිබු එ-මිතුරා<br />හඹා ගිය කළ<br />තරඟෙ ඉහ ලා<br />පරණ මිතුරන්<br />ඉවත දමලා<br /><br />කියන්නේ නෑ<br />නුඹට මා සග<br />තනිව හිඳිනට<br />ලොවේ කිසි තැන<br />යකුන් හොරු හා<br />සලෙලු මනු සැම<br />ඇසුර වටිනෙය<br />ලොව දැකීමට<br /><br />කියන්නෑ මම<br />කළණ මිතුරෙක්<br />යැයි කියාලා<br />නුඹට කිසිදා<br />වැරදි නම් ඇත<br />ගණන් කර නැත<br />නොසිත, සිතලත්<br />කරපු පෙර දින<br /><br />නුඹේ අතිනුත්<br />වැරදි වී ඇත<br />එබව තවමත්<br />නැතේ මා සිත<br />කුමට පල් කර<br />තබා ගන්නද<br />හෙවිලි කලැ'කිද<br />නිවෙස මා හට<br /><br />වැරදෙනා තුරු<br />හිනා වන්නට<br />බලන් හිඳිනා<br />පිරිස් බෝ ඇත<br />එබැව් දැනගෙන<br />දිවි ගෙවන එක<br />ඉගෙන ගන් සඳ<br />පහත් මනු සිත<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5277908294659869713?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-70448981519941027102011-03-21T23:21:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.749+05:30<span style="font-style: italic;">මාගේ පාසල් කල සිටම මිතුරෙකුව සිටි බ්ලොග් අවකාශයේදීද මිතුරෙකුව සිටින '<a href="http://chathurawind1.blogspot.com/">චතුරගේ මතක අහුර</a>' ලියනා චතුර වෙනුවෙන් මා විසින් රචිත නිසඳැසකි.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ඇත හිතේ කොනක<br />මැකී ගිය මතක<br />රැඳී ඇත තවම<br />නැත ගියේ අහක<br /><br />නොදෙමි යනු ඉවත<br />මිතුරුකම නැවත<br />ඉඩ ඇතේ තවම<br />අත් අල්ල ගන්න<br /><br />වැඩ බහුල කම<br />වැට බැඳුම නොම<br />අප මිතුරු කම<br />දුරස් වන ලෙස<br /><br />ඇත හිතේ කොනක<br />විහිළු කල පදම<br />හිනා වූ තරම<br />එකිනෙකා වෙතට<br /><br />සිදුවු දේ කිම<br />මතකෙ සිඳලන්න<br />සිටිය බව මම<br />ඔබෙ මිතුරු ලෙස<br /><br />පහද දෙනු මැන<br />මිතුර මට අද<br />යන්නෙ කිම ඔබ<br />මිතුදමින් දුරට<br /><br />දුකයි මට සිතුම<br />නැති බවක් නුඹව<br />මගේ මිතු කැළෙහි<br />පෙර'ද මෙන් මෙදින<br /><br />අකමැතියි මම<br />අතහැරුම නුඹ<br />නුඹ වගේ මම<br />නොවේ කිසි දින<br /><br />මිතුරුකම මට<br />මහමෙරක් විය<br />එදා මෙන් අද ද<br />වෙනස් වී නොමැත<br /><br />කැන්ඩි නුඹ මිතුර<br />වීය මා සබඳ<br />එක කුසේ නො'පිද<br />හොඳ මිතුරො වු'දින</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-7044898151994102710?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-85480519850565613702011-03-19T00:51:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.750+05:30<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">හාව පසුපස වළහා - දිව්වේ කැලේ හරහා</span><br /><span style="font-size:130%;">හමු වීය ගෙඹි මිතුරා - විජ්ජාකාරයෙක් මිනිහා</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">දුනි තුන බැගින් දෙදෙනාට - වර සයක් හාවට වළහාට</span><br /><span style="font-size:130%;">වළහා පැන්නාලු ඉදිරියට - ඉල්ලුවේ මුල් වරේ හනිකට</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">මේ මුලු කැලේ වළසුන් - වෙන්න සැම ගැහැණුන්</span><br /><span style="font-size:130%;">ඉන්න මට සොමියෙන් - සදා කල් උන් සමගින්</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">හාව පැන්නේ පෙරට - ඉල්ලුවා එක වරට</span><br /><span style="font-size:130%;">තම වරේ සැමට - ඇසෙන්න හරි බරට</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">අනේ මට දෙන්න - හෙල්මටුව යන්න</span><br /><span style="font-size:130%;">බයිසිකලෙ මතින - ඉගිලිලා යන්න</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">වළහා හිනා වූවා - අඩිය බිම ගැහුවා</span><br /><span style="font-size:130%;">ඊලඟ වරය ඉල්වා - සද්දෙන් වගේ කීවා</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">රටේම ඇති වළසුන් - කරනු හැම ගැහැණුන්</span><br /><span style="font-size:130%;">ඉන්න මට ජොලියෙන් - උන් සමග කෙළියෙන්</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">හාවා මඳක් හිතලා - වටපිට හොඳින් බලලා</span><br /><span style="font-size:130%;">ගෙම්බාට ලං කරලා - වරේ ඉල්ලුවෙ කෙඳිරි ගාලා</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">බයිසිකලෙ දෙන්න - එයයි අඩු මෙහින</span><br /><span style="font-size:130%;">හෙල්මටුව රැගෙන - යන්න එහි නැගින</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">හිනා ගියෙ වළහට - පෙරට වැඩියෙන් මෙවිට</span><br /><span style="font-size:130%;">අවසන් වරය එවිට - කීවේය ගෙම්බාට</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ලෝකෙම ඉන්න වළසුන් - කරනු නිති ගැහැණුන්</span><br /><span style="font-size:130%;">අනේ වාසනාවන් - මගේ වර අවසන්</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">බයිසිකලෙ උඩ හාවා - හෙල්මටුව හිස රඳවා</span><br /><span style="font-size:130%;">යන ගමන් හරවා - අවසන් වරෙත් කීවා</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">මාව එලවපු වළහා - දඬුවම් ගෙමියි වහා</span><br /><span style="font-size:130%;">කරනු ඔය වළහා - සමලිංගිකයෙක් වහා</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8548051985056561370?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-31541231850944994462010-12-05T13:55:00.000+05:302010-12-05T13:57:11.195+05:30<span style="font-size:130%;">මතකද අද වගෙ දවසක<br />වැඩට ගියා නුඹ පළමුව<br />අද වාගෙම මතකයි මට<br />නුඹ සතුටින් ඉපිළුන දින<br /><br />ලස්සන වී හැඩ වීලා<br />නුඹ නික්මුනෙ නවාතැනින්<br />අදටත් ඔබ එහි යනෙ'නව<br />දස මසකුත් කිට්ටු වෙනව<br /><br />නවාතැනද වෙනස් වෙලා<br />නුඹ දැන් දුර සිට එන්නේ<br />තම සොයුරිය සමග නිසා<br />බය නෑ මට කිසි මොහොතක<br /><br />හමු වන්නට දැන් නම් මට<br />කිසි අයුරක ඉඩක් කඩක්<br />නැති පාටයි මගෙ සොඳුරේ<br />කවදද යළි හමු වන්නේ<br /><br />යන එන මග පරිස්සමින්<br />යනෙනා බව මා දන්නව<br />එනමුදු මා සොයා බැලුවෙ<br />නුඹ නැති වනු බැරි හින්දා</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3154123185094499446?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-28104659716890366082010-12-05T02:58:00.000+05:302010-12-05T03:10:19.057+05:30<span style="font-size:130%;">එකොළොස් මසක් ගත විනි අපෙ ප්‍රේමයට<br />හිතා ගන්න බෑ අදටත් තිබෙයි එය<br />දුක් කම් කටොළු මැඩලන් අපි ආව දුර<br />මෙතෙකැයි කියා වචනින් නම් කිව නොහැක<br /><br />සතුටුයි ගොඩක් පැවතුන එක ආදරය<br />සරු කෙරුවේ මේ හැටියට එය ඔබය<br />මගෙ ආදර වදනින් එය වැඩි වුනිය<br />නුඹ නැති දා මා තනි වනු නිසැකමය<br /><br />ඇත්තෙය තවත් යන්නට ලොකු දුරක් හෙට<br />මාස එකොළසක් මෙන් සිය ගුණ අපට<br />පෙමින් වෙළී කැප වී එකිනෙකා හට<br />සදා රකිමු අපෙ බන්ධනෙ පෙමින් වට</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-2810465971689036608?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-47271800741899699852010-11-26T13:58:00.000+05:302010-12-05T03:02:08.281+05:30<span style="font-size:130%;">නුඹෙ නෙතු මට නැති වුනාට මගෙ ලඟ නම් නුඹ සිටියා<br />නුඹ ලඟ මා නැති වුනාට මගෙ හදෙ නුඹ නිති සිටියා<br />ආදරෙ නුඹෙ නැති වුනාට මං ආදරෙ රැක සිටියා<br />මගෙ තනිකම මකාලන්න නුඹෙ මතකය ලඟ සිටියා<br /><br />අමතන්නට වදන් දෙකක් අවසර නැත අද මා හට<br />තෙපළන්නට වදන් දෙකක් හමු නොවුනෙද ඔබ මා හට<br />කතා කරන දෙමොහොතෙදිම ආසයි ආදරෙන් ඉන්ට<br />කැමතියි මං නුඹේ මුවින් මා ගැන තතු විමසනවට<br /><br />පූරුවෙ කළ පිණ හන්දයි මා හට නුඹ හමු වූයේ<br />ඒ පිණ මදි වූ හන්දද යන්නට දැන් සැරසෙන්නේ<br />ආදරෙ කළ බව ඔබ මට ඇයි අමතක කර දැමුවේ<br />හැකිද පෙමින් අලලන්නට යළිත් මගෙ සිත් අරණේ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-4727180074189969985?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-53593851319555774612010-10-01T12:08:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.750+05:30<span style="font-size:130%;">සත්ත්‍යය රජ කරන ලොවක - ඉපදෙන්නට ඇත්නම්<br />බොරුව සහ මුලින් උපුටා - දැමූ රටක් ඇත්නම්<br />ඇත්ත තිත්ත නොවෙන විටෙක - ජීවත් විය හැකි නම්<br />පරලොව ගොස් යලි ඉපදෙමි - මෙහි සුර සැප තිබුණත්<br /><br />සත්ත්‍යට ලොව ඉඩක් නැතේ - එය අමිහිරි හින්දා<br />බොරුව උඩ ඉඳන් සැමදා - ඇත්ත වහන හන්දා<br />ඇත්ත කියා ලොවටම හැම - දේම කියපු හින්දා<br />ඇත්ත කියූ අය අද කොන් වී - ඇත පෙර ලෙසිනා<br /><br />ඇත්ත වහන්නට කිසි විට - හැකියාවක් නැත්තේ<br />සිතුවිලි පුබුදා ලන්නට - ඉඩක් කඩක් නැත්තේ<br />මානව හිමිකම් වාසිය - හින්දා වැළලෙන්නේ<br />එය වලකා ලන්නට හැකියාවක් - කිසි නැත්තේ<br /><br />බොරුව රජයනා විට හරි - ප්‍රීතියක් දැනෙන්නේ<br />ඇත්ත කියා දෙයකුත් එහි - යටින්ම ගැබ් වෙන්නේ<br />බොරුවෙන් කල් ගෙවනා අය - මේ ටික දැන ගන්නේ<br />සිය රැවටුම මිස මඩ නොම - ගෞරවෙ නැති කෙරුවේ<br /><br />සත්ත්‍ය තවත් සඟවන්නට - හැකියාවක් නැත්තේ<br />ඇත්ත කියන අය හට නිති - පාඩම් හිමි වෙන්නේ<br />සත්ත්‍යයෙ නාමෙන් බොරුවට - උල්පන්දම් දෙන්නේ<br />සත්ත්‍යය හෙළි වූවෝතින් - පැවතුම නැති වෙන්නේ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5359385131955577461?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-74289292116043302812010-10-01T10:52:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.750+05:30<span style="font-size:130%;">වෙනස් වී යන මිනිස් ලොව තුල<br />ලඟින් සිටිනා කිසි අයෙක්<br />වෙනස් නොම වී ඇතිය කිසිදා<br />සිතිය නොහැකිය කිසි ලෙසින්<br /><br />දුරින් සිටිනා හතුරු පිරිසට<br />වැඩිය සැක සංකා ඇතේ<br />ලඟින් සිටිනා මිතුරු කැල ගැන<br />කිව යමක් නම් එහි නැතේ<br /><br />එක පතේ බත් කා සිටියමුත්<br />නැත හැරේ කළ පුරුදුකම්<br />ජන්මෙටත් වැඩියෙන් තියෙන්නේ<br />පුරුදු කළ කැත නොමන කම්<br /><br />මිටින් හල කළ කුරුල්ලෙකු හෝ<br />පියඹ යයි නිති සොම්නසින්<br />සිරවි තිබු ගත හිරි අරින කළ<br />සැපක් ගෙන දේ නිති සොඳින්<br /><br />වෙනස් නොවෙනා එකම දෙය ලොව<br />එයම පමණයි මේ ලොවේ<br />ඉතින් කෙලෙසක ලිහා ගන්නද<br />එකට සිටි අය කළ කෙරුම්</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-7428929211604330281?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-86602229985929847522010-09-30T10:15:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.751+05:30<span style="font-size:130%;">සමාවන්න වැරදීමක් වුනේ මට<br />හිතුවෙ නෑනෙ සිදු වේ යැයි මෙවන් ලෙස<br />ලියූ කවි වලින් පහරක් වැදි අයට<br />සමාවන්න කියලා මම කියමි අද<br /><br />කවි ලියුවේ හිතට ආපු සිතුවිල්ලෙන්<br />හිතේ කහටකුත් නෑ මගෙ සැබෑ ලෙසින්<br />අසා සිටි නිසයි සැම දුක් ගැනවිල්ලන්<br />ලියා සිටියෙ කවි පද වැල් අමුණවමින්<br /><br />දොසක් වුනා නම් එ'කවිය හැමෝටම<br />සමා වෙන්ට කියලා මම පතමි අද<br />සිතා මතා නොකලෙන් ලැබු පාඩුවද<br />මකා ලන්න සිත් අතරින් අද හෙටම<br /><br />නොවේ මෙවන් දෙයක් තවත් ඉදිරියට<br />සිතා ගතිමි මෙමගින් ලැබු පාඩමම<br />ගසේ කොළ කඩා නොදමනු කිසිත් දින<br />මඩ සෝදා ගෙන නිති ජය පතනු මැන</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8660222998592984752?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-35519981619664950282010-09-23T16:40:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.751+05:30<div style="text-align: left;"><span style="font-size:130%;">යන අය හට යන්න දීල - ඉන්න බැරි මොකෝ?<br />ගියැයි කියල ඇඟෙන් කෑලි - යන්නෙ නෑ සහෝ<br /><br />යන්න කලින් කියල යෑම - අනිවාර්ය මොකෝ?<br />කීවොත් යනු බොරු හින්දයි - නොකිය ගියෙ සහෝ<br /><br />ඉස්කෝලෙත් මේ තරමට - නීති නෑ අහෝ<br />ඉස්කෝලෙට හපන්'වු මෙය - හිර ගෙයක් අපෝ<br /><br />කනෙන් කනට රහස් කියන - පිරිමි නම් මෙහේ<br />ගෑනුන්ටත් හපන් වගේ - වැඩක් නෑ අනේ<br /><br />අකුරට නම් වැඩ තියෙනව - කොහෙත් නැති තරම්<br />පඩි ගෙවන්න බෑ අකුරට - හූරන් කන කං<br /><br />තනතුරු ලොකු වුනත් මෙහේ - තනියම වැඩ බෑ<br />ලොකු උන්දෑ නැතුව කිසිත් - තීරණ ගනු බෑ<br /><br />කේලම් නම් කීම අතින් - කප් ගැසුවො ඇතේ<br />අනුන්ට කෙලවන තරමට - බාල්දිය පිරේ<br /><br />බාල්දි අල්ලන හැමටයි - කියන්න යන්නේ<br />සැලකුම් අඩු වෙද්දී - පෙර පව් සිහි වෙන්නේ<br /><br />සමහරු ඉන්නව කොටසකටයි සලකන්නේ<br />තම ජාතියෙ අය විතරයි - උන්ට පෙනෙන්නේ<br /><br />එකෙක් ගියැයි කියල මොකද - රිදෙන්නෙ ඔතරම්?<br />මෙච්චර කල් ගියේ නැත්ද - අළුත් යැ එතරම්<br /><br />යනවා නම් අපි යනවා - ටටා කියල දැන්<br />කවදා හරි යන්න වෙනව - මතක තියා ගන්<br /><br />කළු ලැයිස්තු සකස් කලත් - පලක් නෑනෙ දැන්<br />ඒකේ ඉහලින්ම ඉන්නෙ - ලොකු උන්දලැ නම්</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3551998161966495028?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-45708757761390913882010-09-19T15:50:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.751+05:30<span style="font-size:130%;">මේ මම දැකපු නිසඳැසකට මට ලියන්නට හිතුනු පිළිතුරු කවි පෙළක්. මේ නිසඳැස මා කියෙව්වේ <a href="http://wawulthippola.blogspot.com/2010/09/blog-post.html">http://wawulthippola.blogspot.com/2010/09/blog-post.html</a> කියන සබැඳියෙන්.<br /><br />වෙනකෙකුන් ගැන නොසිතා<br />කලා නම් පෙම් නිබඳා<br />අහිංසක නම් එසැමා<br />ගියේ ඇයි ඔබ හැරදා?<br /><br />වැරදි නැති නම් ඔබගේ<br />සොබාදම පෙම රැකදේ<br />හදත් නුඹෙ රැකි පැවතේ<br />ඇයත් ඔබ ලඟ ගැවසේ<br /><br />සිතේ ඇඳි ඡායා<br />නැතේ යනු මැකිලා<br />දුකින් කල් යවලා<br />කිම්ද ඵල කියලා<br /><br />යන්න දෙනු ඒ සැමටා<br />හිතේ බැමි අත හැරලා<br />යන්න ඉඩ දීලා<br />බලන් ඉඳපන් මිතුරා<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-4570875776139091388?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-60550718795326662292010-09-15T16:10:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.752+05:30<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">ගසක් තිබුනි කලකට පෙර සෙවණ සැදූ<br />කොළත් තිබුනි හරි හරියට කඳත් සරු<br />වැටුනි කලාතුරකින් කොළ බිමට දැරු<br />වැඩුනි කොළත් අතු පතරේ සැප අයුරු<br /><br />කල් යද්දී කුණු වී ගියෙ ගසේ මුල<br />වතුර දැමූවත් නොවැඩිනි ගසේ ඵල<br />කොළත් එකිනෙකින් පොළවට පතිත විය<br />සෙවන ලබන්නට හැකියක් නැතෙයි අද<br /><br />සෙවණක් නැතිමුත් ගස යට සිටියි අප<br />සෙවණක් දෙන ගස් සොයමින් නිරතුරුව<br />කොච්චර දැමුවත් දවසෙම එහි පොහොර<br />සරු කරන්න බැරි පාටයි යලිත් එය<br /><br />සෙවණ සදන ගස් ඇති මුත් හතර වටේ<br />යන්න නොහැක අප බැඳ ඇත ගසේ බඳේ<br />හරකුන් මෙන් ගස වට තණ බුදිමින්නේ<br />කන්න තණත් නැත එහි බිම මුඩු වැන්නේ<br /><br />පොහොර දැමූවත් යහමින් ගුණක් නැත<br />පොහොර සදන අප දන්නෙය ඒකෙ රඟ<br />පොහොර දැමිය යුතු ගුණ දෙන ගසකටය<br />පොහොරේ ගුණය වැටහෙන්නේ එවිටකය<br /><br />ගසේ අතු කඩා ගන්නේ ගසේ මුලයි<br />ගසේ කොළ හලා ගන්නෙත් එහිම මුලයි<br />පසේ ගුණය නොරඳන්නෙත් ඒ හින්දයි<br />එය තේරුම් ගත යුතු කළ බෝම ලඟයි<br /><br />ගහ වටේට අත් අල්ලන් සිටියාට <br />ගහ වටේට රන් වැටවල් බැන්දාට<br />වතුර පොහොර දිනපතාම දැම්මාට<br />මුලට වැඩක් නොම වේ නම් කිම වේද?</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-6055071879532666229?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-53554929966083074212010-06-14T08:12:00.000+05:302010-11-21T21:25:46.112+05:30<span style="font-size:130%;">පස් මස ගෙවුනි පසුදා අපෙ ආදරයේ<br />ඇත තව යන්න දුර බෙහෙවින් ජීවිතයේ<br />ගතවු හැම දිනක් පාසා ආදරයේ<br />සිහිවී නෙතග කඳුළු පිරේ නිරන්තරේ<br /><br />හමු වූවා අප අද දින පෙරදා මෙන්<br />සිටියා ඔබත් සැරසීලා සළු පිළියෙන්<br />මා ඔබ වෙතට ඇද ගන්නා ඔබේ රුවෙන්<br />අදත් එලෙසින්ම වූයේ ඔබෙ රුවඟින්<br /><br />පොත් සල අපේ හමු වීමේ තැන වූයේ<br />අද පමණක් නොව එය පෙරදීය ප්‍රියේ<br />මා පැමිණවුත් ඔබ හමුවත අද දිනයේ<br />ඔබ පැමිණියේ පොත් මිලදී ගනුය ප්‍රියේ<br /><br />යන්නට තිබූ මුත් දුර බැහැරකට අද<br />නරඹන්නට චිත්‍රපටය සිතූ ලෙස<br />කාලෙ හරස් වූයේ අද එයට සඳ<br />ගියෙ අපි ලඟම සිනමා හල වෙතට යස<br /><br />ආස නමුත් අත් පටලා නැරඹුමට<br />නුඹයි නුදුන්නේ එය මට කරන්නට<br />හිතේ පෙම වැඩියි එනමුත් මගෙ නුඹට<br />චිත්‍රපටය නරඹා අපි ගියෙ යන්ට</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5355492996608307421?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-35282853050470330622010-06-06T10:21:00.000+05:302010-06-11T22:49:31.513+05:30<span style="font-size:130%;">පස් මසක් ගත වී ගියේ<br />නොදැනීම අපෙ ජීවිතේ<br />කෙටි කලක් වූවත් අනේ<br />දුරත් බෝ ගියෙ අපි සඳේ<br /><br />ආදරේ කෙරුවේ අපි<br />රන්ඩු හෙම කෙරුවේ අපි<br />ආයෙ යළුවො වුනෙ අපි<br />වෙන් කරන්නට බෑ අපි<br /><br />පා නැගුව අපි සොම්නසින්<br />සවන මාසෙට නිති බැතින්<br />ඉන්න බලමුකො ආදරෙන්<br />තරහ නොම වී සන්තොසින්</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3528285305047033062?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-78810446691240955732010-05-29T23:52:00.000+05:302010-05-30T00:08:44.501+05:30<span style="font-size:130%;">එන්නට හැකි නම් පැන ගෙදරින් මේ රෑම<br />පවන් සලන්නම් ඔබ හට මා ලඟින් හිඳ<br />තනි වී නෑ මගෙ කුමරියෙ ඔබ කිසි දාක<br />මා ඉන්නා තුරු දෙන්නේ නෑ තනි වෙන්න<br /><br />රූපවාහිනියෙ සද්ධය අඩු නොම කෙරුවේ<br />හිසරදයත් තව තව දිගටම වැඩි වූයේ<br />පාඩම නවතාලා නිදියන්නට හිතුවේ<br />නිදන්න නොම දී නුඹ හට පීඩා කෙරුවේ<br /><br />එක කාමරෙ එකට හිටිය එකිය නිසාම<br />මගෙ කෙල්ලේ නුඹ අසරණ වී ඇත අදම<br />හිසරදේට සැනසිල්ලේ නිදන්න නැතිව<br />නුඹ අඬන්නෙ ඒ තිරිසන් ගෑනි නිසාම<br /><br />යාළු කමක් දැන් නම් නැතිදෝ ඇය දන්නේ<br />සුළං පොදක්වත් වදින්ට ඇය ඉඩ නොදෙනේ<br />ඒ නිසාද දෙනෙත් අගින් කඳුළු වැගිරුණේ<br />හිස අත ගා සනසවන්න මා ලඟ නැහැනේ<br /><br />කන්න දුන්නෙ නුඹ බව අමතක විය ඇයට<br />හිතක් පපුව ඇතුලේ ඇගෙ නැත සන්තකව<br />ගලක් තියා තිරිසනුන්ට හපන්ය ඇයව<br />නාඬ ඉඳින් තිරිසන්ගෙන් වෙන් වී නිතොර</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-7881044669124095573?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-49267820691345748212010-05-29T21:33:00.001+05:302010-05-29T21:48:16.765+05:30<span style="font-size:130%;">අදත් ඇයව හමු වූයෙමි වෙනදා මෙන් නොවේ<br />ඇගේ මිතුරියකට ගත්තු පොතක් රැගෙන අතේ<br />ගියා ඇයව හමු වන්නට නවාතැනට ඇගේ<br />සිටියා හිනැහෙමින් රඳා පිරුණු සිනා මුවේ<br /><br />ගිය විට මා එහි දුටුවා පාඩම් කල හැටි<br />පොත් පත් දිග හැර කෙටි සටහන්ද තිබූ හැටි<br />සතුටක් දැනුනා දැක ඇය පාඩම් කල හැටි<br />සමත් වෙනව සහතිකෙන්ම ඉහලින් මගෙ පැටි<br /><br />දැක්කා ඇගෙ මුවේ රැඳුණු මැලවුණු ගතියක්<br />හිතට දුකක් දැනුනි මෙමට දැක්මෙන් ඇගෙ නෙත්<br />කියුවා අද එන විට මට අමාරු ගතියක්<br />ලෙඩක් නොසෑදී ඉක්මන් සුව වෙනු නිතැතින්<br /><br />ඇසුවා මා ඇගෙන් යමුද ගන්නට බෙහෙතක්<br />ඇය බෑ කීවේ ගත් බව පැනඩොල් පෙත්තක්<br />ඇඟටත් පණ නැති බව මට පැවසිය නැවතත්<br />ඇයට දුකයි පාඩම් කෙරුමට බැරිවේ යත්<br /><br />විභාගෙ ලඟ වේ එනමුත් අසනීප නොවෙන්<br />මා සිටිනෙමි නිති ඔබ හා අත්වැල් අල්ලන්<br />ඇඟට සුවක් ඉක්මණින්ම ලැබිලා නැවතත්<br />ආසාවෙන් නැවතත් ඔබ රුචි පාඩම කරගන්<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-4926782069134574821?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-48274271230769076432010-05-26T12:15:00.000+05:302010-05-26T12:15:00.770+05:30<span style="font-size:130%;">කිණිසි තුඩින් කැපී ගියත් හදවත නම් නෑ රිදුනේ<br />ලෝ දිය තුල ගිල්වූවත් හදවත නම් නෑ දැවුනේ<br />ලේ කුණු වී ගලා ගියත් හදවත නම් නෑ මැරුණේ<br />නුඹෙ ආදරෙ නැතිව ගියොත් හද මියැදී සුන් වන්නේ<br /><br />මා සවිමත් විය යුත්තේ ඒ සෝකය දරන්නටයි<br />වේදනාව සිතේ තියන් සිනහව මුව රඳවන්නයි<br />ආවට මුවගින් දේවල් නාහා කර බා ගන්නයි<br />ශක්තිය දෙනු බුදු රදුනේ මා සිත සවිමත් වන්නයි<br /><br />ඉන්නට බෑ ඔබ නොමැතිව සතුටු සිතින් මේ ලෝකේ<br />යන්නට බෑ මරණය වෙත නුඹ තනිවේ කියා සිතේ<br />මා ලඟ සිටියොත් නුඹ නිති දුක් විඳමින් ගත වෙන්නේ<br />කුමක් කරම්දෝ කියලා නැත මා හට වැටහෙන්නේ<br /><br />නුඹේ සතුට රැක ගන්නට දහසක් වර මියැදෙන්නම්<br />නුඹේ සිනා රැල් රැකුමට කිණිසි තුඩින් ඇණ ගන්නම්<br />නුඹෙ සෝ ගිනි නිවා ලන්න මගෙ හද ගිනි දල්වන්නම්<br />මගෙ හද නුඹ ලඟින් තබා මා සදහට මියැදෙන්නම්</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-4827427123076907643?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-24017129538974868052010-05-25T23:45:00.000+05:302010-05-26T00:00:00.751+05:30<span style="font-size:130%;">තාමත් මං බත් පිඬුවක් වෙන් කරනව ඔබේ නමින්<br />සිටියා නම් මගේ ලඟින් කවනව එය මගේ අතින්<br />ගත වූවත් කාලය බෝ වෙනස් නොවෙමි කිසි ලෙසකින්<br />එදා මම ම තමයි අදත් පෙම් බැන්දේ ඔබ වෙනුවෙන්<br /><br />බුදුන්ට පසු මව් පියනුයි මාගෙන් නැමදුම් ලැබුවේ<br />ඉන් පස්සට ඔබේ නමයි මගේ සිතේ රජ කෙරුවේ<br />කරනට හැකි වේ නම් ආදර බැතියෙන් ඔබ අසලේ<br />දිව්‍ය සිරින් වැජඹෙන මාලිග තැනුවත් නොම සැහේ<br /><br />සිහි මඳ ගතියක් මෙන් ඔබ දකිනු ඇතේ මගෙ ආලේ<br />එනමුත් මා ඔබට ප්‍රියේ පෙම් කෙරුවේ හදින් සඳේ<br />උමතු ලෙසින් පෙම් බඳිනට ඔබයි මහට අත දුන්නේ<br />ඒ හින්දයි ඔබ දැකුමට නිරතුරු අසලට එන්නේ<br /><br />අත හැරුමට සිත් නොමදේ බැඳගත් අතිනත සොඳුරේ<br />දෑඟිලි එක් කර බැඳුමට කිසි දින හැකි වේද සඳේ<br />දිවි ඇති තෙක් ඔබ වෙනුවෙන් එදා ඉඳන් කල ආලේ<br />නුඹ ලඟ සිටියත්, නොවෙතත් කරනෙමි මම දිවි කාලේ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-2401712953897486805?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-52716457117905471832010-05-24T10:54:00.000+05:302011-07-31T01:18:26.757+05:30<span style="font-size:130%;">හමුවූවා මේ දිනේදිත්<br />බෝ කලකට පසුව සිත් සේ<br />මා ආවේ නුඹ දැකුමට<br />ඒ දිනයේ...<br /><br />ඔබ එන්නට මත්තෙන්<br />පා නැගුවෙමි පොත් හලටත්<br />ගත්තේ නුඹ සෙව් පොතක්<br />ඒ දිනයේ...<br /><br />නුඹ ආවේ ඒ සීතේ<br />මා හමුවට සුපුරුදු සේ<br />හද ආදර වැඩි වූවා<br />ඒ දිනයේ...<br /><br />හද තුටින් මා දුන්<br />පොතත් රැගෙන දෙදෙනා<br />ගියේ සිනමා හලට<br />ඒ දිනයේ...<br /><br />ලංවී දෙදෙනා අඳුරේ<br />දෑත් පටලා නැරඹූයේ<br />මිහිරි චිත්තර පටයක්<br />ඒ දිනයේ...<br /><br />බෝ කලකින් පස්සේ<br />රැඳුනේ බෝ වෙලා<br />එකිනෙකට ලංවෙලා<br />ඒ දිනයේ...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5271645711790547183?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-47560480802798601302010-05-19T20:05:00.000+05:302010-05-19T20:39:40.252+05:30<span style="font-size:130%;">වෙනකෙකු අත ගනු බව දනිමින්<br />අයි අප එක් වූයේ සොදුරේ<br />දිනකදි වෙන් වෙන බව දනිමින්<br />ඇයි අප පෙම් බැන්දේ හර්දේ<br /><br />නැති නොවුනද ඔබගේ ප්‍රේමේ<br />ඉවසිය හැකි වේදෝ සොඳුරේ<br />වෙනකෙකු හා බෙදනා ආලේ<br />මා කෙලෙසින් බෙදමිද එලෙසේ<br /><br />ඔබ බෙදලා මට දෙන ආලේ<br />මා කෙලෙසින් විඳිමිද ආයේ<br />සතුටක් නම් වේවිද මනසේ<br />ඔබ ලඟ නැති දිනයක දිවියේ<br /><br />එදිනය අද නොව අනාගතේ<br />බැව් වටහා ගෙන ඉඳිමි සඳේ<br />එතකන් අපි දෙදෙනා පෙරසේ<br />හිඳිනෙමු අත් වැල් බැඳ ආලේ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-4756048080279860130?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-17941098020561545342010-05-19T07:35:00.000+05:302010-05-19T20:40:34.027+05:30<span style="font-size:130%;">වැටුණා අන්ධකාරේ හා වැහි පොද<br />කෙරුවා ආදරේ මගදී එන විට<br />බැලුවා යන්තමින් දෙනෙතින් ඔබ දෙස<br />රැඳුනා මතකයේ ගැඹුරින් ඒ ටික<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-1794109802056154534?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-53188764424632203642010-05-17T05:10:00.000+05:302010-05-17T20:33:58.562+05:30<span style="font-size:130%;">මගෙ රත්තරනේ මගෙ රත්තරනේ<br />කතා කරන් මට එක පාරක් හරි<br />අහන්න නුඹෙ හඬ උදේ ඉඳන් මම<br />බලා ඉන්නවා ඉවසුම් නැතිවම<br /><br />වැඩ වැඩි දෝ ඔබ හට රත්තරනේ<br />කතා කරන්නට බැරි තරමටනේ<br />බැරිද අමතන්න අද ඉරු දිනයේ<br />පාළු මකන්නට ගත වෙන වරුවේ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5318876442463220364?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-53999060499112111212010-05-14T01:37:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.752+05:30<span style="font-size:130%;">හිරු උදාව දැකුමට නැත අපට වරම්<br />ගලනා දිය දෝතට ගන්නට හැකි නම්<br />වේද යන්ට ගම් පියසට හිතෙන් පැයක්<br />නගරය අත හැර යන්නට ලොල් වෙම්<br /><br />ආඩම්බර කුහක කමින් තොර වේ නම්<br />නාගරිකයනුත් ගැමි වේ හිත් පතුලින්<br />තරහා ද්වේශ කම් අතහැර මිනිස් සිතින්<br />ගමත් නගරයත් එක ලෙස වේ නිබඳින්<br /><br />නගරේ ඇති පහසුකම්<br />ගම්බද වල බෝ ඇත්නම්<br />බොහෝ දෙනා යන්නේ නම්<br />නෑමයි ගම අතහැර දැන්<br /><br />මා ඉන්නා ගම් පියසට<br />නගරය නම් දුර නැතුවා<br />එනමුත් එහි සිසිල් බවේ<br />නගෙරෙදි අමතක නැතුවා</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5399906049911211121?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-3292725173207940852010-05-13T10:18:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.752+05:30<span style="font-size:large;">සක්වල සිසාරා හමනා සුළං රොද<br />පාවි අවුත් නැවතිනි මේ පහන ලඟ<br />දැල්වූවෙමි පහන් සිලක් මමද අද<br />කව් සරණිය අරඹමු අපි සැම මෙලෙස<br /><br />කවි පද එක දෙක ගෙතුනා<br />කවි මඩුවත් එලිය වුණා<br />අපි සැම අත් වැල් බැඳලා<br />කවි ලියමුද මගෙ මිතුරා<br /><br />සොඳුරු කතක් පැමිණී ඇත අදත් මෙහි<br />කව් සර ඔප් නංවන්නට හද තුටිනි<br />ඔබ දැල්වූ පහන් සිලත් නිති දැල්වී<br />තිබේ කියා දවස පුරා මා සිතමි<br /><br />සත්සර නදින් වැයුනොත් මේ කවි නිතොර<br />මින්දද පවා මෙහි පැමිණෙයි නිසැකවම<br />අත්තටු සලා හැර නොම යන් ඉවතකට<br />කරට කර තියා ලියමුකො කවි මිතුර<br /><br />පන්සිළු වෙණ නාද අප හට ඇසුනෝතින්<br />කන්කළු නදින් සිත් පිරෙනුය අපේ නිතින්<br />නන්දෙස විසිර පැතිරී ඇති සග මෙලෙසින්<br />පන්සිළු වෙණ නදට කවි ලියනුව මැනවින්<br /><br />තිස් තුන් පැයේ වෙහෙසීල මෙහි ආවේ<br />සිත් සන්තොසින් කවි ලියුමට නුඹ සමගේ<br />කවි මඩුවද එළි වී ඇත පහන් සිලේ<br />දිදුලන ආලෝකෙන් දැන ගන් සබඳේ<br /><br />දෑත අපේ නැත වාරුව අද ගිලිහී<br />ඇත්තෙය වදන් පේළි සැදී මග දිගෙහි<br />ගත්තේ යතුරු පුවරුව අමුණන සිතිනි<br />මල් වැල් දෙවෙනි වේ පද වැල් සතුව කවි<br /><br />අදවත් බැරිද රණ්ඩු නොවී ඉන්න මෙහි<br />විහිළුව හෝ රසවත් ලෙස ගන්න හැකි<br />තරහ නොවි ඉමු අපි යාලුවෝ වැනි<br />මඩ නොගසා ගහමුද කවි පේලි සැදී<br /><br />කවි ලීවට කමක් නැතේ මා මිතුරේ<br />වැඩ කරනා තැනට අසු නොවන් මිතුරේ<br />වැඩ පොළෙ වැඩත් හරියට කරගන් මිතුරේ<br />වෙලා තිබුණොතින් කවියක් කියනු මැනේ<br /><br />සෝරෝ නුඹ මා මිතුරා<br />ආවෙද අද මෙහි ඉඳුරා<br />අත්වැල් ගෙන අපි තුටිනා<br />ලියමුද අපි කඩුව වනා<br /><br />බුදු පහනේ සිළුව නැමැද<br />කවි මඩුවට ආවෙ මෙවර<br />ජය පැරදුම කුමක් වුවද<br />මිතුදම අපෙ වටී නොවෙද?<br /><br />වැඩ අතපසු නොකර ගෙන<br />එනු මැන ආපසු මෙහින<br />දේව කාරියට වැඩියෙන්<br />රාජකාරි වටින්නෙය</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-329272517320794085?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-90136614119600947422010-05-11T10:59:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.753+05:30<span style=";font-size:large;color:blue;" ><a href="http://kavimaduwa.lankeeya.lk/index.php">http://kavimaduwa.lankeeya.lk/index.php</a></span><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S-k01GznBcI/AAAAAAAAAOw/YHZoDyZlVPs/s1600/Kavi_Maduwa.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S-k01GznBcI/AAAAAAAAAOw/YHZoDyZlVPs/s200/Kavi_Maduwa.png" border="0" height="200" width="165" /></a></div><br /><span style="font-size:large;">චතුරංගද මෙහි සිටිනා කුකුළ් රජා<br />නැතහොත් ඔබදෝ කිව මැන යාළු හොඳා<br />කපු කම් කෙරුමට නුසුදුසු තැනක රඳා<br />ඔබදෝ කවි මඩුවට බට පිස්සු ගොනා<br /><br />කතා කරන හැටියෙන් මට තේරෙනවා<br />නුඹ බෑ නොකියමින් කවි මඩුවට එනවා<br />එනමුදු හරක් ගති නම් නුඹ හඳුනනවා<br />නාඹර හරකෙකු බව ඉන් සැලවෙනවා<br /><br />මෙය කවි මඩුවකි හොඳහැටි දැන ගන්න<br />පෙම් කෙලිනා මුහුදු වෙරල නොව සබඳ<br />නැතිනම් කුඩයක් ඔබ හට ඉහලන්න<br />පාර්ක් ගොසින් කුඩයක් යට කරගන්න<br /><br />නොමනා දේවල් කරනා අයට ඉතින්<br />යන්නට වෙනවා අනිවා කවි මඩුවෙන්<br />ඉන්නට බෑ කොහොමත් මෙහි රැඳි ඉතින්<br />යන්නට යති පැණි මුට්ටිත් හිසේ නවන්<br /><br />අනේ අනිච්චේ මුං හට ගිය කාලේ<br />ලව් කර කර ඉන්නට නම් ඇත ආලේ<br />නොහැකිද ලිවුමට කවියක් නව තාලේ<br />දිනා ගන්න කවි මඩුවේ රස සාරේ<br /><br />කාට නමුත් කෙල්ලෙක් නම් සෙට් වෙනවා<br />කතා මොටද මෙහි මල් සර ගැවසෙනවා<br />කාලය සොඳ නම් කෙල්ලක් සෙට් වෙනවා<br />ඉවසාපන් කොල්ලනි කාලය එනවා<br /><br />අත ගන්නට බලා සිටින මේ කුකුළා<br />කිවිඳියකට අත තැබුවේ ලෙස නොමනා<br />ඉන්නට බැරි නම් රිසි සේ බොට සොඳිනා<br />යනවා හොඳයි අහකට මේ වල් කුකුළා<br /><br />කවි මඩුවක්දෝ මෙය යැයි සිතුනි මට<br />දුටු විට සොයනා හැටි සැම ලඳුන් ගැන<br />කවියෙන් මගුලක් කර ගන්නට සැවොම<br />හති දමමින් කවි ලියනේ වෙයි නිබඳ<br /><br />නිශාචරය නුඹ වෙද මම පන්සිළුය<br />යකා මොටද මා සිටිනේ වෙයි නිබඳ<br />යක්කු ගස් නගින වේලෙහි ආවෙ මොට?<br />එන්න සබඳ කවි ලියනට මා සමග<br /><br />අඩි ගසනා කොල්ලන් හට කෙල්ලො ඉතින්<br />කැමතිම නැත දැනගන් මා සබඳ හොඳින්<br />නොනැව-තුවොත් සුරා පාන මදන විසෙන්<br />සපත්තු අඩි ගසනු මැනව පාරෙ ඉතින්<br /><br />මෙහි ඉන්නා සියළු කොළුන් නම් දන්නේ<br />ගෑනියකට ගරු කෙරුමට නොම දන්නේ<br />අත ගැනුමට පමණයි උන් දඟලන්නේ<br />සයනට ගොස් සැප විඳ අත හැර යන්නේ<br /><br />දපන්නට එපා අවිදින් ඉඳ ගන්න<br />රිසි සේ හැසිරුම නොම වේ අමාරුව<br />උත්සාහය අත හැරුමෙන් වළකින්න<br />හොඳ මිනිසෙක් ලෙස ලෝකෙට යන්න<br /><br />සෝරෝගේ ඉසෙඩ් අකුර එල්ලෙන්නේ<br />ඔන්න මෙන්න වාගෙයි එය පැද්දෙන්නේ<br />කවි දැකුමෙන් ඔහුගේ මට වැටහෙන්නේ<br />තොඳොල් වෙවී ඉන්න බබෙක් මෙන් පෙනුනේ<br /><br />සරසවියෙන් ආව නමුත්<br />කවි ලියන්ට පාර සැදුත්<br />ගැලවෙන්නට සරම අලුත්<br />දෙන්නෙමි කවි පහර මමත්<br /><br />පැණි සලනට නම් නැත මා මනාපේ<br />කොල්ලන් අතරේ සටනට ආ නංගියේ<br />සහයෝගය දෙන්නට ආවෙමි නිබඳේ<br />පැණි කරුවන් හට නෑ මගෙ මනාපේ<br /><br />කඩුව තියා ගන් සඟවා සමාජෙටා<br />එය දැකුමෙන් එන්නේ වෙයි කලන්තෙටා<br />කඩු වනනා බෝ දෙන ලොකුවට පුම්බා<br />මලකඩ පිහි පෙන්වා කෑ මොර දෙන්නා<br /><br />හරවත් නෑ මේ කවි මඩුවේ කවියෝ<br />සරුවත් මෙන් බොන කලටා පැණි හැලියෝ<br />මඩ නම් බෝ වෙයි මෙහි නැත රස කවියෝ<br />ගුණවත් කිසිවෙක් නැත ඇත්තේ ඇඹලයෝ<br /><br />මොකට කියනවද මානෙල් මලේ රඟ<br />සෝරො වුනත් නෑ වැනුවේ කඩුව මොට<br />කන්න දුන්නොතින් නුඹ හට නෙළුම් අළ<br />හෙට කියාවි නෙළුම් මලක් වගේ බව<br /><br />මෙන්න බොලේ කවි ම්ඩුවට පාතාලේ<br />සොක්කෙක් පැමිණිලා ඇත්තේ දවාලේ<br />ලාමක ටිං ටිං කෙනෙකුන් බවට පෙනේ<br />සූප්පුවක් ඕනෙද චුට්ටන් සබඳේ<br /><br />කොල්ලො ලීවොතින් කවි, කවි නොම වේද<br />කෙල්ලොම ඕනෙ කුමටද මට පවසන්න<br />ලයින් දමන්නද කෙල්ලන් ඕනෙ බොට<br />කවි සටනින් පරදිනවා ඔබ සැවොම<br /><br />කවුද බොලේ මෙහි ඉන්නා මී හරකා<br />මඩ නාමින් මඩ ගසනා කුළු මීමා<br />මඩ සෝදා ගත්තත් නොවෙනුය මිනිහා<br />ඌරු තෙලෙන් බදිනු මැනව මේ ඌරා<br /><br />චානු මල්ලි වැරදි පොටින් එය නොම ගන්න<br />මම මනාප නම් නැත අඩි ගසනා අයට<br />එවන් සැපක් ගන්න බලන් ඉන්නා අයට<br />කවුද කැමති සුරා මතින් ඉන්න හරක්ට<br /><br />සත්තු වත්තෙ ලැග ඉන්නා සත්තු ඔක්කොම<br />ඔයාට ආදෙශ වුවත් නෑ අමනාප?<br />කැලේ ඉන්න සත්තු ටිකත් නොගෙනෙනු මැනව<br />කවුද කිව්වෙ හිත හොඳ යැයි ඔබට කවද්ද?<br /><br />අම්මාගේ ඇගිල්ලෙ එල්ලී ඉන්න<br />සෝරො කෙනෙක් නම් නෑ අද කොහෙත්ම<br />ඔබ නම් අම්මාගේ උකුලේ තවම<br />සෝරො නෙවේ නුඹ කිරි සප්පයෙක් මට<br /><br />කලන්තේ හැදෙන් නැත මට ඔබට වගේ<br />කලන්තේ හැදෙනු නියතයි කා මඩ මාගේ<br />කෑවා මදිද ඔබ හට මඩ මා දුන්දේ<br />ඕනිද තවත් මඩ ගොහොරක් නුඹේ කටේ?<br /><br />කෙල්ලො හින්දමද ලොව ලස්සන වෙන්නේ?<br />කෙල්ලො තමයි ලෝකේ හැම වනසන්නේ<br />ලෝකෙ ප්‍රශ්ණ අම්බානක් වැඩිවන්නේ<br />කෙල්ලො නිසයි ඒ බව නුඹ දැනගන්නේ<br /><br />නුඹේ මොට්ට කඩුව හොඳා කොස් කොටන්නට<br />කොස්ද තියා අහසේ තරු දැක ඇත්ද?<br />කාපු මඩ මදිද තවමත් දිරවන්ට?<br />සුදුසු කළ නොවේ ඔබ වැසිකිළි යන්න<br /><br />උදව් දෙන්න ඔබ රතු කුරුසේද අනේ?<br />අපි බය නෑ දෙන්න සටන ඔබට පනේ<br />ආසයි යවනට ඔබෙ දත් බඩට අනේ<br />කැමතිද දත් නැති කළ බත් කන්න පනේ?<br /><br />නුඹ පමණයි හඳට බිරුවෙ<br />උඩු බුරමින් මඩ කෑවේ<br />දත් මැදගෙන එන්න අනේ<br />අස්පයාත් නොන්ඩි වගේ<br /><br />මෙන්න බොලේ කවි මඩුවේ කපල් එකක්<br />පෙම් කෙලිනා සැටි දැක්කම ආපි තුටක්<br />දෙන්නම එක් වී ලීවොත් කවි දෙපලක්<br />කවි ජය නැතුවට දිවි ජය ගන්න හෙටත්<br /><br />තම කවි දැක හිනා යතේ<br />පිස්සු වගේ ඔබට ලඳේ<br />වහාම යනු හනික අනේ<br />මුලේරිය දෙසට පනේ<br /><br />කවුද ඇවිත් දඟලන්නේ<br />පිස්සු බුවෙක් බව පෙනුණේ<br />වැප්ද කියා විමසන්නේ<br />ඔහු එහෙමයි හැසිරෙන්නේ<br /><br />අනේ පවු මේ ළමෝ<br />කවි පදත් හැඩි වුනෝ<br />වෙන්ව ගිය'කුරු බොහෝ<br />එක්කරන්නට එන්නදෝ?<br /><br />සදා තුටින් වෙසෙනු සඳේ<br />සිනා දසන් කෙරේ යැවේ<br />දුටු විට ඔබ සිනා මුවේ<br />කවි පද නම් මතක් වෙතේ<br /><br />එහෙම බොසාලා හිටියා නම් මොකද<br />අපිටත් හැකි නම් හූ ගා යවන්නට<br />හැංගෙන්නට නම් නැත ඉඩ මේසෙ යට<br />අනේ සාධු බොසා නැතේ ලඟ පාත<br /><br />කුණුහරපත් ගෑවෙන්නයි දැන් නම් යන්නේ<br />බයෙත් බෑනෙ මේක අමුතු මඩුවක් වෙන්නේ<br />මේ දැක කවි පද වැල් නම් ඉබේ ගෙතෙන්නේ<br />නරක වචන හෙම නොකියන් මා මිතුරන්නේ<br /><br />කනවා නම් හොඳයි නේද දත් මිටෛ ඔබ තුමා<br />යනවා නම් හොඳයි නේද කන්නට මෙය දමා<br />එනවා නම් එන්න වහා කෑම බඩට දමා<br />දත් තිබේද බත් කන්නට ඇසුවේ මම තමා<br /><br />පසන් අප්‍රසන්න වෙන්න එපා හොඳේ<br />දිල් වැනි කෙලි පොඩිත්තියක් ඉදිරියෙදී<br />කොළු කම රැක ගන්නට අප හැමගෙ නිති<br />සහයෝගය මාත් පසන් වෙත දුනිමි<br /><br />කෙල්ලො වුනත් දුර යන්නේ ටික කාලෙයි<br />උඩ පැන්නොත් බිමකුත් නැතුවා වාගෙයි<br />සුපර් ස්ටාර් කෙල්ලෙක් වුණ පලියටනේ<br />ඔය හැටි උඩ පැනලා ශෝ පෙන්නන්නේ<br /><br />කොල්ලො දෙතුන් දෙනෙකුන් දිල් හට අඹරන්නේ<br />පරිස්සමින් පද වැල් ගලපනු මා මිතුරේ<br />මන්ද කියන් ඔබ ඔය හැති ආඩම්බරයේ<br />ඇඟිල්ලෙ තරමට ඉදිමෙන් කෙල්ලෙකු විලසේ<br /><br />ගොනා බැන්දෙ ඔයා වගේ එළදෙනෙකුයි<br />හිනා වෙවි දැක්කුවෙ අනුරාධ තමයි<br />මමත් කරත්තේ පසෙකින් හිටියා තමයි<br />ඇදපන් දිල් එළදෙන තව ගමන දුරයි<br /><br />දිල් නම් හෝ හෝ ගාල කවි ලියනේ<br />අයිස් ගගහ වැඩක් පලක් කර නගනේ<br />මෙහෙමත් ගෑනුන් අම්මප ඉන්නවනේ<br />එලවන්නට කවුරුද මට අත දෙන්නේ?<br /><br />මම හිතුවා වැප් අපගේ පැත්තෙ කියා<br />එනමුත් ඔහු පේන්නෙ පැණියෙක්ය කියා<br />පැණි නොසලා එන්නකො වැප් අයියෙ කියා<br />වඳින්න බෑ මට ඔබ හට එන්න කියා<br /><br />පබළුගෙ පොට හොඳ නැතේ<br />එනකොට වැරදියි වගේ<br />ලහිරුට ඇස් ගසන්නේ<br />අපිටත් දැන් වැටහුනේ<br /><br />ඒක සැබැයි<br />පසන් මිතුර<br />යෙහෙළි ඩබල<br />පිස්සු හටන<br /><br />මඩ කෙදිනද රන් වූයේ?<br />මී හරකුන් හට මිසකේ<br />අප හට නම් මඩ නිතිනේ<br />මඩ ම වීය එදා සිටේ<br /><br />මඩ ගන්නට ට්‍රච්ටරයක් ඕනෙ වෙතේ<br />දිල්ගෙ කටේ මඩ යහමින් ඇත්තේ<br />රෑ නොව මහ දහවලෙ අපි මඩ ගැහුවේ<br />දිල් නම් ආසාවෙන් නෙව මඩ කන්නේ<br /><br />දැමුමට දෙයකුත් නැතුවා<br />නහයට ඔබෙ ලණුවා<br />ආපු වෙලේ සිට ඔබටා<br />නාස් ලණුව වැටුනි නගා<br /><br />හරකුන් දක්කා ඇතුවා වාගෙයි<br />හොඳ පල පුරුදුත් ඇතුවා වාගෙයි<br />නරකද එය වෙන අයෙකුට පවරා<br />ගොන් දෙන වෙනවා මෙවරට දිල් මා<br /><br />යන්න නෙවෙයි එලවනු ඇත<br />ඔබ ඔතනින් අයිස් කත<br />දිල් යනු ඒ මෝඩ ලඳ<br />පැරදුම දැන් ගනු භාර<br /><br />කවි කියලා නොරොක් වුණත්<br />නැතිය හිතේ කිසි පරහක්<br />ජොලිය නිසයි ලීවෙ කවක්<br />තැබුමට සතුටින් අප සිත්<br /><br />සෝබන කම් පෙන්වූයේ ඔබයි ප්‍රියේ<br />මා කුමටද සෝබන බස් තෙපළන්නේ?<br />මොළ පොඩිත්ත කවුරුද උදුමන් ඉන්නේ<br />එය ඔබමය මා නොවේය මා සබඳේ<br /><br />කවි දෙක තුනක් ලියලා දැන් කියවන්නේ<br />මඩුවට ආවෙත් පසුවී නුඹ කාලේ<br />යන්නට අකමැතිදෝ නුඹ අපායේ<br />පැරදුන විට වීසා දැන්මම රෙඩි නේ?<br /><br />ඔබේ මොළේ නම් ඇත්තේ පුටුව උඩ<br />සක්කරයත් එය නම් දන්නව නියත<br />රත් වෙන කොට පිච්චෙන්නේ පස්ස<br />ඔහුගෙ නොවෙයි ඔබගේ මොළයයි නිබඳ<br /><br />මාද කිසිත් තරහ නැතේ<br />දිල් දිල් දිල් නංගි අනේ<br />මාත් නිකං ඇවිස්සුවේ<br />දිල්ගේ කුණු ගොඩ එලෙසේ<br /><br />වාද වුණත් හිතේ නැතේ<br />කහටක් නම් මිතුරෙ මගේ<br />ඔබ වාගේ කබරගොයෙක්<br />තලන්ට මට ආස සිතේ<br /><br />වාද වුණත් හිතේ නැතේ<br />කහටක් නම් මිතුරෙ මගේ<br />ඔබ වාගේ කබරගොයෙක්<br />තලන්ට මට ආස සිතේ<br /><br />අසරුව නැති කළ සෝරෝ<br />යන්න ගියා කන්න සොයා<br />ඒ කළ මේ දිල් මෝරී<br />කන්න ආවාපිව සොයා<br /><br />බත්ද කන්නෙ සෝරො අනේ<br />මම හිතුවේ මඩය කියා<br />මම කන්නේ බතුයි අනේ<br />ඕනෙද මඩ ටිකක් හනේ?<br /><br />මොකෙන් නමුත් ඔහු ලියුවා කවිය ඉතින්<br />ඇද නොහොයන් සුපුරුදු ලෙස වට්ටි කතුන්<br />නැද්ද වැඩක් ඔබ හට දිල් නංගි ඉතින්<br />යන්න බැරිද කට වහගෙන පස්ස දොරින්?<br /><br />ආසා ඇති දිනන්න මේ දිල් කෙල්ල<br />හිතන් ඉන්නෙ ලෝකය උඩ බව අල්ල<br />නටන් නැතිව ඉන්න ටිකක් දැන ගන්න<br />කොල්ලො අතෙයි කෙල්ලන්ගේ පාලනය<br /><br />කොල්ලො විසික් කරනට නෑ ඉඩ දෙන්නේ<br />කෙල්ලො හිතන් ඉන්නේ හරි වැඩ කිඩනේ<br />ආවොත් පිරිමි දෙන්නට බැට කෙල්ලො වෙතේ<br />යන්ඩ වෙන්නෙ රෙදි නැතුවයි දැන ගන්නේ<br /><br />උදේ ඉඳන් කරපු වැඩේ කෙරුවා නම්<br />අපිට කනක් ඇසී ඉන්න තිබුණානේ<br />ඇයිද අනේ මේ පැත්තට ආවේ?<br />බයිට් වෙලා මඩ කන්නද කෙල්ලේ?<br /><br />සෝරෝ නම් ගැලපෙන්නේ දිල්ට තමයි<br />දෙන්නම එක නැට්ටේ දෙහි දෙකක් වගේ<br />තකට තකේ මඩ ගුලි ගුලි බඩට යතේ<br />රස කර කර කන්න සහේ බැසන් මඩේ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-9013661411960094742?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-55095477857656349522010-05-10T11:36:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.753+05:30<span style="font-size: large;">වත්ත හැදෙයි ලොකු වෙන කොට සල්ලි කති<br />සත්තු ගොඩයි උන් තැබුමට ඉඩත් නැති<br />මල් ගෙඩි වැල් කුණු කොල්ලෙට වවන සැටි<br />ට්‍රැක්ටරෙ දනී වවනා මී හරක් ගති<br /><br />කාලය රන් හා සම බැව් සැම දන්නා<br />කාලය නිරතුරු පස් යට සැඟවෙන්නා<br />එලවළු පලතුරු ටික නම් වේලෙන්නා<br />කුමක් කරන්නද කෑමට ගත නොහෙනා<br /><br />අටුවක් නම් දැක ගන්නට හැකි නොවෙනා<br />බාන් බඩිය නම් වෙන එය තුල කිසිදා<br />වගාව මනරම් කර ගත හැකි ලෙසිනා<br />ෆාම් විල් කියා ගමකුත් ඇත සොඳිනා<br /><br />අන්තර්ජාලය නැති විට වවන්නට<br />ඉඩක් කඩක් නම් නැත කිසි අයෙක් හට<br />පලක් නොමැති ඵල වැවුමක් කුමකටද?<br />කාලෙ නොකා වැඩක් පලක් කරනු මැන</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5509547785765634952?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-50439102096785860772010-05-09T14:00:00.001+05:302011-07-31T01:22:00.753+05:30<span style="font-size: large;">මතකයි එදා සිටි හැටි අපි එකා වගේ<br />නැත්තේ අද මොකද ඒ දේ මෙදා පොටේ<br />අමතකදෝ දුන් හැටි මගෙ දැනුම් එසේ<br />නොසඟවාම ඔබලා හට එදා වගේ<br /><br />නැත මා නම් තනිවීලා එදා සිට<br />දකින්න ඇත මට නම් මේ ලඟක සිට<br />ඔබලා හැම තනිවී ඇති ලෙසක මිස<br />නැත කරනට මා හට පිළියම් එයට<br /><br />නරකද අත හැරියොත් හැම මහා මොලේ<br />සුහදව සිටියොත් පෙර සේ එදා වගේ<br />පාගා ගෙන ඉන්නට තැත සැවොම අනේ<br />අත දුන් හැම ඇයි විසි කර දැමුවෙ හනේ<br /><br />හිටියොත් නම් ඔය විදියට මේ රොප්පේ<br />තනි වෙනවා නිසැකයි හැම ඒ රොප්පේ<br />දුන් අත නොසපා හිටියොත් හොඳා වගේ<br />බත් කන්නට අතකුත් නැතිවෙයි සබඳේ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5043910209678586077?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-63657467325620571952010-05-05T13:06:00.000+05:302010-05-14T13:58:49.228+05:30<span style="font-size: large;">අමතක නොවෙන දිනයකි මට ජීවිතයේ<br />නුඹේ උපන් දින මට නම් කිසි දිනයේ<br />උපනේ නැති නම් ඔබ මේ ලොව එදිනේ<br />හමු වන්නට හැකියක් මට වෙද කෙල්ලේ<br /><br />පුංචි තිළිණයක් ගත්තා නුඹට මම<br />වටිනේ නැත මට එය ඔබ තරම්මම<br />හැකි වේ නම් ඉර හඳ ගෙන දෑතින්ම<br />පිදුවද දුන්නා මදි වෙය ඔබට මම<br /><br />මට ලැබුනේ නුඹේ සෙනේ නිරතුරුව<br />දැනුනා හැම මොහොතෙම ලඟ නැතත් මම<br />තුරුල් වෙලා සිටිනට වෙද තිස්සේම<br />නොහැකි වුවත් නුඹ මාගෙයි හැමදාම<br /><br />පුංචි හුරුබුහුටි කෙල්ලෙකු ලෙස මාගේ<br />හදට තුරුල් වී සිටියා එදා මගේ<br />ඉන්නට ආසයි අදටත් එදා වගේ<br />නුඹෙ සියොලඟම ගෙන මා තුරුලට නිබඳේ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-6365746732562057195?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-91438256407247148392010-05-04T13:30:00.000+05:302010-05-04T20:48:51.624+05:30<span style="font-size: large;">මව් කුසින් එළිය දුටු විගසිනේ ඔබ සඳේ<br />ඇගෙ රුවයි ඔබ දුටුවෙ නෙත් දෙකින් මිණි මගේ<br />ඒ සොඳුරු නිමේෂය සිහි නැගෙයි මා සිතේ<br />සුභ උපන් දින පැතුම් මා කෙරෙන් ඔබ වෙතේ<br /><br />මවකගේ ආදරය නැති නමුත් සමීපේ<br />පියාණන් නොදුටුවද බෝ කලක් අතීතේ<br />මම සිටිමි ඔබ ලඟින් මාපියන් මෙන් නිතින්<br />එතරම් ම ආදරෙන් රැක බලා ගමි තුටින්<br /><br />මුල් හමුව සනිටුහන් වන දිනත් අදමමයි<br />මුල්ම සේවය වෙතත් ගිය දිනත් අදමමයි<br />ඔබෙ උපන් දින සැමරුමත් යෙදුනෙ අදටමයි<br />දීඝායු සුව ලඳේ නිති සොඳින් නුඹ ලබයි<br /><br />මගේ දිවි වර්ණවත් කළ ඔබේ සිනාවෙන්<br />මුලු දිවිය නිති සොඳින් ඉන්න මා හද ලඟින්<br />උදා වූ ජන්ම දින ඔබ දිවියෙ මල් වැලින්<br />සරසවා සමරන්න සුභ උපන් දින සොඳින්</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-9143825640724714839?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-10562898412677166542010-05-03T11:54:00.000+05:302010-05-03T11:55:33.869+05:30<span style="font-size: large;">වන අරණේ පිපුණු කුසුම - නෙලන්නට කියා කියුවේ<br />නුඹේ සුවඳ නොම වේදෝ - මගේ ප්‍රියාදර කොමළී<br /><br />දසන්තේ පුරා විහිදුණු - නුඹේ සිනා හසරැල්ලේ<br />සිතැවුල් දොම්නස් මැකුමට - කියාපු ඔසුවක් වැන්නේ<br /><br />සුදු මුදු මුව සිප ගන්නට - ඒ කුසුමේ සුවඳ කෙරේ<br />ලං වන හැම මොහොතෙම ඔබ - මා සියොලඟ දැවටෙන්නේ <br /><br />අන් සතු වන්නට නොම දෙමි - මා සතු වූ ඒ කුසුමේ<br />ආමෝදය මා අසබඩ - පිපී නිතොර පතුරන්නේ<br /><br />කුසුම නෙළු දින මොහොතින් - මොහොත කෙමින් ලං වන්නේ<br />මතකද ඒ දින ඔබ හට - මගේ ප්‍රියාදර සොඳුරි <br /><br />සිව් විසි පෑ වන් සත් දින - සොලොස් වරක පෑ ගතවී<br />උදා වනු හැඩයි මා නුඹ - හමුවූ සැමරුම ලඟදී</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-1056289841267716654?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-81077813537053293942010-04-30T11:05:00.000+05:302010-05-01T18:25:41.017+05:30<span style="font-size: large;">මෝසම සලයි වැසි දිය බිම් තලය පුරා<br />දෝරෙ ගලයි ඒ දිය මහ පාර පුරා<br />පා යුග දෙපළගෙම කිමිදින යනෙන තුරා<br />මෝසම් සමේ එක් විනි දෙදෙනම තුටිනා<br /><br />මා පිය මැන්නෙ පොත් මැදුරට ඔබට පෙර<br />ඔබ සෙව් පොතක් ගෙන ඔබ හට පුද දෙන්න<br />වැස්සට පෙරාතුව ඔබ හමුවට එන්න<br />ඇමතිමි ඔබට ඒ පොත ගැන දැන ගන්න<br /><br />මා අතැතිව තිබූ මුදල මදිවු නිසා<br />ඔබ පැමිණියෙ පොත් මැදුරට මාව සොයා<br />මහ වැසි මැද කුඩේ යටින් ආව නිසා<br />ඔබේ ඇඳුම් එහෙයින් නොතෙමී තිබුණා<br /><br />පොතත් රැගෙන මහ වැස්සේ ආවෙ අපි<br />කුඩේ යටින් තුරුල් වෙලා උන්නෙ අපි<br />එකම බසේ නිවෙස් බලා ආවෙ අපි<br />නැවතත් හමුවී උණුසුම ලබමු අපි </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8107781353705329394?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-85604951920766280302010-04-21T00:43:00.000+05:302010-04-22T21:25:50.890+05:30<span style="font-size: large;">ඇයිද ප්‍රියේ නෙතු රතු වුනේ<br />කඳුළු සලා නෙත් තෙත් වුනේ<br />ආදරෙයිද මට ඔබ ප්‍රියේ<br />දැණුනා අද දින මට එසේ<br /><br />මගෙ ආදර කැල්මන් සඳේ<br />ඔබ හට දැනුනිද මා සඳේ<br />නොහඬන් මා වෙනුවෙන් ලඳේ<br />මා ගැන සිතලා කිසිදිනේ<br /><br />දැණුනා අද ආදර සෙනේ<br />වැටුණු කඳුළු බිඳු අතරිනේ<br />එන්නට හැකිනම් මට ප්‍රියේ<br />තුරුල් කර ගන්න මා ලයේ<br /><br />ඔබගෙන් මා හට වූ දෝසා<br />මතකේ නෑ මගෙ හිතේ පුරා<br />රකිනෙමි ඔබ මා මියෙන තුරා<br />නාඬන් මගෙ ආදරි නැවතා<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8560495192076628030?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-4999124353985948212010-04-19T12:28:00.000+05:302010-04-24T02:06:40.206+05:30<span style="font-size: large;">නැති වන්නට ගිය විට මට ඔබේ සෙනේ<br />දැණුනා මුළු ලොව හැරගිය විලසකිනේ<br />ඔබ කියු වදන් ඇසුමෙන් පසු දෙනෙත් මගේ<br />කඳුළු ගඟක් මැවුවෙය දෙකොපුල් මතිනේ<br /><br />සැමදා මෙන්ම එදිනත් හේතුව වූයේ<br />බාධා පැමිණවූ බව ඔබෙ නිදහසෙහී<br />කෙසේ වෙතත් ඔබ මට දුන් මතක තියේ<br />මගේ හිතේ සෙල් මත ඇඳි ඉරක් ලෙසේ<br /><br />දුරස් වෙලා ඉන්න ඔබෙන් ඉඩ නොමදේ<br />ඔබත් මමත් දෙදෙනම එය හොඳින් දනී<br />ගොඩනැගු පෙම අතැර යාමට යුතුම නොවේ<br />ගැටළු කිසිත් විසඳන පිළිතුරත් නොවේ<br /><br />කඳුළු බිඳු වලින් ඇරඹුණු වෙන්වීම<br />මගේ වෙනස් වීමෙන් වෙන එක්වීම<br />ඔබේ සතුට වෙනුවෙන් මගෙ හැමදේම<br />වෙනස් කර ගතිමි කිසිවක් නොලබාම<br /><br />ඉර හඳ රෂ්මියට වැඩි ඔබෙ උණුහුම ම<br />නැත කිසි දිනේ අහිමි කරගන්නෙ මම<br />ඔබෙන් තොරව ජීවත් වෙනු නොහැක මට<br />වෙනස් වෙමි නුඹ සතොස වෙනුවෙන් හැමදාම</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-499912435398594821?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-31380834047022915942010-04-15T02:30:00.001+05:302011-08-25T12:09:44.180+05:30<span style="font-size:large;"><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >මේ මාගේ පලමු ගීතමය නිර්මාණය ලෙසින් පබැඳෙන පැදි පෙළයි.</span> <br /> <br />මින්දද බැලුම් වැටුනා මේ වසත් කාලයේ <br />සත්සර නදින් වැයුනා පෙම් කවක් අම්බරේ <br />මෝසම සිහිල් වැසි පොද බිම්තලේ තෙත් කළේ <br />අවුරුදු සිරින් අපෙ පෙම් කව ලියැවුනා මෙසේ <br /> <br />මා ආදරෙයි මගේ කොවුලියේ සඳේ <br />මේ ජීවිතේ ඔබයි මා ප්‍රියේ ලඳේ // <br /> <br />ඔබ හඬ මා සවන් පුරා රැව් දුනි ආලෙන් <br />ගත වූ අවුරුදු සමයේ ඉතිරෙන ප්‍රේමෙන් <br />දසතේ පැතිරුණු කෝකිළ කූජන නාදෙන් <br />මට සිහිවෙයි ඔබෙ ආදර කිංකිණි නාදේ <br /> <br />මා ආදරෙයි මගේ කොවුලියේ සඳේ <br />මේ ජීවිතේ ඔබයි මා ප්‍රියේ ලඳේ // <br /> <br />දෙතැනක මුත් අප දෙදෙනා එක් විමු සැමදා <br />දුරස් වුනත් අපෙ හඬ අප එක් කලෙ සොඳිනා <br />හිරු රැස් නව අවුරුද්දක උදාව ගෙනිනා <br />අප දෙහදත් එක් වුනි මින්දද හී තුඩිනා <br /> <br />මා ආදරෙයි මගේ කොවුලියේ සඳේ <br />මේ ජීවිතේ ඔබයි මා ප්‍රියේ ලඳේ //</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3138083404702291594?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-81220459680459938072010-04-11T11:30:00.000+05:302010-04-11T11:28:45.619+05:30<span style="font-size: large;">පන්තිය හැරී ඔබ එන කළ මා වෙතට<br />සිටියෙමි මමත් ඔබ එන තුරු අතර මග<br />ආවේ මඳක් පමා වෙලා මා ලඟට<br />තරහක් නැතේ මගේ හිතේ ඔබ ගැනම<br /><br />තැබුවෙමි ඇගේ අත මා ගත් තිළිණයද<br />අවුරුදු වලට ඇය හට ගත් පුංචි දෙය<br />මුලදී එපා කියුවත් එය ඇය මහට<br />පසුව භාර ගත්තිය ඇය තුටු ඇතිව<br /><br />යනදා අදයි ඇය ඇගෙ ගම් පියස වෙත<br />නෑදෑ හිත මිතුරු සැවොමා හමු වන්න<br />අවුරුදු ලඟය තව දින දෙක තුනක් වෙය<br />ඇයත් සමග යා හැකි නම් අගනේය<br /><br />ඇයත් සමග ගියෙ මා ඇය හැරලන්න<br />බස් රථයට ගොඩ කර නැවතත් එන්න<br />හිත නොම දෙන්නේ ඇය හැරලා එන්න<br />ඇයව තුටින් පිටත් කරල සමු දෙන්න</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S8FlCn5J1eI/AAAAAAAAAN4/pfnMzN1ibr0/s1600/42-19967056.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="237" src="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S8FlCn5J1eI/AAAAAAAAAN4/pfnMzN1ibr0/s400/42-19967056.jpg" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8122045968045993807?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-44032996305462275732010-04-09T01:19:00.000+05:302010-04-09T01:27:20.562+05:30<span style="font-size: large;">හිමිදිරියේ කුරුලු හඬින් දසතම රාවය දෙන්නේ<br />ඔබේ රුවද මගේ සිතේ අවදිවු සැන දිස්වෙන්නේ<br />ඔබ හමුවට එනු ලෙසිනේ නිවසින් මා නික්මෙන්නේ<br />මිටින් හැරුණු විහඟ ලෙසින් ඔබෙ අසලට පැමිණෙන්නේ<br /><br />මා නෙතු මත සිහිල් පැණක් තැවරුණු බඳු සිසිල් සුවක්<br />ඔබ දුටු විට සන්තෝසෙන් ඉපිලවුනේ ගතත් සිතත්<br />හද මණ්ඩල ගැඹුරු තැනින් බැස එන රුහි සීරාවක්<br />ඔබ දැකුමෙන් සියොලඟෙහිම ගැවසෙන බව දැනේ මටත්<br /><br />හමුවී දොඩමළු විමු අපි හෝරාවක් ඔබෙ තුරුලේ<br />තරහ ගියත් එකිනෙක හට විටින් විටේ සැරින් සැරේ<br />තුරුල් වුනෙමු ළමැදෙහි නෙත් වල රඳවා පිණි බිඳුවක්<br />අසරණ කම් දෙදෙනාගෙම වැටහේවී එවිටකිනේ<br /><br />නික්ම වුණෙමු දෙදෙනම යාමට එම දින සැරිසැරුමක්<br />සෙනෙග බොහෝ ගැවසෙන නගරෙක දෙන්නගෙ පොඩි රවුමක්<br />ගැනුමට ඇය හට ඇයගේ නවාතැනට ඕනෙ දෙයක්<br />සිතූ පරිදි එයත් රැගෙන ආවෙමු අපි නැවත පැයක්<br /><br />ගෙන ආ දෙය පසෙකින් ලා ගත්තෙමු අපි දිව අහරේ<br />එකලස් කෙරුමට ඇය හට උදව් වුනෙමි පසුව එසේ<br />නවාතැන ඇගේ මා හට අළුත් තැනක් නොම වූයේ<br />තුරුල් වෙලා පෙමින් උනිමු ආදරයේ මිහිරි රසේ<br /><br />දින ගණනක් සැඟවී සිටි පෙම් හැඟුමන් අවදි වුනේ<br />ඔබ හින්දයි අද මා මේ ලෙස සතුටින් හිනැහෙන්නේ<br />මගෙයි කියා කිසිම දෙයක් මට නෑ ඒ සැම ඔබගෙයි<br />සැමදා මා ගැන සිතමින් ආදරයෙන් ඉන්න මෙසේ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-4403299630546227573?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-30076559558814560612010-04-08T10:55:00.000+05:302010-04-11T11:40:07.516+05:30<span style="font-size: large;">සිටියෙමි මා හමුවන්නට ඔබ හැකි නම් මේ දිනයේ<br />ඔබේ කැමැත්තත් ලැබුනේ මට එන්නට ඔබ හමුවේ<br />පිට වූයෙමි වැඩ පියසෙන් එනුය කියා බස් රථයේ<br />වැසි බිඳු බිඳු වටෙන සෙයක් අහඹු ලෙසින් මට දනුනේ<br /><br />කෙමින් කෙමින් ඔබ අසලට ලං වන්නට එන අතරේ<br />බිඳු බිඳු වැටි වැහි පොද මහ වරුසාවක් බවට වුනේ<br />වැහි පොද වරුසා හෙන ගෙඩි සමගින් බිම සැපත් වුනේ<br />යාමට මා හට ඈ වෙත විලසක් නොම උදා වුනේ<br /><br />කතා කරා ඈ මා හට බසයේ මා සිටින විට<br />ගෙදර බලා යන ලෙස ඈ කියුවා වැසි වැටෙන විට<br />යාමට නම් අපහසු බැව් වැටහිණ ඒ වෙලේ මට<br />මාද දුකින් පිළිගත්තෙමි ඇගෙ ඉල්ලුම යන්න ගෙට</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S8FntWur5aI/AAAAAAAAAOA/mWXt7VLZCrM/s1600/42-17048929.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="191" src="http://4.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S8FntWur5aI/AAAAAAAAAOA/mWXt7VLZCrM/s400/42-17048929.jpg" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3007655955881456061?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-34544110821546197252010-04-05T20:09:00.000+05:302010-04-05T21:07:49.263+05:30<span style="font-size: large;">ආදරේට අකමැති ලොව කවුරුන්දෝ<br />එවැනි දෙයක් ලැබුමට අකමැති කවුදෝ<br />කියා එලෙස ඔබ ඇසුවා මතකයිදෝ<br />එහෙත් ඔබම එහි සීමා පනවයිදෝ<br /><br />ආදරෙ මට කරන්න ඔබ කැමති වුනේ<br />එය ලැබුමට ආසාවෙන් සිටි හින්දයි<br />මා ගැන ඔබ හට හැඟුමන් පහල වුනේ<br />මා ඔබ හට නිති විශේෂ වූ හින්දයි<br /><br />දොඩමළු වූ හැම මොහොතෙම ඔබේ හැඟුම්<br />අවදි වුබව අමතකදෝ හදේ ලැගුම්<br />ගත් මිතු පෙම් සොයුරු ලෙසින් කියූ කියුම්<br />ඔබෙ හද ගත් එකම කෙනා නොවෙද මෙමම්</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7oDqpCWBlI/AAAAAAAAANw/5Oun1YyWxmk/s1600/42-24643494.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7oDqpCWBlI/AAAAAAAAANw/5Oun1YyWxmk/s320/42-24643494.jpg" width="222" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3454411082154619725?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-860635344009925002010-04-05T15:36:00.000+05:302010-04-05T15:43:45.058+05:30<span style="font-size: large;">නාසය බරවී වද දෙන එකම හතුරෙකි<br />හිස රිදවන කැක්කුම් දෙන පරම හතුරෙකි<br />මුළු ඇඟටම වද දී යන නරක මිතුරෙකි<br />පෙම්බරීට සෙම් කුපිතවු ප්‍රතිශ්‍යාවකි<br /><br />බෝම අමාරුවෙන් ඇයත් වැඩ කරන්නෙ දැන්<br />ආස වුනත් වැඩ කරන්න එපා වෙනව දැන්<br />කාලකන්නි සෙම් හතුරා කඩා වැදුනි දැන්<br />ඇගේ තිබුණ සතුට උදුර ගන්න ආවෙ ඇයි<br /><br />ඊයේ ලාවට පැවතුණු පුංචි වදකයා<br />අද ඇය හට හොඳටම වද දෙනව සොය සොයා<br />සමහන් හෝ ගෙන පන්නා දමනුව මේකා<br />මගේ සොඳුර දුක් නොවන්න පන්නමු මේකා<br /><br />කපා දැමිය හැකි නම් නාසය මට ඈගේ<br />සෙම් කුපිතවු වේදනාව දුරලනු ඈගේ<br />කෙසේ කරම්දෝ මා එය නහයට ඈගේ<br />ඇගෙ සුරතල් පුංචි නහය නොවේද මාගේ</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7m2JOFn6jI/AAAAAAAAANo/n9-HBo7NihM/s1600/42-22514990.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="217" src="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7m2JOFn6jI/AAAAAAAAANo/n9-HBo7NihM/s320/42-22514990.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-86063534400992500?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-6508892854614960992010-04-05T11:46:00.000+05:302010-04-05T15:12:12.913+05:30<span style="font-size: large;">ඔබ වෙනුවෙන් හෙළු කඳුළු සයුර සමානයි<br />නොදැක සිටිය මොහොත කල්ප සියක් සමානයි<br />නොදොඩා සිටි වදන් ගණන වාලුකා සමයි<br />ඔබේ පුංචි ආදරෙ මට විශ්වෙටත් ලොකුයි<br /><br />ඔබෙ නෙතු අග කඳුළු බිංදු පබළු සමානයි<br />නෙත් වැසි කළ ඇසි පිය යුග මොණර පිල් සමයි<br />නෙත් දුටුවන් සිත් සනසන රුවිත මෙන් දිලෙයි<br />දිගුවන් වූ නීල වරල දුහුල් සළු බඳුයි<br /><br />ඔබෙ බඳ වට යැවූ දෑත ගන්න මට ලොබයි<br />ඔබ ලඟදී ගත්තු හුස්ම හෙලනු මට ලොබයි<br />ඔබෙ උණුහුම අතැර යන්න සිතට මගෙ දුකයි<br />ඔබෙ උකුලේ හිස තබලා නිදනු මනාපයි<br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7l-RgYK54I/AAAAAAAAANg/Gz3gaJnTGn0/s1600/42-15526375.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7l-RgYK54I/AAAAAAAAANg/Gz3gaJnTGn0/s400/42-15526375.jpg" width="267" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-650889285461496099?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-89196067583798951232010-04-04T19:17:00.000+05:302010-04-04T19:17:26.198+05:30<span style="font-size: large;">බක් මසේ පස් වන දිනේ <br />උදා විය පෙර වසේ මෙන්<br />එසේ වුනමුදු පෙර ලෙසේ<br />නොවිය මේ වස මෙම දිනේ<br /><br />පළමු දැකුමෙන් ඇරඹුණේ <br />ඔබෙත් මාගෙත් ආදරේ<br />ඇති තුරා අපෙ ආදරේ<br />දුකක් දොම්නස් නෑ සිතේ<br /><br />සිටින්නට දිවි ඇති තුරා<br />ඔබෙ ලඟින් ජීවිතෙ පුරා<br />දෑත් අල්ලන් යන තුරා<br />වෙන් නොවෙමු අපි නිරතුරා</span> <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7iYR28YCuI/AAAAAAAAANY/jJWUXdzcBKA/s1600/42-20065916.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="202" src="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7iYR28YCuI/AAAAAAAAANY/jJWUXdzcBKA/s320/42-20065916.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8919606758379895123?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-75764084824089440522010-03-31T10:41:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.754+05:30<i><span style="font-size: small;">(තොප්පිය වැටෙන සියළුම කාන්තාවන් සුදුසු පරිදි තොප්පිය පළඳින සේක්වා! සාදු! සාදු! සාදු!!!)</span></i><br /><br /><span style="font-size: large;">කාන්තාවො ඇත්තෙය අප වැඩ පොළෙහි<br />සිතා ඉන්නෙ ලෝකෙම අත උඩ බවය<br />එලෙස වුනත් ලෝකෙම සට්ටම් මැදය<br />මොලේ ඇත්තෙ ඊට වඩා ඇතුලෙන්ය<br /><br />පිරිමි අපෙන් ඉල්ලු උදව් නොකළ නිසා<br />සිතා සිටී කොඳු ඇට පෙළ නැතේ කියා<br />ඔවුනගෙ සහකරුවොද එය නොකළ නිසා<br />නපුන්සකයො ඔවුනද වෙයි ඒ හින්දා <br /><br />දිනෙන් දිනම හිස් කබලත් ලොකු වෙන්නේ<br />පශ්චාත් භාගෙද එලෙසින් පිම්බෙන්නේ<br />වෙසඹු වෙසෙන් අපට ඔවුන් දිස්වෙන්නේ<br />නම දොරටුම පිරිමි ගඳින් නැහැවෙන්නේ<br /><br />පුද කරලා පසු පස මුළු ලෝකෙටම<br />එනවා තව උදව් පදව් ඉල්ලගෙන<br />බැරි වෙන කළ කාගෙන් හෝ සැප ගන්න<br />අධෝ මුකෙන් පැහැරෙන තුරු විඳවන්න<br /><br />නිසරු ලියන් හා මොවුනගෙ ඇති වෙනස<br />පාරෙ නොයා වැදගත් ලෙස ඉන්න එක<br />පායුව දී යටත් වෙලා ඉන්න සැම<br />වල කපනා බැව් අදවත් දැන ගන්න</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7dq4mv4oyI/AAAAAAAAANQ/iQXt4Qb4XQM/s1600/weekly_butt.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7dq4mv4oyI/AAAAAAAAANQ/iQXt4Qb4XQM/s400/weekly_butt.jpg" width="201" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-7576408482408944052?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-66151102020961798432010-03-31T09:40:00.000+05:302010-04-01T01:40:02.931+05:30<span style="font-size: large;">නව දිනයක හිරු පායා ආවේය<br />එදිනය ඔබටත් විශේෂ වූයේය<br />තිස් වන දින මැදින් මසේ කෙළවරය<br />පිය තැබුවේ නැවාතැනට හවසදිය<br /><br />අලුත් තැනකි එය දැකුමට කැමැත්තෙමි<br />එය ඇති තැන මා සටහන් කරන්නෙමි<br />හමු වන හැමදාමත් ඇරලන්න එහි<br />බොහෝ දුරක් නොවන නිසා පැමිණේමී <br /><br />නුඹයි යෙහෙළියයි අද දින කරපු වැඩ<br />වෙහෙස වෙලා සැන්දෑ යම ගෙවපු ලෙස<br />නවාතැනේ සුර පුරයක් තනන්නට<br />දෙන්නා සැරසි හැටි සිහිවෙනවා මෙමට<br /><br />බඩු මුට්ටුත් අස් පස් කර ගෙනියන්න<br />එන්නට අවසර ගැනුමට නොහැක මට<br />හවස් යමේ හැම සැකසුම් අවසනම<br />අලුත් තැනේ සුව නින්දක් දමන් නුඹ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-6615110202096179843?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-90701037049324049582010-03-29T21:13:00.000+05:302010-04-04T17:14:42.566+05:30<span style="font-size: large;">ඔබේ දිවියේ සතුටු කාලෙ මා නැති කර දැමුවාදෝ<br />දුකින් ඉන්න ඔබ දුටු විට එයට හේතු මම වේදෝ<br />හැඟී යාවි හැම මොහොතෙම ඔබෙ හිත රිදවූ හේතු<br />කතා නොකර හිඳිමින් ඔබ මා හට දඬුවම් දේදෝ<br /><br />කියනා හැම වචනෙම මා ඔබ හට වදයක් වේදෝ<br />අසනා හැම පැණයම ඔබ හට කෙතරම් වද දේදෝ<br />පිළිතුරු දෙන්නට අකමැති පැණයක් මම ඇසුවේදෝ<br />පුංචි දෙයක්වත් ඇසුමට මා හට අවසර නැතිදෝ<br /><br />ආදරෙ වෙනුවෙන් පොඩ්ඩක් වෙනස් වෙන්න බැරි වේදෝ<br />එසේ වුවත් ඔබෙ නිදහස කෙලෙසක නම් නැති වේදෝ<br />ඉවසිය හැක නුඹ වෙනුවෙන් නුඹෙ ඔය තරහා දුක් සෝ<br />නපුරු වෙලා මා නොරිදා ඉන්න බැරිද මගේ සුදෝ</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7DKcRic1XI/AAAAAAAAAKA/08TgohptDJE/s1600/42-24321716.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7DKcRic1XI/AAAAAAAAAKA/08TgohptDJE/s400/42-24321716.jpg" width="293" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-9070103704932404958?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-69371113710396835112010-03-29T14:49:00.000+05:302010-03-29T21:17:14.655+05:30<span style="font-size: large;">හදවත දනී යා යුතු මග කිමැයි කියා<br />ගැස්ම හදේ යොමයි එමග දෙසට මෙමා<br />නුරා දෙනෙත් පියා මදෙස බලනු කියා<br />එවිට පෙනේ ඔබෙ දිවි හිමි මමය කියා<br /><br />මතකද නුඹට අත් අල්ලන් මැවූ මැවුම්<br />මහ පාරේ එහෙ මෙහෙ අත ගැසූ රවුම්<br />මතක සුවඳ වැඩි කරවන සිහින ඉසව්<br />පසු වන හැම විට සිහිවෙයි නුඹෙ සිතුවම්<br /><br />මා පැලඳවු රිදී මුදුව අතැඟිලි මැද දිදුලන්නේ<br />එය දකිනා හැම මොහොතෙම හද ආදරෙ මෝරන්නේ<br />සඳළුතලෙන් බසිනා කුමරියකගෙ හැඩ දැක ලොබිනේ<br />ඇවිත් මවෙත ආලිංගන පා නලලත සිප ගන්නේ<br /><br />ලියූ කවිය මතකද මා අරන් දුන්න මුල්ම පොතේ<br />වත්සල දිගැසිය නම් ඔබ පෙම් කළ ඒ ප්‍රේම පොතේ<br />ලියුවෙමි අවසන් පිටුවේ මා දිවි මුල් කවිය එසේ<br />නුරා කඳුලු සුසුම් හසිරු නම් විය ඒ කවි ගොමුවේ</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7Bwe1fIwyI/AAAAAAAAAJ4/9SzYJEs6AKE/s1600/42-22369378.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7Bwe1fIwyI/AAAAAAAAAJ4/9SzYJEs6AKE/s400/42-22369378.jpg" width="307" /></a></div><span style="font-size: large;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-6937111371039683511?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-50426954415176568452010-03-28T23:48:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.754+05:30<span style="font-size: large;">තරු හිනැහෙයි ආකාසේ දිදුලන්නට වෙර දරමින්<br />දිදුලන තරු ආකාසෙන් බිමට වැටෙයි හරි හයියෙන්<br />සඳ වට කර තරු රෑනක් හිනැහේවී සන්තෝසෙන්<br />දිදුලන්නට පෙර අහසින් සමහර තරු බිමට වැටේ<br /><br />විස්කම් පා දස්කම් ඇති මැණික් පැරදි තරු කැටයම්<br />මකාලන්න ග්‍රාහක රැසකට ඇයි මේ ඉඩ දෙන්නේ<br />අඳුරු තරුත් දිදුලන ලෙස ලොකු තරු වල රැස් ගන්නේ<br />දස්කම් ඇති උගත් සුපිරි තරුද නිවා දුර යන්නේ<br /><br />අසාධාරනේ රජ කරමින් මේ සැම සිදු වන්නේ<br />තරු නිවෙනා හැටි බලමින් බොහෝ දෙනා දුක් වන්නේ<br />දක්ෂයාට පෙරට එන්න ඉඩක් නොමැති මේ ලෝකේ<br />කෙටි පණිවුඩ කෙලෙසක නම් ප්‍රතිභාවක් අඳුරන්නේ<br /><br />දහස් ගණන් තරු අතරින් අතලොස්සක් දිදුලන්නේ<br />එයිනුත් එක් තරුවක් මන්දාකිණියෙම බබලන්නේ<br />පසු බසිනා තරු හැකි අයුරින් රැස් නිසි විහිදන්නේ<br />සුපිරි තරු සියල්ලන්ගෙම අනාගතෙට සුභ පතනේ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5042695441517656845?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-22497908867444693072010-03-27T18:53:00.000+05:302010-03-27T19:09:02.694+05:30<span style="font-size: large;">ඔබේ දිවියේ පැතුම් මල් පල දෙවන්නට මා දිවි හෙලන්නම්<br />ඔබේ හසරැල් නිති රඳන්නට මගේ හසරැල් සඟව ගන්නම්<br />ඔබේ ජීවය දිගු කරන්නට මගේ ආයුෂ පුද කරන්නම්<br />ඔබේ නිවහල් බව රකින්නට මගේ ආදරෙ කැප කරන්නම්<br /><br />මිල මුදල් සත්කාර හැකි ලෙස එදා අද නිති පිදුවෙ මම්<br />බලාපොරොත්තුවකුත් නොවේ මට ඔබෙන් කිසිවක් ලබනු නම්<br />දෙන දෙයක් මා ඔබට පිදුවේ ආදරේ පුද දෙන්න මම්<br />කළ උදව් මතකෙන් ඉවත ලා සිටිනු මැන මා ලඟින් දැන්</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S64KaOjY8lI/AAAAAAAAAJo/KkzZIGK8CPU/s1600/premarital-couple.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://1.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S64KaOjY8lI/AAAAAAAAAJo/KkzZIGK8CPU/s400/premarital-couple.jpg" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-2249790886744469307?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-65988802842461773122010-03-27T01:32:00.000+05:302010-03-29T01:22:46.300+05:30<span style="font-size: large;">දිනය උදා විය ඇගයුම පවතින්නා<br />අළුයම එකේ කණිසමටත් ලං වෙන්නා<br />කිසිදු බයක් නැති බව මට වැටහෙන්නා<br />එනමුදු අකමැතිය එළි වෙන්නට දෙන්ටා<br /><br />හිතේ පුන්චි දුකකුත් නැතුවාම නොවේ<br />ඇයත් සමග නින්දට පෙර නොදෙඩු නිසා<br />වෙනදට වඩා අද ඇගෙ බස් ඕනෙ වගේ<br />දැනුනා නිදන්නට පෙර මේ සිසිල් රැයේ<br /><br />ඇයගේ උවමනාවයි මට රුකුල් වුනේ<br />උනන්දුවත් වැඩි කෙරුමට උදව් වුනේ<br />නොදනිම් කුමක් වේදෝ එම පැය ටිකෙදී<br />සාර්ථකව පිළිතුරු දෙන්නෙමි නොසැලී<br /><br />ඉවසිය නොහැක මෙය අවසන් වන තුරුම<br />සුපුරුදු සුවෙන් සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න මට<br />මාගේ පෙම්බරියගේ මුව දැකපු විට<br />නිසැකව දිව්‍ය සුව නම් මට ලැබෙනු ඇත&nbsp;</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6-zVrIPt0I/AAAAAAAAAJw/y6lMScq04mk/s1600/42-17681637.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6-zVrIPt0I/AAAAAAAAAJw/y6lMScq04mk/s320/42-17681637.jpg" width="276" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-6598880284246177312?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-75360573446158023092010-03-25T23:43:00.000+05:302010-03-26T14:19:10.333+05:30<span style="font-size: large;">හැර</span><span style="font-size: large;">දා</span><span style="font-size: large;"> ගියත් ඔබ මා අත - නැත මා යන්නේ හැරදා<br />දාල යන්න බෑ මා හට </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">ඔබෙ ආදරෙ අත හැරලා<br />කාසි පනම් වලට වඩා </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">ඔබෙ ආදරෙ මගේ වුනා<br />ඒ ආදරෙ මගෙ දිවියට </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">අලුත් ඉරක රැස් දුන්නා<br /><br />වන්නෙමි මම ණයගැතියෙක් </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">සදා ඔබට මගෙ සොඳුරේ<br />යන්න එපා මා හැරදා </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">තනි වෙයි මම නැවත ප්‍රියේ<br />මා වියකුල් උමතු ප්‍රශ්න </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">ඔබ හට නිති වද දුන්නා<br />හිතේ රැඳී ඇති හින්දයි </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">ලඟින් උන්නෙ ඔ</span><span style="font-size: large;">බෙ</span><span style="font-size: large;"> සැමදා<br /><br />එපා සොඳුර මා වෙනුවෙන් </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">ඔබ දුක් වන්නට කිසිදා<br />දෙන්න ඉඩක් මා වෙනුවෙන් </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">ආදරෙ පුද දෙන්න සදා<br />වරදක් සිදු වූවා නම් </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">සමාව නොම දෙන් කිසිදා<br />දුරස් නොවන් කිසිදාකත් </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">තනි වෙයි මම මෙන් පෙරදා<br /><br />කඳුළු බින්දු ඔබෙ නෙතගින් </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">ගිලිහුණු බව මට දැනුනා<br />පිසින්න මට ඒ කඳුලැල් </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">මා දැන් ඔබ ලඟ නැතුවා<br />මා දෙනෙතින් වැටෙන කඳුළු </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">සිටිනෙමි ඔබගෙන් සඟවා<br />හඬන්නෙපා මා කුමරියෙ </span><span style="font-size: large;">- </span><span style="font-size: large;">තුරුල් වෙන්න මා සමගා</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6uqar9WTsI/AAAAAAAAAII/mrW7TV67Igk/s1600/42-15233818.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="271" src="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6uqar9WTsI/AAAAAAAAAII/mrW7TV67Igk/s400/42-15233818.jpg" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-7536057344615802309?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-38491828083030038822010-03-25T20:09:00.000+05:302010-03-25T21:30:31.509+05:30<span style="font-size: large;"> දුහුල් සළු පට නීල හැඩ මොන<br />සයුරු මස්තක සීත වා රළ<br />හැඟුම් කලතයි මතක සුවඳැල්<br />දැවටෙමින් මා චිත්ත ලෝ තුල<br /><br />වැටුනු මුතු කැට ඔබේ සළුවෙන්<br />මා අසල ඇත පා යුවල ලඟ<br />සිඹින්නට තැත් කරන අටියෙන්<br />මා තබන තුරු පිය පෙරටුවට<br /><br />මතක සුවඳැල් බමයි මා වට<br />සිසිල විඳිමිණ ඔබේ මුතු කැට<br />වාලුකා තල තුලින් සැඟවෙන<br />දෑත ඔබහට දෙන්න ආස</span><span style="font-size: large;">යි</span><br /><span style="font-size: large;"> <br />සයුරු යෙහෙලිය මා සමීපෙදි<br />දෙඩුවෙ රහසින් ඔබේ නමමයි<br />ලඟයි කාලය නැවත යන්නට<br />ඈ සමීපෙට ඇගේ පැතුමයි<br /><br />දෙහෝරාවක් දින දෙකක් විය<br />නොදැනීම සති අන්තෙ ලං විය<br />ලංව නොමසිටි කාලෙ දුරු වී<br />එකතු වන දින නුදුරේම විය&nbsp;</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6uIdSyBjYI/AAAAAAAAAIA/lreL9kKX01M/s1600/42-21992397.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="186" src="http://4.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6uIdSyBjYI/AAAAAAAAAIA/lreL9kKX01M/s320/42-21992397.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3849182808303003882?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-42827386514552961862010-03-22T21:29:00.000+05:302010-03-22T23:25:03.004+05:30<span style="font-size: large;">ඇගයුම එතේ ලඟදිම පස් වන වාරේ<br />සතියක් තිබෙයි කරනට පාඩම් සාරේ<br />විශයන් සතරකිය දැඩි අපහසු වාගේ<br />පාඩම් කරන්නට රුචියක් නැතේ සිතේ<br /><br />ඇය අණ කරා පාඩම් කරනට මහට<br />අකමැති වීය මා එහි අසමත් වීම<br />මගේ ජය ඇගෙද සතුටක් විය එලෙස<br />සැබැවින් මම කරනෙමි පාඩම් මෙවර<br /><br />කුඩා කලක් තිබුනද සිහියට ගන්න<br />පාඩම් සියල්ලම මතකේ තබන්නට<br />කාලය නිසි පරිදි එකිනෙක බෙදා ගෙන<br />සියලු විශයවල් කියවමි අද සිටම</span><br /><br /><span style="font-size: large;">දුනිය බලාපොරොත්තුවක් මා සිතට<br />ලැබෙනා බව ඇගෙ ආදරෙ මා වෙතට<br />පෙරටත් වඩා සමත් වුවොත් මාද මෙය<br />මගේ ආදරේ මට ලැබුණා වේය ප්‍රිය </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-4282738651455296186?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-18442068797601471782010-03-21T21:03:00.000+05:302010-03-26T01:15:01.886+05:30<span style="font-size: large;">කැකෑරෙන සොවක් ඉපදින හද පතුලේ<br />නොලද විටදි එන්නට ඔබ ළඟට සඳේ<br />ඇයිද වැළැක්වුවෙ එක් වෙන මොහොත ප්‍රියේ<br />වීය වදන් මා හද දා ගිය ප්‍රේමේ<br /><br />ඉන්ට හිත නොදේ මා හට මෙහි නිතොර<br />එන්ට සිතේ ඔබ දැකුමට මා සොඳුර<br />පිළිගත් නිසයි මා කළ ඉල්ලීම ඔබ<br />එන්නට සැරසුනේ සොම්නස් සිත් ඇතිව<br /><br />මිතුරිය එතැයි සිතලා නැවතත් නිවස<br />අදහස වෙනස් කෙරුවේ නොපැමිණෙන ලෙස<br />යන්නට කියා ඔබ ඇය හා සවස් ඉම<br />අලුත සෙවු ලැගුම් හල බලනට යන්න<br /><br />දුකක් නෑ ප්‍රියාවියෙ ඔබ කුම කීවත්<br />දොසක් නෑ මගෙන් ඔබ නිති කුමක් කළත්<br />බසක් දොඩන්නට ආයෙත් ඉඩක් කඩක්<br />කවද ලැබෙයි දෝ නොදනිමි වෙන්න තුරුල්</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6u9E3pNU9I/AAAAAAAAAIY/vDKOhn8NgVA/s1600/42-15291680.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="292" src="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6u9E3pNU9I/AAAAAAAAAIY/vDKOhn8NgVA/s320/42-15291680.jpg" width="320" /></a></div><span style="font-size: large;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-1844206879760147178?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-37787079627290765282010-03-21T15:00:00.000+05:302010-03-26T01:06:24.133+05:30<span style="font-size: large;">නෑදෑ හිත මිතුරු පවුලේ දන් සිරිය<br />විඳින්න ඇරයුම් ලැබුවේ මා සොඳුර<br />සොයුරු බැතින් ඔබ පුදදිනි හද පිරුණ<br />තුති මල් මිටක් ඔවුනට ඇරයුම ගෙනින<br /><br />දිනක් පුරා ඔබ වෙහෙසිනි උදව් කර<br />දිව යන මුවැත්තිය මෙන් දස අත එදින<br />සැරසිලි මල් වැලින් වට වුණු මන්දිරය<br />ඔබේ අතින් සැරසුණු වග මා දැනිය<br /><br />එළඹි මොහොත වඩින කළට කිරි අම්මා<br />පිරිස තුටින් පිළි ගන්නට ඔබ සැවොමා<br />පෙරමං ගමන් ගොස් නැමදිය ඔබද එදා<br />වැදිනි කණිසමත් එහි අළුයම දෙකටා<br /><br />මාද සිටිමි අළුයම හැකි උපරිමම<br />සැතපෙන්නට ඔබ හා එක මොහොතේම<br />කිරි මව් දන දෙවා ඔබ ලද පින් කෙතම<br />ආසිරි දෙවනු අප ආදර සනාතන</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6u7JnDZd6I/AAAAAAAAAIQ/UjvTyQ-l1NI/s1600/kiri+maw.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="227" src="http://1.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6u7JnDZd6I/AAAAAAAAAIQ/UjvTyQ-l1NI/s400/kiri+maw.JPG" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3778707962729076528?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-89976890850150142972010-03-21T00:45:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.754+05:30<span style="font-size: large;"></span><span style="font-size: large;">අම්මේ බඩගිනියි මා නලවන්න අනේ<br />ආසයි සිටින්නට ඔබෙ තුරුලේ පෙරසේ<br />දැනෙයි මහට පෙර නැති සිසිලසක් ගතේ<br />උණුසුම් කරනු මැන ආයෙත් ඔබෙ තුරුලේ</span><br /><br /><span style="font-size: large;">පාවෙන සෙයක් හැඟුනිය මට පෙර සේද<br />සිටිනා කල්හි ඔබෙ කුස තුල මෙන්ම අද<br />නොදනිමි කිනම් හැඟුමක්දෝ කියා මෙය<br />නෑසේ කිසි කෙනෙක්ගේ කට හඩ මෙමට</span><br /><br /><span style="font-size: large;">තාත්තා නැතිද අදවත් පැමිණෙන්නේ<br />අයියා කෙලෙස මා නැතිකල සැනසෙන්නේ<br />අම්මා කිමද අද මා ළඟ නැත්තේ<br />තරහා වෙලා කිමදෝ හැම මා සමගේ</span><br /><br /><span style="font-size: large;">සෙල්ලම් කරපු කාලය මට සිහිවෙනවා<br />හුරතල් වෙන්න ආසාවක් ඇතිවෙනවා<br />කාලය හරස් වී ඇති බව වැටහෙනවා<br />දුප්පත් වෙලා ඉපදුනෙ අප ඇයි අම්මා?</span><br /><br /><span style="font-size: large;">නිදා ගන්ට යන්නෙමි අම්මේ සැමදා<br />දක්නට ලැබෙයිදෝ පවුලේ අය කිසිදා<br />පාකර හැරියවුද කළු ගං තීරේ සදා<br />මා කල පෙම නොවිය දියවී ගියෙ නිබඳා</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8997689085015014297?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-64384685392390428352010-03-19T15:27:00.001+05:302011-07-31T01:22:00.755+05:30<span style="font-size:130%;">සිටියා මහට පාසල් යන කළ සිටම<br />හොදම මිතුරෙකුන් ඔහු නම කිව නොහැක<br />කැම්පස් යන තුරුම අඹ යහලුවෝ ලෙස<br />සිතුවේ නොමැත සිදුවෙයි කියලා මෙලෙස<br /><br />පවුල් ප්‍රශ්න සිත් ගැටලුත් කීවෙ මට<br />හැකි විය වෙන්න මා හට හොද මිතුරාද<br />තිබුනිය අනුන් පැරදීම</span><span style="font-size:130%;">ට</span><span style="font-size:130%;"> ඔහුගෙ සිත<br />නොහැකි වීය පැරදීමට මා එලෙස<br /><br />මහත පොරකි පිටි මුට්ටය වගේ ඇඟ<br />අපි නම් කිවෙ වගා ලිඳ කියා ඔහුට<br />කියන්නට නොහැක යෙදුවේ අයිද එය<br />ප්‍රසිද්ධියේ කිව නොමනා දෙයකි එය<br /><br />කැම්පස් ගිය පසුව සිදුවූ මහ වෙනස<br />අදහා ගත නොහැක මා හට තවමත්ම<br />එකට සිටි මිතුරො අමතක කරමින්ම<br />අලුත් මිතුරො සමගින් ගියෙ නොබලාම<br /><br />ආවද නැවත වරින් වරේ මා වෙතට<br />උදව් බලාපොරොත්තුව ලැජ්ජා නැතිව<br />නොකලෙමි උදව් මාද ඔහුට එහිදීම<br />ආවේ කියා දොස් මා හට ඒ සැනම<br /><br />ලොකු විය ඔහුට ඔහුගේ මහ ලොකු යුනිය<br />එහිද තියෙන බාහිර ක්ලබ් සියලු වැඩ<br />අඩු වෙන කල්හි ජී.පී.යූ ලකුණු ටික<br />මතක් වුනේ නැතිදෝ අපි කිව්ව ටික</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-6438468539239042835?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-85714932589808490262010-03-19T13:44:00.000+05:302010-03-30T01:22:59.342+05:30<span style="font-size: 130%;">බලා සිටිය හැක භව සිය ගණනක්ම<br />ඔබේ රුවේ සිතුවම් දකිමින් නිතොර<br />පාලුව කාන්සිය දුරු කෙරුමට නිබඳ<br />සැඟවුනු ශක්තියක් ඇත ඔබෙ කට හඩට<br /><br />බලා සිටිමි නිරතුරු හඩ අසන්නට<br />ඔබේ මුවින් තෙපලන අමයුරු වදන<br />දිනෙන් දිනම ගලනා ආදර සයුර<br />ආසයි බලන්නට ඔබ හා මා කිමිද<br /><br />කතා කළද මා ඔබ හට නිරතුරුව<br />නොසිතමි ඔබේ නිදහස උදුරාලන්ට<br />තිබුනේ එකම හැඟුමකි මට පෙර සිටම<br />ආදරෙ ලබන්නයි ගතවෙන සැම මොහොත<br /><br />මතකද දිනක් ඇසුවා මම ඔබගෙන්ම<br />තබන්නට කටක් බත් කන සැම විටම<br />ආදරෙ සනිටුහන් කෙරුමට නිරතුරුව<br />නොසිතන් කිසි විටෙක බොලඳයි කියා එය<br /><br />පැමිණෙන විටදි ඔබගෙන් හැම ඇමතුමම<br />සිපමි දුරකතනෙ ඔබ ළග යැයි සිතින<br />ඔබටත් දැනෙයි දෝ ඔබ සතු ආදරය<br />එලෙසින් පුදලන්න මා කෙරෙහිත් සොඳුර<br /><br />හමුවූ දා පටන් මේ වන තුරු ඔබව<br />නිති රැක ගතිමි මිණි සඟලක් මෙන් තුටුව<br />හදවත කැකෑරෙන පෙම් සිත්තම්ද ගෙන<br />පෙනී සිටිනු මැන මා කින්නරාවිය</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7EFDLW-clI/AAAAAAAAAM4/1KdcsfrJm3c/s1600/42-23440944.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7EFDLW-clI/AAAAAAAAAM4/1KdcsfrJm3c/s400/42-23440944.jpg" width="267" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8571493258980849026?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-64698755275403969602010-03-18T00:36:00.000+05:302010-03-29T23:05:31.490+05:30<span style="font-size: 130%;">ප්‍රේමය නිමල රෝස කුසුම් පෙති වැනිය<br />නටුවෙහි මුල සිටම අග තෙක් විෂ කටුය<br />පිවිතුරු සුන්දරත්වයෙ මග දුෂ්කරය<br />කුසුම සිඹි මමද දනිමිය කටුවෙ රඟ<br /><br />සිටිනට නොහැක තද කරගෙන හිතේ පෙම<br />මිතුරන් ලෙසින් ඔබ හා මා අතර තුර<br />ගොඩනැගු ආලෙ කෙලෙසේ සඟවම්ද සඳ<br />නොහැකිය ප්‍රියේ එය කරනට එසේ මට<br /><br />මා නිති දනිමි ඔබෙ ආදර අතීතය<br />හැකිවෙද ඔබට පෙම් කෙරුමට එලෙස මට<br />ආසයි දකින්නට ඔබෙ නෙතු මිණි සඟල<br />ම-නමින් වැටෙන ආදර කඳුළැල් වරක</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7Dk0Kr5KXI/AAAAAAAAALA/Ds6bLgNhsa0/s1600/42-15289534.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7Dk0Kr5KXI/AAAAAAAAALA/Ds6bLgNhsa0/s320/42-15289534.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-6469875527540396960?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-5574725131996348272010-03-18T00:18:00.000+05:302010-03-27T00:24:10.782+05:30<span style="font-size: 130%;">එකුන් විසි පැයේ අපි හමු වුනෙමු යලි<br />උපන් දිනෙන් පසු දින මා නගරයෙදි<br />ආවේ මගෙ සොඳුර අතැතිව යමක් එහි<br />ඇගෙන් මා ලැබූ වටිනම තිළිණයකි<br /><br />රැකියාවට ගොස් වැඩි දොහකුත් නොමැතී<br />එනමුදු ඇය සතුවු මුදලින් ගෙන තිබුණී<br />පුන්චි කියා ඇය සිතුවද එය එහිදී<br />වටිනා තිළිණයක් එදවස මා ලදිමී<br /><br />දැනුනා විසල් ආදරයක් ඔබේ ලඟින්<br />ලැබුණා මතක සටහනකුත් ඔබේ නමින්<br />වැටුණා සතුටු කඳුලැල් මා දෙනෙත් අගින්<br />වටිනා මිණි තිළිණයකි ඔබ මට සඳේ නිතින්</span><br /><span style="font-size: 130%;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S60CnZXBNEI/AAAAAAAAAJg/XUdV8Z4_dsU/s1600/42-23883852.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S60CnZXBNEI/AAAAAAAAAJg/XUdV8Z4_dsU/s400/42-23883852.jpg" width="281" /></a></div><span style="font-size: 130%;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-557472513199634827?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-15714226037889481342010-03-17T21:08:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.755+05:30<span style="font-size: 130%;">තත් නැති වීණාව කුමටද වයන්නේ<br />හිස් මොළ නැති අයයි ඒවා වයන්නේ<br />ගෙයින් ගෙය ලඳුන් දත් මිටි විකන්නේ<br />ප්‍රවීණා ගැනයි මම දැන් කියන්නේ<br /><br />වසර කීපයක් පෙම් කෙලියේ ඉන්නේ<br />අවසන අහිමි වෙයි ඒ පෙම දුකකින්නේ<br />වයසක ඉලන්දාරියෙකුන් බැඳගන්නේ<br />එදා ඉදන් දුක් සයුරේ කිමිදෙන්නේ<br /><br />බොසා නොහොත් වයසක තෙම සමගින්නේ<br />නිතර නිතර අඩ දබරින් වෙසෙමින්නේ<br />නාකි විසේ ඉස් මුදුනින් බේරෙන්නේ<br />තරුණ ළඳක් දුකසේ ජීවත් වෙන්නේ<br /><br />සීයාගේ දරුවන්ගේ මව වෙන්නේ<br />පළමු පෙම්වතා නිරතුරු හමුවන්නේ<br />ඔහුගෙ සිකුර හතෙන් හතට පැන යන්නේ<br />විවාහ වෙයි ඉසකේ ගණනටම අනේ<br /><br />සියාගේ පළමු බිරිය පැමිණෙන්නේ<br />කාල ගෝට්ටිත් නිරතුරු ඇතිවන්නේ<br />පෙම්වතාද ගෑණුන්ගෙන් රැවටෙන්නේ<br />අනේ අපොයි කාට මේව කියන්නේ<br /><br />දරු මුණුපුරො සුපුරුදු ලෙස වැඩෙන්නේ<br />පරම්පරා දුසිම් ගණන් ගෙවෙන්නේ<br />උන්ද සමහරෙක් නරකට වැටෙන්නේ<br />මේවද අපි දරුවන් හට කියන්නේ?</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.freewebs.com/askadeel3/Kasauti%20Zindagi%20Kay.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.freewebs.com/askadeel3/Kasauti%20Zindagi%20Kay.jpg" width="236" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-1571422603788948134?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-27837409833238282182010-03-16T13:37:00.000+05:302010-03-29T22:52:20.972+05:30<span style="font-size: 130%;">වසර විසි දෙකක් සතුටින් ගත කළෙමි<br />බාධක කම් කටොළු නිහඩව ජය ගතිමි<br />මැදින් මසේ සොළොස් වන දිනත් පැමිණී<br />දිවියෙ තවත් පියවරකුත් මම තැබිමී<br /><br />තෙවිසි වසක් ගත වුනිදෝ මම සිතමි<br />හොදින් ඉගෙන බොහෝ දුරත් ගොස් ඇතිමි<br />ආදරයත් මිතු සොයුරන් බෝ ලදිමි<br />පසුගිය වසර දෙක තුන තුල මා සොඳිනී<br /><br />හිරු නැග පැමිණ අළුයම දුරු වී යන්නේ<br />මිතුරු සැමා පැතුම් මලින් පුද දෙන්නේ<br />හද පිරි සොම්නසින් සිත ඉපිලී යන්නේ<br />සුභ පැතු සියල්ලන්ටම තුති පුද දෙන්නේ</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7Dhj1SxyGI/AAAAAAAAAKY/hlOqzbRoYyM/s1600/42-15327318.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7Dhj1SxyGI/AAAAAAAAAKY/hlOqzbRoYyM/s320/42-15327318.jpg" width="233" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-2783740983323828218?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-58177749517886288372010-03-15T21:18:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.755+05:30<span style="font-size: 130%;">ගෑණු සිටියි පිරිමින්ගේ බල ඇත්තා<br />එපිරිමි නැති කලට සළු පිලි ගිලිහෙන්නා<br />ගෑණු මෙහෙයවන පිරිමිද බොහෝ ඇතා<br />කිකිළියො මැද සිටින කුකුළන් වේය සදා<br /><br />ප්‍රශ්න ඇති විටදි පෙරමුණ අර ගන්නා<br />කිකි</span><span style="font-size: 130%;">ළි</span><span style="font-size: 130%;">යො සැම දෙනා නිති උසි ගන්වන්නා<br />කුකුළෙකු මොටද තම කුකු</span><span style="font-size: 130%;">ළ</span><span style="font-size: 130%;">න් අත හරිනා<br />එවන් කුකුළො ලගදිම යයි එලොව සදා<br /><br />කිකි</span><span style="font-size: 130%;">ළි</span><span style="font-size: 130%;">යො සිටිති උස් අඩිලා පියඹන්නා<br />අත දුන් සැවොම අත් හැර කොක් හඩ ලන්නා<br />ලැබුන විටදි පත්තරයක් උඩ ඉන්ටා<br />හිටපු පිදුරු ගොඩ අමතක වී යන්නා<br /><br />සැඟවී කරන පෙම් තෙපලුම් ගැන සොඳිනා<br />රැහේ ඉන්න සැම දෙන නිරතුරු දන්නා<br />හැන්ගි හොරා බැන්දත් වෙස් කෙළි නිබඳා<br />නටන කොට නටන්නේ හෙළු වැලි පෙන්නා<br /><br />හඳුනා ගත යුතුය මිනිසුන් මුල සිටම<br />කපන තුරු නොදනි කෙදිනක අපට වල<br />සහෝදර පෙමින් සිටියොත් සැම විටම<br />ජය ගත හැකිය සැම දුක් ගැටලුත් එවිට</span><br /><span style="font-size: 130%;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7EFksK7emI/AAAAAAAAANI/koqM2ORXJLg/s1600/hens_3_months_2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7EFksK7emI/AAAAAAAAANI/koqM2ORXJLg/s320/hens_3_months_2.jpg" /></a></div><span style="font-size: 130%;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5817774951788628837?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-77799113150395669032010-03-15T11:28:00.000+05:302011-07-31T01:22:00.756+05:30<span style="font-size: 130%;">අත්තිවාරමකි කිසි දින නොබිදෙන්නා<br />කවුරුත් කියනුයේ මහගෙදරය කියලා<br />ඉන්නේ එහි සැවොම සුරූපි ලෙස සොඳිනා<br />බුරුත ගනන් කොටස් තිබෙයි නොබලන්නා<br /><br />අවුරුදු දෙසීයක්වත් ඇත එහි සිටිනා<br />වයසක ආච්චී හට මේ වන විටද<br />නොමැරී ඉන්න රහසක් ගැන දැන ගන්න<br />කෝල් කරමු සිරසට අපි අද හෙටම<br /><br />කොටසක් සිටියි අවනඩු හිස උඩින් තියන්<br />උසාවියෙම නිදියන ගොන් හරක් රැළක්<br />මගුල් සාරි ඇදගෙන නිදියන පිරිසක්<br />දැකලා තියෙද මෙය කියවන කිසිම කෙනෙක්<br /><br />පරම්පරා සියයක් ඇත එක නිවසේ<br />දන්සල් දෙනු ඇතේ කන්නට මුන්ට අනේ<br />හලන කිඹුල් කඳුලැලි පිසදන්න අපේ<br />ගෙවල් වල ගෑනු සැරසී සිටියි මෙහේ<br /><br />මැරෙන මැරෙන අය යලි යලි නැගිටින්නේ<br />මූණු වෙනස් කර ගෙන යලි පැමිනෙන්නේ<br />ලව් කරනා සැම හට බාධක එන්නේ<br />දෙබස් වලින් ඔබ අප සැම රැවටෙන්නේ<br /><br />උදේ හවා ගසක් වටේ කැරකෙන්නේ<br />ලේලිවරුන් ගස නිරතුරු නහවන්නේ<br />මන්ද ගෙදර ප්‍රෂ්ණ කියා අඩන්නේ<br />ගහේ දෙවියො සළුව කඩන් දුවන්නේ</span><br /><span style="font-size: 130%;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.startv.in/images/showimages/large/Kyunki_Saas_Bhi_Kabhi_Bahu_Thi.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="175" src="http://www.startv.in/images/showimages/large/Kyunki_Saas_Bhi_Kabhi_Bahu_Thi.jpg" width="400" /></a></div><span style="font-size: 130%;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-7779911315039566903?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-34764152243546059972010-03-14T18:25:00.001+05:302011-07-31T01:22:00.756+05:30<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:85%;">(මාගේ හොදම පාසල් මිතුරෙකු මා හට දුරකථන ඇමතුමක් දී පැවසූ අඳෝනාව ඔහු විසින්ම මා හට කවියට නැන්වීමට දුන් අදහස මම එලෙසින්ම මේ ආකාරයට කවියට නැන්වීමි. ඔහුගේ දුක් ගැනවිල්ල මෙසේ විය...)</span></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br />මොඩමක් තිබේ වැසි එන විට දිව යන්නා<br />එස්.එල්.ටි. යේ හැම එම විට සිහි වෙන්නා<br />අන්තර්ජාලයේ සැරිසැරුමට සොඳිනා<br />ඩයලොග් මොඩම් ගැනුමට මුදලුත් නැතුවා<br /><br />ඇත්තෙය කිලෝ මීටර හතරක්ම දුර<br />මෙහි සිට ලගම එස්.එල්.ටී පෙට්ටියට<br />නෙට් යන දෙතුන් දෙනෙකුන් හට ටෙලිකොමිය<br />දේවිද ලගින් සවි කර ඒ පෙට්ටියම<br /><br />අහෝ දෙවියනේ මට වුනු වියෝයා<br />චැට් දෙක තුනම මට නැති වී ගියෝයා<br />අම්මප මුන්ගේ සේවාවට හෙනහූරා<br />පාත් නොවී රැක දෙනු මගෙ නෙට් මිතුරා</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3476415224354605997?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-64414534326422485522010-03-14T17:20:00.000+05:302010-03-30T01:23:43.090+05:30<span style="font-size: 130%;">දිනකර වැසී ගිය සැඳෑ සීතල යමේ<br />වැසි පොදද බිඳු බිඳුව ඇත බරවි වටෙන්නට<br />යන්නෙ ඔබ කොයි බටද නික්ම හැන්දෑ යමේ<br />පැමිණෙන්න විගසින්ම වැසි සේල සිප නොගෙන<br /><br />අඳුරු වූ මේඝයන්ගෙන් පිරී ඇත අහස<br />ඇග වැදේ මද පවන් සියොලගම සිහිලමින්<br />ආසයි සිටින්නට ඔබෙ ලගින් නිරතුරුව<br />නොතෙමෙන්ට මුතු කුඩය අල්ලන්න නිබදින්ම<br /><br />පැමිණෙන්න මා ප්‍රියේ විගසින්ම ගොස් ගමන<br />සිටින්නම් බලා ගෙන එන තුරා ඔබ නැවත<br />පිලිගනිමි මා හදින් නිරන්තර උනුසුමෙන්<br />බැඳ ගනිමි මා දෑත ඔබ වටා නිතැකින්ම</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7EFPts5qoI/AAAAAAAAANA/S35eXUBpQVE/s1600/rainuf7.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="278" src="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S7EFPts5qoI/AAAAAAAAANA/S35eXUBpQVE/s400/rainuf7.jpg" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-6441453432642248552?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-16311088078381328232010-03-09T11:30:00.000+05:302010-03-21T01:10:31.219+05:30<span style="font-size:130%;">පැමිනෙන විටදි ඔබ රැකියා පියස තුලින්<br />දුටුවා ඔබේ රුව හැන්දෑ යාමෙ නෙතින්<br />සිටියෙමි වෙලා බස් නැවතුමෙ ඔබ එනකන්<br />ආවෙය ඔබත් එතැනට මිතුරෙකු සමගින්<br /><br />රැගුවෙමි මමද නන්නාදුනනාම ලෙසින්<br />ඇගවීමට මිතුරට පිට එකෙකු ලෙසින්<br />සිටිනට නොහැක වදනක්වත් නොපවසමින්<br />රැදුනෙමි සියලු ආෂාවන් සගවලමින්<br /><br />ගොඩ විය ඔබද එතැනින් ගිය බසයකට<br />මාද ගොඩ වුනෙමි පසු ආ බසයටම<br />හමුවූයෙමු අපි සුපුරුදු විලසටම<br />කලෙමු දෙදෙන සුපුරුදු ආදර ගමන<br /><br />දින දෙක තුනයි ඔබ ගිය පසු සේවයට<br />දුටුවේ එදයි එහිදී ඔබ පලමුවම</span><br /><span style="font-size:130%;">සිටියේ ඔබද ඉපිලෙන සතුටෙන් යුතුව<br />සිනහ මලින් පිරුනේ වෙයි අපෙ දිවිය</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-1631108807838132823?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-17319849897037241462010-03-06T15:16:00.001+05:302010-03-21T01:10:31.220+05:30<big>අරමුණක් නැති ජීවිතේ – ඔබයි මා නෙත් පෑදුවේ<br />වියකිලා ගිය ආදරේ – ඔබය නැවතත් පිබිදුවේ<br /><br />යොමා දිදුලන නෙත් රුවන් – සලා ඇසි පිය නිති සොදින්<br />එදා හෙලු ආදර බැලුම් – ඇතේ සෙල් මත ඉරක් මෙන්<br /><br />නොමැති මුත් ඔබ සමීපෙ – සිහි නැගේ නිරතුරු හදේ<br />එනු සදේ නැවතත් මගේ – ලමැද සැතපෙන්නට ප්රියේ<br /></big><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-1731984989703724146?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-46770853429252899432010-03-04T23:55:00.001+05:302010-03-21T01:10:31.220+05:30<span style="font-size:130%;">ගතවුනි දෑ මසක් නොදැනිම ඔබ තුරුලේ<br />සිටිනට කැමැත්තෙමි එලෙසම භව සයුරේ<br />ආසයි දකින්නට ඔබෙ ඔය දිලෙන නුවන්<br />ගෙවෙන හැම විටම ලබනෙමි ඔබෙ උණුහුම්<br /><br />මතකයි එදා මෙන් අදටත් ඔබේ වදන්<br />සමරමි ඒ වදන් මවමින් සිහින ලොවක්<br />දිනෙන් දින වැඩෙයි අපෙ හද ආදරයත්<br />සිටිනෙමි තුටින් එය නිතරම සිහි කරමින්<br /><br />යන දා ඔබද පළමුව ඔබෙ වැටුප සොයන්<br />සමරමි පළමු හමුවිමද සමග එයත්<br />දුටු විට ඔබේ රැකියා ස්ථානයද නිතින්<br />මැවේ සිනා මා වත ඔබෙ ජය දැකුමෙන්<br /><br />සැමදා සිටිමි ඔබ ලග සෙවනැල්ල මෙනි<br />නොදෙනෙමි දුකක් සෝ තැවුලක් කිසි විටෙකත්<br />පතනෙමි හුදෙක් ඔබෙ ජය මා හැම විටෙකත්<br />යමු අපි ඉදිරියට අත් වැල් නිතින් බැදන්</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-4677085342925289943?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-37970467610230717922010-03-01T01:02:00.004+05:302010-03-21T01:10:31.221+05:30<span style="font-size:130%;">නැතිමුත් ඔබ මා ලග නිතිනේ – සිහිවෙයි ඔබ නෙතු යුග මෙලෙසේ<br />සිහිනෙන් මා වෙත එන ඔබගේ – රුව මා සියොලග දැවටෙන්නේ<br />බැබලෙන ඔබෙ නෙත් වැසෙමින්නේ – සිබින්න මා දෙකොපුල් තුටිනේ<br />වෑහෙන ප්රේ මය ඔබ නෙතිනේ – විදිනෙමි සිහිනෙන් ඔබෙ තුරුලේ<br /><br />දහසක් බාදක බිදිමින්නේ – ලන් වෙමි ඔබ හට දිවි හිමියෙන්<br />කරනට ආලය පෙරමෙන් නේ – හැකි වෙද අප හට මගෙ සොදුරේ<br />සිතුවම් කළ පෙම ඔබෙ හර්දේ – මැකී නොයන්නට නොදෙනු මැනේ<br />දිලිහෙන ඔබ නෙතු වල සෙනෙහේ – පුදන්න හැමදා මවෙත ප්රියේ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3797046761023071792?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-29702233297443746212010-03-01T01:02:00.003+05:302010-03-21T01:11:22.187+05:30<span style="font-size:130%;">මේ සොදුරු නිශාන්තයේ - ඔබයි සිසිල පෑදුවේ<br />මගේ සද ඔබයි ප්රියේ – එනු මැනව මා කෙරේ<br /><br />සුදු සේල මෙන් දිලේ – ඔබෙ රූපෙ මා සිතේ<br />දැනෙන විට සිසිලසේ - ඉපිලේවි හර්ෂයෙන්<br /><br />තබනු හෙමිහින් නුබේ – රත් දෙතොල් යුග මගේ<br />නෙතු පියන් මා ඔබේ – සිපමි උතුරන පෙමින්</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-2970223329744374621?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-89613114806336604632010-03-01T01:02:00.001+05:302010-03-21T01:10:31.222+05:30<span style="font-size:130%;">වසන්තය උදා විය මෙ සීත මෝසමේ<br />ඇරුමයකි එය සදේ ඔබයි එලෙසින් කලේ<br />දැනේ මෙ වසන්තයෙ උණුසුමද ඔබ කෙරෙන්<br />සදාදර ඔබේ නම වේය අම පැන් පොදක්</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8961311480633660463?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-57021292280486226102010-03-01T01:01:00.000+05:302010-03-26T01:30:13.275+05:30<big>මා සද මඩල ඔබයි මා සිත් ගත් යුවතියේ<br />ඔබ නෙතු කෙලෙස අමතක කරම්දෝ මගෙ සදේ<br />ගතවූ මොහොත කල්පයක් මෙන් දැනුනි සොදුරේ<br />එනමුදු දැනේ ඔබෙ උණුහුම තවමත් එලෙසේ<br /><br />නැතිමුත් ලගින් පෙරදා ඔබ මා තුරුලේ<br />මතකයි නුබේ සුවදැල් පෙර මෙන් නිබදේ<br />ආවද බිදක් කදුලැල් දෙනෙතගට මගේ<br />නැත වෙන අයෙකු සැනසීමට මා පෙරසේ<br /><br />සිත් රුව ඔබයි මාගෙ දිවියම සැරසූ<br />මිණි කැට පැරදු ඒ දිලිසෙන ඔබේ නෙතූ<br />පවසයි සියල් ඔබ සිත් රැදි හැගුම් තතූ<br />තබා රත් ලවන් මා නලලත නිබදූ</big><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6vAxUH_4II/AAAAAAAAAIo/uD3zJ-eO76s/s1600/ForeheadKiss.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6vAxUH_4II/AAAAAAAAAIo/uD3zJ-eO76s/s320/ForeheadKiss.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5702129228048622610?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-85591321324037497662010-02-13T09:30:00.000+05:302010-03-26T01:53:59.305+05:30<span style="font-size: large;">ඇත නෙතග කඳුළු බිඳු ඔබෙ නමින් වැටෙන්නට<br />නෑ කෙනෙකු පිසින්නට ඒ කඳුළු නෙතින් මගෙ<br />හද පතුල කැකෑරෙන සෝ තැවුල නිවන්නට<br />හැකිද එක කඳුලකට ඔබෙ අඩුව පුරවන්න<br /><br />දැනෙන ආදර සුවඳ ඔබ කෙරෙන් මා හදට<br />නොඉවසුම් දේ මෙමට ලංවී සිටින්නට<br />දෙනෙතගින් ගිලිහෙනා හැම සුසුම් කඳුලකම<br />ඔබෙ නමයි ලියැවිලා ඇත්තේ පෙමින් මා<br /><br />ආදරෙයි දිවි තුරා නැත යන්නෙ හැර දමා<br />ලැබේ නම් ලැගුම් ගෙන ඔබ සමීපෙන් ඉන්න<br />ගතවෙනා නිමේෂයෙ ඔබ පැමිණ මා හදට<br />සියොළඟම ආදරෙන් පුරවන්න නිති පෙ</span><span style="font-size: large;">මි</span><span style="font-size: large;">න්</span><br /><span style="font-size: large;"> <br />නැත මෙලෙස හැඟී ගොස් පෙරදීද මා සිතේ<br />මෙවන් පෙම් හැඟුම් නොම මා සිතේ රජ කළේ<br />නැත කෙදින ඔබව තනි වන්නෙ මා සමගිනේ<br />මා මියෙන්නේ ඔබේ ළමැද මත නිසැකිනේ</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6vGVszDsqI/AAAAAAAAAI4/yODGZ4RzZnI/s1600/42-23978889.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="258" src="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6vGVszDsqI/AAAAAAAAAI4/yODGZ4RzZnI/s400/42-23978889.jpg" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-8559132132403749766?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-76562646456095959532010-01-11T09:42:00.000+05:302010-03-26T01:50:59.794+05:30<span style="font-size: large;">අප හමු වූ මුල්ම දිනේ<br />අද වාගේ මතක තියේ<br />දුටු සැනෙකින් නතර වුනේ<br />මා හදවත සසල කළේ<br /><br />සතුටු සිනා දෝරෙ ගියේ<br />ඔබ දුටු විට මහද ප්‍රියේ<br />අත් අල්ලන් නිබඳ ලඳේ<br />අප තෙපලිමු ස්නේහ වදන්<br /><br />මා අත් ඔබ සිහින් බඳේ<br />යවා තුරුල් වුනෙමි ප්‍රියේ<br />හමුවූ හැටි ලවන් අපේ<br />මට මතකයි අද වාගේ<br /><br />යන්නට පෙර ඔබ මා</span><span style="font-size: large;">ගේ</span><br /><span style="font-size: large;"> මාද ඔබගෙ නළල් තලේ<br />සිප ගත්තෙමු දෙදෙනාගේ<br />හද ඉතිරෙන පෙම් බැතියෙන්</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6vFo046W_I/AAAAAAAAAIw/H879xkHhaNw/s1600/42-20135988.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6vFo046W_I/AAAAAAAAAIw/H879xkHhaNw/s320/42-20135988.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-7656264645609595953?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-56582719090515374262009-12-17T10:20:00.000+05:302010-03-21T01:10:31.223+05:30<span style="font-size:130%;">උඳුවප් මසේ එකුන් සොලොස් දිනය එදා<br />ලැබුනිය ඔබේ ප්‍රතිචාරය මවෙත රඳා<br />මගෙ ඇරයුමට ඔබගේ සිත් සතුට යොමා<br />විමු අපි එකිනෙකාගෙ සොඳ මිතුරු සදා<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-5658271909051537426?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-6453692080513619502009-12-16T13:12:00.000+05:302010-03-26T11:37:21.881+05:30<span style="font-size: 130%;">සැරිසරනා විටදී මට නොදැනීම<br />මුහුණු පොතේ දුටුවෙමි ඔබෙ රුව එදින<br />නෙත් දෙක අයා සිටියෙමි මා ඔබ වෙතට<br />සිතුනිය මදක් නැවතුනු බව වේලාව<br /><br />දැනුනේ මහට සුපුරුදු ගතියක් නිබද<br />මුව දුටු කල්හි එහි සැඟවුණු හසරැල්ල<br />ඇසි පිය හෙලන්නට අමතක වීය මට<br />මතකයි එදා මෙන් අදටත් ඒ මොහොත<br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">අකුණක් වැදුනු මෙන් විය මා හද පතුලේ<br />දිදුලන ඔබෙ ණුවන් මිණි යුගලක් ම වෙතේ<br />සිටියේ උරය දී සුදු බිතු තලය වෙතේ<br />එලෙසයි ඔබ දුටුවෙ මා සේයා-රුවේ ඔබේ<br /><br />එකතු කර ගතිමි ඔබ යෙහෙලියක ලෙස<br />සමග හද පිරී ගිය පැතුමන් ඇතිව<br />කෙදින දකින්නට වෙද ඔබ සැබැවින්ම<br />නික්මුණි එයින් හද බැඳි පැතුමන් ඇතිව</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6xNaZGeD9I/AAAAAAAAAJA/3FL5rKCtkI8/s1600/fb_ring.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S6xNaZGeD9I/AAAAAAAAAJA/3FL5rKCtkI8/s320/fb_ring.jpg" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;"><br /></span><br /><span style="font-size: 130%;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-645369208051361950?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6866551623963106787.post-38911440397861092232009-12-14T18:42:00.000+05:302010-05-13T17:44:09.273+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S-vs6IIEMjI/AAAAAAAAAO4/U6eyKwDhMAY/s1600/twilight-new-moon-2009_1675x1000_3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://2.bp.blogspot.com/_a75A8fqpfsw/S-vs6IIEMjI/AAAAAAAAAO4/U6eyKwDhMAY/s640/twilight-new-moon-2009_1675x1000_3.jpg" width="480" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6866551623963106787-3891144039786109223?l=pemhasaral.blogspot.com' alt='' /></div>Teshan Nanayakkarahttps://profiles.google.com/105762431477573528424noreply@blogger.com0