ඔයාල හැමෝවම පෙම් හසරැල්ලට සාදරයෙන් පිළි ගන්නවා. ආදර අන්දරයක් පාදක කර ගෙන කොටස් වශයෙන් මෙහි පළ වෙන "නිශාන්තයේ හසරැල්ල" කවි සංග්‍රහය මෙන්ම සමාජයීය හා රසවින්දනාත්මකව ලියවුණු සිංහල සහ ඉංග්‍රීසි කවි පද වැල් ද ඔයාලට මෙහිදී කියවන්න ලැබේවි.

කියවන හැමෝටම : කවි කියවලා ඒ ගැන ඔයාලගේ විවෘත අදහස් කියන්නත්, මේ බ්ලොග් එකේ පාඨකයෝ වෙන්නත් අමතක කරන්නෙපා. එයාලට මගේ හද පිරි ස්තූතිය!

December 5, 2010

කවදද යළි හමු වන්නේ

මතකද අද වගෙ දවසක
වැඩට ගියා නුඹ පළමුව
අද වාගෙම මතකයි මට
නුඹ සතුටින් ඉපිළුන දින

ලස්සන වී හැඩ වීලා
නුඹ නික්මුනෙ නවාතැනින්
අදටත් ඔබ එහි යනෙ'නව
දස මසකුත් කිට්ටු වෙනව

නවාතැනද වෙනස් වෙලා
නුඹ දැන් දුර සිට එන්නේ
තම සොයුරිය සමග නිසා
බය නෑ මට කිසි මොහොතක

හමු වන්නට දැන් නම් මට
කිසි අයුරක ඉඩක් කඩක්
නැති පාටයි මගෙ සොඳුරේ
කවදද යළි හමු වන්නේ

යන එන මග පරිස්සමින්
යනෙනා බව මා දන්නව
එනමුදු මා සොයා බැලුවෙ
නුඹ නැති වනු බැරි හින්දා

හමු විය එකොළොස් මස ප්‍රේමයේ

එකොළොස් මසක් ගත විනි අපෙ ප්‍රේමයට
හිතා ගන්න බෑ අදටත් තිබෙයි එය
දුක් කම් කටොළු මැඩලන් අපි ආව දුර
මෙතෙකැයි කියා වචනින් නම් කිව නොහැක

සතුටුයි ගොඩක් පැවතුන එක ආදරය
සරු කෙරුවේ මේ හැටියට එය ඔබය
මගෙ ආදර වදනින් එය වැඩි වුනිය
නුඹ නැති දා මා තනි වනු නිසැකමය

ඇත්තෙය තවත් යන්නට ලොකු දුරක් හෙට
මාස එකොළසක් මෙන් සිය ගුණ අපට
පෙමින් වෙළී කැප වී එකිනෙකා හට
සදා රකිමු අපෙ බන්ධනෙ පෙමින් වට

November 26, 2010

එන්න ආයෙත් ලඟට සොඳුරේ

නුඹෙ නෙතු මට නැති වුනාට මගෙ ලඟ නම් නුඹ සිටියා
නුඹ ලඟ මා නැති වුනාට මගෙ හදෙ නුඹ නිති සිටියා
ආදරෙ නුඹෙ නැති වුනාට මං ආදරෙ රැක සිටියා
මගෙ තනිකම මකාලන්න නුඹෙ මතකය ලඟ සිටියා

අමතන්නට වදන් දෙකක් අවසර නැත අද මා හට
තෙපළන්නට වදන් දෙකක් හමු නොවුනෙද ඔබ මා හට
කතා කරන දෙමොහොතෙදිම ආසයි ආදරෙන් ඉන්ට
කැමතියි මං නුඹේ මුවින් මා ගැන තතු විමසනවට

පූරුවෙ කළ පිණ හන්දයි මා හට නුඹ හමු වූයේ
ඒ පිණ මදි වූ හන්දද යන්නට දැන් සැරසෙන්නේ
ආදරෙ කළ බව ඔබ මට ඇයි අමතක කර දැමුවේ
හැකිද පෙමින් අලලන්නට යළිත් මගෙ සිත් අරණේ

October 1, 2010

තිත්ත ඇත්ත

සත්ත්‍යය රජ කරන ලොවක - ඉපදෙන්නට ඇත්නම්
බොරුව සහ මුලින් උපුටා - දැමූ රටක් ඇත්නම්
ඇත්ත තිත්ත නොවෙන විටෙක - ජීවත් විය හැකි නම්
පරලොව ගොස් යලි ඉපදෙමි - මෙහි සුර සැප තිබුණත්

සත්ත්‍යට ලොව ඉඩක් නැතේ - එය අමිහිරි හින්දා
බොරුව උඩ ඉඳන් සැමදා - ඇත්ත වහන හන්දා
ඇත්ත කියා ලොවටම හැම - දේම කියපු හින්දා
ඇත්ත කියූ අය අද කොන් වී - ඇත පෙර ලෙසිනා

ඇත්ත වහන්නට කිසි විට - හැකියාවක් නැත්තේ
සිතුවිලි පුබුදා ලන්නට - ඉඩක් කඩක් නැත්තේ
මානව හිමිකම් වාසිය - හින්දා වැළලෙන්නේ
එය වලකා ලන්නට හැකියාවක් - කිසි නැත්තේ

බොරුව රජයනා විට හරි - ප්‍රීතියක් දැනෙන්නේ
ඇත්ත කියා දෙයකුත් එහි - යටින්ම ගැබ් වෙන්නේ
බොරුවෙන් කල් ගෙවනා අය - මේ ටික දැන ගන්නේ
සිය රැවටුම මිස මඩ නොම - ගෞරවෙ නැති කෙරුවේ

සත්ත්‍ය තවත් සඟවන්නට - හැකියාවක් නැත්තේ
ඇත්ත කියන අය හට නිති - පාඩම් හිමි වෙන්නේ
සත්ත්‍යයෙ නාමෙන් බොරුවට - උල්පන්දම් දෙන්නේ
සත්ත්‍යය හෙළි වූවෝතින් - පැවතුම නැති වෙන්නේ

වෙනස් නොවෙන එකම දෙය

වෙනස් වී යන මිනිස් ලොව තුල
ලඟින් සිටිනා කිසි අයෙක්
වෙනස් නොම වී ඇතිය කිසිදා
සිතිය නොහැකිය කිසි ලෙසින්

දුරින් සිටිනා හතුරු පිරිසට
වැඩිය සැක සංකා ඇතේ
ලඟින් සිටිනා මිතුරු කැල ගැන
කිව යමක් නම් එහි නැතේ

එක පතේ බත් කා සිටියමුත්
නැත හැරේ කළ පුරුදුකම්
ජන්මෙටත් වැඩියෙන් තියෙන්නේ
පුරුදු කළ කැත නොමන කම්

මිටින් හල කළ කුරුල්ලෙකු හෝ
පියඹ යයි නිති සොම්නසින්
සිරවි තිබු ගත හිරි අරින කළ
සැපක් ගෙන දේ නිති සොඳින්

වෙනස් නොවෙනා එකම දෙය ලොව
එයම පමණයි මේ ලොවේ
ඉතින් කෙලෙසක ලිහා ගන්නද
එකට සිටි අය කළ කෙරුම්

September 30, 2010

සමාවන්න, නොසිතා කළ වරදට

සමාවන්න වැරදීමක් වුනේ මට
හිතුවෙ නෑනෙ සිදු වේ යැයි මෙවන් ලෙස
ලියූ කවි වලින් පහරක් වැදි අයට
සමාවන්න කියලා මම කියමි අද

කවි ලියුවේ හිතට ආපු සිතුවිල්ලෙන්
හිතේ කහටකුත් නෑ මගෙ සැබෑ ලෙසින්
අසා සිටි නිසයි සැම දුක් ගැනවිල්ලන්
ලියා සිටියෙ කවි පද වැල් අමුණවමින්

දොසක් වුනා නම් එ'කවිය හැමෝටම
සමා වෙන්ට කියලා මම පතමි අද
සිතා මතා නොකලෙන් ලැබු පාඩුවද
මකා ලන්න සිත් අතරින් අද හෙටම

නොවේ මෙවන් දෙයක් තවත් ඉදිරියට
සිතා ගතිමි මෙමගින් ලැබු පාඩමම
ගසේ කොළ කඩා නොදමනු කිසිත් දින
මඩ සෝදා ගෙන නිති ජය පතනු මැන

September 23, 2010

වැඩ පොළක් යට මඩ ගොඩක්

යන අය හට යන්න දීල - ඉන්න බැරි මොකෝ?
ගියැයි කියල ඇඟෙන් කෑලි - යන්නෙ නෑ සහෝ

යන්න කලින් කියල යෑම - අනිවාර්ය මොකෝ?
කීවොත් යනු බොරු හින්දයි - නොකිය ගියෙ සහෝ

ඉස්කෝලෙත් මේ තරමට - නීති නෑ අහෝ
ඉස්කෝලෙට හපන්'වු මෙය - හිර ගෙයක් අපෝ

කනෙන් කනට රහස් කියන - පිරිමි නම් මෙහේ
ගෑනුන්ටත් හපන් වගේ - වැඩක් නෑ අනේ

අකුරට නම් වැඩ තියෙනව - කොහෙත් නැති තරම්
පඩි ගෙවන්න බෑ අකුරට - හූරන් කන කං

තනතුරු ලොකු වුනත් මෙහේ - තනියම වැඩ බෑ
ලොකු උන්දෑ නැතුව කිසිත් - තීරණ ගනු බෑ

කේලම් නම් කීම අතින් - කප් ගැසුවො ඇතේ
අනුන්ට කෙලවන තරමට - බාල්දිය පිරේ

බාල්දි අල්ලන හැමටයි - කියන්න යන්නේ
සැලකුම් අඩු වෙද්දී - පෙර පව් සිහි වෙන්නේ

සමහරු ඉන්නව කොටසකටයි සලකන්නේ
තම ජාතියෙ අය විතරයි - උන්ට පෙනෙන්නේ

එකෙක් ගියැයි කියල මොකද - රිදෙන්නෙ ඔතරම්?
මෙච්චර කල් ගියේ නැත්ද - අළුත් යැ එතරම්

යනවා නම් අපි යනවා - ටටා කියල දැන්
කවදා හරි යන්න වෙනව - මතක තියා ගන්

කළු ලැයිස්තු සකස් කලත් - පලක් නෑනෙ දැන්
ඒකේ ඉහලින්ම ඉන්නෙ - ලොකු උන්දලැ නම්

September 19, 2010

ගියාට දුක් නොවියන්

මේ මම දැකපු නිසඳැසකට මට ලියන්නට හිතුනු පිළිතුරු කවි පෙළක්. මේ නිසඳැස මා කියෙව්වේ http://wawulthippola.blogspot.com/2010/09/blog-post.html කියන සබැඳියෙන්.

වෙනකෙකුන් ගැන නොසිතා
කලා නම් පෙම් නිබඳා
අහිංසක නම් එසැමා
ගියේ ඇයි ඔබ හැරදා?

වැරදි නැති නම් ඔබගේ
සොබාදම පෙම රැකදේ
හදත් නුඹෙ රැකි පැවතේ
ඇයත් ඔබ ලඟ ගැවසේ

සිතේ ඇඳි ඡායා
නැතේ යනු මැකිලා
දුකින් කල් යවලා
කිම්ද ඵල කියලා

යන්න දෙනු ඒ සැමටා
හිතේ බැමි අත හැරලා
යන්න ඉඩ දීලා
බලන් ඉඳපන් මිතුරා

September 15, 2010

ලොකු ගහක කතාව



ගසක් තිබුනි කලකට පෙර සෙවණ සැදූ
කොළත් තිබුනි හරි හරියට කඳත් සරු
වැටුනි කලාතුරකින් කොළ බිමට දැරු
වැඩුනි කොළත් අතු පතරේ සැප අයුරු

කල් යද්දී කුණු වී ගියෙ ගසේ මුල
වතුර දැමූවත් නොවැඩිනි ගසේ ඵල
කොළත් එකිනෙකින් පොළවට පතිත විය
සෙවන ලබන්නට හැකියක් නැතෙයි අද

සෙවණක් නැතිමුත් ගස යට සිටියි අප
සෙවණක් දෙන ගස් සොයමින් නිරතුරුව
කොච්චර දැමුවත් දවසෙම එහි පොහොර
සරු කරන්න බැරි පාටයි යලිත් එය

සෙවණ සදන ගස් ඇති මුත් හතර වටේ
යන්න නොහැක අප බැඳ ඇත ගසේ බඳේ
හරකුන් මෙන් ගස වට තණ බුදිමින්නේ
කන්න තණත් නැත එහි බිම මුඩු වැන්නේ

පොහොර දැමූවත් යහමින් ගුණක් නැත
පොහොර සදන අප දන්නෙය ඒකෙ රඟ
පොහොර දැමිය යුතු ගුණ දෙන ගසකටය
පොහොරේ ගුණය වැටහෙන්නේ එවිටකය

ගසේ අතු කඩා ගන්නේ ගසේ මුලයි
ගසේ කොළ හලා ගන්නෙත් එහිම මුලයි
පසේ ගුණය නොරඳන්නෙත් ඒ හින්දයි
එය තේරුම් ගත යුතු කළ බෝම ලඟයි

ගහ වටේට අත් අල්ලන් සිටියාට
ගහ වටේට රන් වැටවල් බැන්දාට
වතුර පොහොර දිනපතාම දැම්මාට
මුලට වැඩක් නොම වේ නම් කිම වේද?

June 14, 2010

නැවත හමු වීමු

පස් මස ගෙවුනි පසුදා අපෙ ආදරයේ
ඇත තව යන්න දුර බෙහෙවින් ජීවිතයේ
ගතවු හැම දිනක් පාසා ආදරයේ
සිහිවී නෙතග කඳුළු පිරේ නිරන්තරේ

හමු වූවා අප අද දින පෙරදා මෙන්
සිටියා ඔබත් සැරසීලා සළු පිළියෙන්
මා ඔබ වෙතට ඇද ගන්නා ඔබේ රුවෙන්
අදත් එලෙසින්ම වූයේ ඔබෙ රුවඟින්

පොත් සල අපේ හමු වීමේ තැන වූයේ
අද පමණක් නොව එය පෙරදීය ප්‍රියේ
මා පැමිණවුත් ඔබ හමුවත අද දිනයේ
ඔබ පැමිණියේ පොත් මිලදී ගනුය ප්‍රියේ

යන්නට තිබූ මුත් දුර බැහැරකට අද
නරඹන්නට චිත්‍රපටය සිතූ ලෙස
කාලෙ හරස් වූයේ අද එයට සඳ
ගියෙ අපි ලඟම සිනමා හල වෙතට යස

ආස නමුත් අත් පටලා නැරඹුමට
නුඹයි නුදුන්නේ එය මට කරන්නට
හිතේ පෙම වැඩියි එනමුත් මගෙ නුඹට
චිත්‍රපටය නරඹා අපි ගියෙ යන්ට

June 6, 2010

පෙම් පස් මසත් ගෙවිනි

පස් මසක් ගත වී ගියේ
නොදැනීම අපෙ ජීවිතේ
කෙටි කලක් වූවත් අනේ
දුරත් බෝ ගියෙ අපි සඳේ

ආදරේ කෙරුවේ අපි
රන්ඩු හෙම කෙරුවේ අපි
ආයෙ යළුවො වුනෙ අපි
වෙන් කරන්නට බෑ අපි

පා නැගුව අපි සොම්නසින්
සවන මාසෙට නිති බැතින්
ඉන්න බලමුකො ආදරෙන්
තරහ නොම වී සන්තොසින්

May 29, 2010

නුඹ තනි වී නෑ

එන්නට හැකි නම් පැන ගෙදරින් මේ රෑම
පවන් සලන්නම් ඔබ හට මා ලඟින් හිඳ
තනි වී නෑ මගෙ කුමරියෙ ඔබ කිසි දාක
මා ඉන්නා තුරු දෙන්නේ නෑ තනි වෙන්න

රූපවාහිනියෙ සද්ධය අඩු නොම කෙරුවේ
හිසරදයත් තව තව දිගටම වැඩි වූයේ
පාඩම නවතාලා නිදියන්නට හිතුවේ
නිදන්න නොම දී නුඹ හට පීඩා කෙරුවේ

එක කාමරෙ එකට හිටිය එකිය නිසාම
මගෙ කෙල්ලේ නුඹ අසරණ වී ඇත අදම
හිසරදේට සැනසිල්ලේ නිදන්න නැතිව
නුඹ අඬන්නෙ ඒ තිරිසන් ගෑනි නිසාම

යාළු කමක් දැන් නම් නැතිදෝ ඇය දන්නේ
සුළං පොදක්වත් වදින්ට ඇය ඉඩ නොදෙනේ
ඒ නිසාද දෙනෙත් අගින් කඳුළු වැගිරුණේ
හිස අත ගා සනසවන්න මා ලඟ නැහැනේ

කන්න දුන්නෙ නුඹ බව අමතක විය ඇයට
හිතක් පපුව ඇතුලේ ඇගෙ නැත සන්තකව
ගලක් තියා තිරිසනුන්ට හපන්ය ඇයව
නාඬ ඉඳින් තිරිසන්ගෙන් වෙන් වී නිතොර

මගෙ පැංචිය සුව වේවා!

අදත් ඇයව හමු වූයෙමි වෙනදා මෙන් නොවේ
ඇගේ මිතුරියකට ගත්තු පොතක් රැගෙන අතේ
ගියා ඇයව හමු වන්නට නවාතැනට ඇගේ
සිටියා හිනැහෙමින් රඳා පිරුණු සිනා මුවේ

ගිය විට මා එහි දුටුවා පාඩම් කල හැටි
පොත් පත් දිග හැර කෙටි සටහන්ද තිබූ හැටි
සතුටක් දැනුනා දැක ඇය පාඩම් කල හැටි
සමත් වෙනව සහතිකෙන්ම ඉහලින් මගෙ පැටි

දැක්කා ඇගෙ මුවේ රැඳුණු මැලවුණු ගතියක්
හිතට දුකක් දැනුනි මෙමට දැක්මෙන් ඇගෙ නෙත්
කියුවා අද එන විට මට අමාරු ගතියක්
ලෙඩක් නොසෑදී ඉක්මන් සුව වෙනු නිතැතින්

ඇසුවා මා ඇගෙන් යමුද ගන්නට බෙහෙතක්
ඇය බෑ කීවේ ගත් බව පැනඩොල් පෙත්තක්
ඇඟටත් පණ නැති බව මට පැවසිය නැවතත්
ඇයට දුකයි පාඩම් කෙරුමට බැරිවේ යත්

විභාගෙ ලඟ වේ එනමුත් අසනීප නොවෙන්
මා සිටිනෙමි නිති ඔබ හා අත්වැල් අල්ලන්
ඇඟට සුවක් ඉක්මණින්ම ලැබිලා නැවතත්
ආසාවෙන් නැවතත් ඔබ රුචි පාඩම කරගන්

May 26, 2010

මියෙන්න නොදෙන් මා හද

කිණිසි තුඩින් කැපී ගියත් හදවත නම් නෑ රිදුනේ
ලෝ දිය තුල ගිල්වූවත් හදවත නම් නෑ දැවුනේ
ලේ කුණු වී ගලා ගියත් හදවත නම් නෑ මැරුණේ
නුඹෙ ආදරෙ නැතිව ගියොත් හද මියැදී සුන් වන්නේ

මා සවිමත් විය යුත්තේ ඒ සෝකය දරන්නටයි
වේදනාව සිතේ තියන් සිනහව මුව රඳවන්නයි
ආවට මුවගින් දේවල් නාහා කර බා ගන්නයි
ශක්තිය දෙනු බුදු රදුනේ මා සිත සවිමත් වන්නයි

ඉන්නට බෑ ඔබ නොමැතිව සතුටු සිතින් මේ ලෝකේ
යන්නට බෑ මරණය වෙත නුඹ තනිවේ කියා සිතේ
මා ලඟ සිටියොත් නුඹ නිති දුක් විඳමින් ගත වෙන්නේ
කුමක් කරම්දෝ කියලා නැත මා හට වැටහෙන්නේ

නුඹේ සතුට රැක ගන්නට දහසක් වර මියැදෙන්නම්
නුඹේ සිනා රැල් රැකුමට කිණිසි තුඩින් ඇණ ගන්නම්
නුඹෙ සෝ ගිනි නිවා ලන්න මගෙ හද ගිනි දල්වන්නම්
මගෙ හද නුඹ ලඟින් තබා මා සදහට මියැදෙන්නම්

May 25, 2010

එදා මම මයි අදත්

තාමත් මං බත් පිඬුවක් වෙන් කරනව ඔබේ නමින්
සිටියා නම් මගේ ලඟින් කවනව එය මගේ අතින්
ගත වූවත් කාලය බෝ වෙනස් නොවෙමි කිසි ලෙසකින්
එදා මම ම තමයි අදත් පෙම් බැන්දේ ඔබ වෙනුවෙන්

බුදුන්ට පසු මව් පියනුයි මාගෙන් නැමදුම් ලැබුවේ
ඉන් පස්සට ඔබේ නමයි මගේ සිතේ රජ කෙරුවේ
කරනට හැකි වේ නම් ආදර බැතියෙන් ඔබ අසලේ
දිව්‍ය සිරින් වැජඹෙන මාලිග තැනුවත් නොම සැහේ

සිහි මඳ ගතියක් මෙන් ඔබ දකිනු ඇතේ මගෙ ආලේ
එනමුත් මා ඔබට ප්‍රියේ පෙම් කෙරුවේ හදින් සඳේ
උමතු ලෙසින් පෙම් බඳිනට ඔබයි මහට අත දුන්නේ
ඒ හින්දයි ඔබ දැකුමට නිරතුරු අසලට එන්නේ

අත හැරුමට සිත් නොමදේ බැඳගත් අතිනත සොඳුරේ
දෑඟිලි එක් කර බැඳුමට කිසි දින හැකි වේද සඳේ
දිවි ඇති තෙක් ඔබ වෙනුවෙන් එදා ඉඳන් කල ආලේ
නුඹ ලඟ සිටියත්, නොවෙතත් කරනෙමි මම දිවි කාලේ

May 24, 2010

හමුවූවා මේ දිනේ

හමුවූවා මේ දිනේදිත්
බෝ කලකට පසුව සිත් සේ
මා ආවේ නුඹ දැකුමට
ඒ දිනයේ...

ඔබ එන්නට මත්තෙන්
පා නැගුවෙමි පොත් හලටත්
ගත්තේ නුඹ සෙව් පොතක්
ඒ දිනයේ...

නුඹ ආවේ ඒ සීතේ
මා හමුවට සුපුරුදු සේ
හද ආදර වැඩි වූවා
ඒ දිනයේ...

හද තුටින් මා දුන්
පොතත් රැගෙන දෙදෙනා
ගියේ සිනමා හලට
ඒ දිනයේ...

ලංවී දෙදෙනා අඳුරේ
දෑත් පටලා නැරඹූයේ
මිහිරි චිත්තර පටයක්
ඒ දිනයේ...

බෝ කලකින් පස්සේ
රැඳුනේ බෝ වෙලා
එකිනෙකට ලංවෙලා
ඒ දිනයේ...

May 19, 2010

කෙලෙස සිටිම්දෝ ඔබ නැතුවා

වෙනකෙකු අත ගනු බව දනිමින්
අයි අප එක් වූයේ සොදුරේ
දිනකදි වෙන් වෙන බව දනිමින්
ඇයි අප පෙම් බැන්දේ හර්දේ

නැති නොවුනද ඔබගේ ප්‍රේමේ
ඉවසිය හැකි වේදෝ සොඳුරේ
වෙනකෙකු හා බෙදනා ආලේ
මා කෙලෙසින් බෙදමිද එලෙසේ

ඔබ බෙදලා මට දෙන ආලේ
මා කෙලෙසින් විඳිමිද ආයේ
සතුටක් නම් වේවිද මනසේ
ඔබ ලඟ නැති දිනයක දිවියේ

එදිනය අද නොව අනාගතේ
බැව් වටහා ගෙන ඉඳිමි සඳේ
එතකන් අපි දෙදෙනා පෙරසේ
හිඳිනෙමු අත් වැල් බැඳ ආලේ

මතකයේ රැඳි තවත් මොහොතක්

වැටුණා අන්ධකාරේ හා වැහි පොද
කෙරුවා ආදරේ මගදී එන විට
බැලුවා යන්තමින් දෙනෙතින් ඔබ දෙස
රැඳුනා මතකයේ ගැඹුරින් ඒ ටික

May 17, 2010

පාළුව මකන්න මාගේ

මගෙ රත්තරනේ මගෙ රත්තරනේ
කතා කරන් මට එක පාරක් හරි
අහන්න නුඹෙ හඬ උදේ ඉඳන් මම
බලා ඉන්නවා ඉවසුම් නැතිවම

වැඩ වැඩි දෝ ඔබ හට රත්තරනේ
කතා කරන්නට බැරි තරමටනේ
බැරිද අමතන්න අද ඉරු දිනයේ
පාළු මකන්නට ගත වෙන වරුවේ

May 14, 2010

කවි මඩුවේ මගේ කවි - 3

හිරු උදාව දැකුමට නැත අපට වරම්
ගලනා දිය දෝතට ගන්නට හැකි නම්
වේද යන්ට ගම් පියසට හිතෙන් පැයක්
නගරය අත හැර යන්නට ලොල් වෙම්

ආඩම්බර කුහක කමින් තොර වේ නම්
නාගරිකයනුත් ගැමි වේ හිත් පතුලින්
තරහා ද්වේශ කම් අතහැර මිනිස් සිතින්
ගමත් නගරයත් එක ලෙස වේ නිබඳින්

නගරේ ඇති පහසුකම්
ගම්බද වල බෝ ඇත්නම්
බොහෝ දෙනා යන්නේ නම්
නෑමයි ගම අතහැර දැන්

මා ඉන්නා ගම් පියසට
නගරය නම් දුර නැතුවා
එනමුත් එහි සිසිල් බවේ
නගෙරෙදි අමතක නැතුවා

May 13, 2010

කවි මඩුවේ මගේ කවි - 2

සක්වල සිසාරා හමනා සුළං රොද
පාවි අවුත් නැවතිනි මේ පහන ලඟ
දැල්වූවෙමි පහන් සිලක් මමද අද
කව් සරණිය අරඹමු අපි සැම මෙලෙස

කවි පද එක දෙක ගෙතුනා
කවි මඩුවත් එලිය වුණා
අපි සැම අත් වැල් බැඳලා
කවි ලියමුද මගෙ මිතුරා

සොඳුරු කතක් පැමිණී ඇත අදත් මෙහි
කව් සර ඔප් නංවන්නට හද තුටිනි
ඔබ දැල්වූ පහන් සිලත් නිති දැල්වී
තිබේ කියා දවස පුරා මා සිතමි

සත්සර නදින් වැයුනොත් මේ කවි නිතොර
මින්දද පවා මෙහි පැමිණෙයි නිසැකවම
අත්තටු සලා හැර නොම යන් ඉවතකට
කරට කර තියා ලියමුකො කවි මිතුර

පන්සිළු වෙණ නාද අප හට ඇසුනෝතින්
කන්කළු නදින් සිත් පිරෙනුය අපේ නිතින්
නන්දෙස විසිර පැතිරී ඇති සග මෙලෙසින්
පන්සිළු වෙණ නදට කවි ලියනුව මැනවින්

තිස් තුන් පැයේ වෙහෙසීල මෙහි ආවේ
සිත් සන්තොසින් කවි ලියුමට නුඹ සමගේ
කවි මඩුවද එළි වී ඇත පහන් සිලේ
දිදුලන ආලෝකෙන් දැන ගන් සබඳේ

දෑත අපේ නැත වාරුව අද ගිලිහී
ඇත්තෙය වදන් පේළි සැදී මග දිගෙහි
ගත්තේ යතුරු පුවරුව අමුණන සිතිනි
මල් වැල් දෙවෙනි වේ පද වැල් සතුව කවි

අදවත් බැරිද රණ්ඩු නොවී ඉන්න මෙහි
විහිළුව හෝ රසවත් ලෙස ගන්න හැකි
තරහ නොවි ඉමු අපි යාලුවෝ වැනි
මඩ නොගසා ගහමුද කවි පේලි සැදී

කවි ලීවට කමක් නැතේ මා මිතුරේ
වැඩ කරනා තැනට අසු නොවන් මිතුරේ
වැඩ පොළෙ වැඩත් හරියට කරගන් මිතුරේ
වෙලා තිබුණොතින් කවියක් කියනු මැනේ

සෝරෝ නුඹ මා මිතුරා
ආවෙද අද මෙහි ඉඳුරා
අත්වැල් ගෙන අපි තුටිනා
ලියමුද අපි කඩුව වනා

බුදු පහනේ සිළුව නැමැද
කවි මඩුවට ආවෙ මෙවර
ජය පැරදුම කුමක් වුවද
මිතුදම අපෙ වටී නොවෙද?

වැඩ අතපසු නොකර ගෙන
එනු මැන ආපසු මෙහින
දේව කාරියට වැඩියෙන්
රාජකාරි වටින්නෙය

May 11, 2010

කවි මඩුවේ මගේ කවි - 1

http://kavimaduwa.lankeeya.lk/index.php



චතුරංගද මෙහි සිටිනා කුකුළ් රජා
නැතහොත් ඔබදෝ කිව මැන යාළු හොඳා
කපු කම් කෙරුමට නුසුදුසු තැනක රඳා
ඔබදෝ කවි මඩුවට බට පිස්සු ගොනා

කතා කරන හැටියෙන් මට තේරෙනවා
නුඹ බෑ නොකියමින් කවි මඩුවට එනවා
එනමුදු හරක් ගති නම් නුඹ හඳුනනවා
නාඹර හරකෙකු බව ඉන් සැලවෙනවා

මෙය කවි මඩුවකි හොඳහැටි දැන ගන්න
පෙම් කෙලිනා මුහුදු වෙරල නොව සබඳ
නැතිනම් කුඩයක් ඔබ හට ඉහලන්න
පාර්ක් ගොසින් කුඩයක් යට කරගන්න

නොමනා දේවල් කරනා අයට ඉතින්
යන්නට වෙනවා අනිවා කවි මඩුවෙන්
ඉන්නට බෑ කොහොමත් මෙහි රැඳි ඉතින්
යන්නට යති පැණි මුට්ටිත් හිසේ නවන්

අනේ අනිච්චේ මුං හට ගිය කාලේ
ලව් කර කර ඉන්නට නම් ඇත ආලේ
නොහැකිද ලිවුමට කවියක් නව තාලේ
දිනා ගන්න කවි මඩුවේ රස සාරේ

කාට නමුත් කෙල්ලෙක් නම් සෙට් වෙනවා
කතා මොටද මෙහි මල් සර ගැවසෙනවා
කාලය සොඳ නම් කෙල්ලක් සෙට් වෙනවා
ඉවසාපන් කොල්ලනි කාලය එනවා

අත ගන්නට බලා සිටින මේ කුකුළා
කිවිඳියකට අත තැබුවේ ලෙස නොමනා
ඉන්නට බැරි නම් රිසි සේ බොට සොඳිනා
යනවා හොඳයි අහකට මේ වල් කුකුළා

කවි මඩුවක්දෝ මෙය යැයි සිතුනි මට
දුටු විට සොයනා හැටි සැම ලඳුන් ගැන
කවියෙන් මගුලක් කර ගන්නට සැවොම
හති දමමින් කවි ලියනේ වෙයි නිබඳ

නිශාචරය නුඹ වෙද මම පන්සිළුය
යකා මොටද මා සිටිනේ වෙයි නිබඳ
යක්කු ගස් නගින වේලෙහි ආවෙ මොට?
එන්න සබඳ කවි ලියනට මා සමග

අඩි ගසනා කොල්ලන් හට කෙල්ලො ඉතින්
කැමතිම නැත දැනගන් මා සබඳ හොඳින්
නොනැව-තුවොත් සුරා පාන මදන විසෙන්
සපත්තු අඩි ගසනු මැනව පාරෙ ඉතින්

මෙහි ඉන්නා සියළු කොළුන් නම් දන්නේ
ගෑනියකට ගරු කෙරුමට නොම දන්නේ
අත ගැනුමට පමණයි උන් දඟලන්නේ
සයනට ගොස් සැප විඳ අත හැර යන්නේ

දපන්නට එපා අවිදින් ඉඳ ගන්න
රිසි සේ හැසිරුම නොම වේ අමාරුව
උත්සාහය අත හැරුමෙන් වළකින්න
හොඳ මිනිසෙක් ලෙස ලෝකෙට යන්න

සෝරෝගේ ඉසෙඩ් අකුර එල්ලෙන්නේ
ඔන්න මෙන්න වාගෙයි එය පැද්දෙන්නේ
කවි දැකුමෙන් ඔහුගේ මට වැටහෙන්නේ
තොඳොල් වෙවී ඉන්න බබෙක් මෙන් පෙනුනේ

සරසවියෙන් ආව නමුත්
කවි ලියන්ට පාර සැදුත්
ගැලවෙන්නට සරම අලුත්
දෙන්නෙමි කවි පහර මමත්

පැණි සලනට නම් නැත මා මනාපේ
කොල්ලන් අතරේ සටනට ආ නංගියේ
සහයෝගය දෙන්නට ආවෙමි නිබඳේ
පැණි කරුවන් හට නෑ මගෙ මනාපේ

කඩුව තියා ගන් සඟවා සමාජෙටා
එය දැකුමෙන් එන්නේ වෙයි කලන්තෙටා
කඩු වනනා බෝ දෙන ලොකුවට පුම්බා
මලකඩ පිහි පෙන්වා කෑ මොර දෙන්නා

හරවත් නෑ මේ කවි මඩුවේ කවියෝ
සරුවත් මෙන් බොන කලටා පැණි හැලියෝ
මඩ නම් බෝ වෙයි මෙහි නැත රස කවියෝ
ගුණවත් කිසිවෙක් නැත ඇත්තේ ඇඹලයෝ

මොකට කියනවද මානෙල් මලේ රඟ
සෝරො වුනත් නෑ වැනුවේ කඩුව මොට
කන්න දුන්නොතින් නුඹ හට නෙළුම් අළ
හෙට කියාවි නෙළුම් මලක් වගේ බව

මෙන්න බොලේ කවි ම්ඩුවට පාතාලේ
සොක්කෙක් පැමිණිලා ඇත්තේ දවාලේ
ලාමක ටිං ටිං කෙනෙකුන් බවට පෙනේ
සූප්පුවක් ඕනෙද චුට්ටන් සබඳේ

කොල්ලො ලීවොතින් කවි, කවි නොම වේද
කෙල්ලොම ඕනෙ කුමටද මට පවසන්න
ලයින් දමන්නද කෙල්ලන් ඕනෙ බොට
කවි සටනින් පරදිනවා ඔබ සැවොම

කවුද බොලේ මෙහි ඉන්නා මී හරකා
මඩ නාමින් මඩ ගසනා කුළු මීමා
මඩ සෝදා ගත්තත් නොවෙනුය මිනිහා
ඌරු තෙලෙන් බදිනු මැනව මේ ඌරා

චානු මල්ලි වැරදි පොටින් එය නොම ගන්න
මම මනාප නම් නැත අඩි ගසනා අයට
එවන් සැපක් ගන්න බලන් ඉන්නා අයට
කවුද කැමති සුරා මතින් ඉන්න හරක්ට

සත්තු වත්තෙ ලැග ඉන්නා සත්තු ඔක්කොම
ඔයාට ආදෙශ වුවත් නෑ අමනාප?
කැලේ ඉන්න සත්තු ටිකත් නොගෙනෙනු මැනව
කවුද කිව්වෙ හිත හොඳ යැයි ඔබට කවද්ද?

අම්මාගේ ඇගිල්ලෙ එල්ලී ඉන්න
සෝරො කෙනෙක් නම් නෑ අද කොහෙත්ම
ඔබ නම් අම්මාගේ උකුලේ තවම
සෝරො නෙවේ නුඹ කිරි සප්පයෙක් මට

කලන්තේ හැදෙන් නැත මට ඔබට වගේ
කලන්තේ හැදෙනු නියතයි කා මඩ මාගේ
කෑවා මදිද ඔබ හට මඩ මා දුන්දේ
ඕනිද තවත් මඩ ගොහොරක් නුඹේ කටේ?

කෙල්ලො හින්දමද ලොව ලස්සන වෙන්නේ?
කෙල්ලො තමයි ලෝකේ හැම වනසන්නේ
ලෝකෙ ප්‍රශ්ණ අම්බානක් වැඩිවන්නේ
කෙල්ලො නිසයි ඒ බව නුඹ දැනගන්නේ

නුඹේ මොට්ට කඩුව හොඳා කොස් කොටන්නට
කොස්ද තියා අහසේ තරු දැක ඇත්ද?
කාපු මඩ මදිද තවමත් දිරවන්ට?
සුදුසු කළ නොවේ ඔබ වැසිකිළි යන්න

උදව් දෙන්න ඔබ රතු කුරුසේද අනේ?
අපි බය නෑ දෙන්න සටන ඔබට පනේ
ආසයි යවනට ඔබෙ දත් බඩට අනේ
කැමතිද දත් නැති කළ බත් කන්න පනේ?

නුඹ පමණයි හඳට බිරුවෙ
උඩු බුරමින් මඩ කෑවේ
දත් මැදගෙන එන්න අනේ
අස්පයාත් නොන්ඩි වගේ

මෙන්න බොලේ කවි මඩුවේ කපල් එකක්
පෙම් කෙලිනා සැටි දැක්කම ආපි තුටක්
දෙන්නම එක් වී ලීවොත් කවි දෙපලක්
කවි ජය නැතුවට දිවි ජය ගන්න හෙටත්

තම කවි දැක හිනා යතේ
පිස්සු වගේ ඔබට ලඳේ
වහාම යනු හනික අනේ
මුලේරිය දෙසට පනේ

කවුද ඇවිත් දඟලන්නේ
පිස්සු බුවෙක් බව පෙනුණේ
වැප්ද කියා විමසන්නේ
ඔහු එහෙමයි හැසිරෙන්නේ

අනේ පවු මේ ළමෝ
කවි පදත් හැඩි වුනෝ
වෙන්ව ගිය'කුරු බොහෝ
එක්කරන්නට එන්නදෝ?

සදා තුටින් වෙසෙනු සඳේ
සිනා දසන් කෙරේ යැවේ
දුටු විට ඔබ සිනා මුවේ
කවි පද නම් මතක් වෙතේ

එහෙම බොසාලා හිටියා නම් මොකද
අපිටත් හැකි නම් හූ ගා යවන්නට
හැංගෙන්නට නම් නැත ඉඩ මේසෙ යට
අනේ සාධු බොසා නැතේ ලඟ පාත

කුණුහරපත් ගෑවෙන්නයි දැන් නම් යන්නේ
බයෙත් බෑනෙ මේක අමුතු මඩුවක් වෙන්නේ
මේ දැක කවි පද වැල් නම් ඉබේ ගෙතෙන්නේ
නරක වචන හෙම නොකියන් මා මිතුරන්නේ

කනවා නම් හොඳයි නේද දත් මිටෛ ඔබ තුමා
යනවා නම් හොඳයි නේද කන්නට මෙය දමා
එනවා නම් එන්න වහා කෑම බඩට දමා
දත් තිබේද බත් කන්නට ඇසුවේ මම තමා

පසන් අප්‍රසන්න වෙන්න එපා හොඳේ
දිල් වැනි කෙලි පොඩිත්තියක් ඉදිරියෙදී
කොළු කම රැක ගන්නට අප හැමගෙ නිති
සහයෝගය මාත් පසන් වෙත දුනිමි

කෙල්ලො වුනත් දුර යන්නේ ටික කාලෙයි
උඩ පැන්නොත් බිමකුත් නැතුවා වාගෙයි
සුපර් ස්ටාර් කෙල්ලෙක් වුණ පලියටනේ
ඔය හැටි උඩ පැනලා ශෝ පෙන්නන්නේ

කොල්ලො දෙතුන් දෙනෙකුන් දිල් හට අඹරන්නේ
පරිස්සමින් පද වැල් ගලපනු මා මිතුරේ
මන්ද කියන් ඔබ ඔය හැති ආඩම්බරයේ
ඇඟිල්ලෙ තරමට ඉදිමෙන් කෙල්ලෙකු විලසේ

ගොනා බැන්දෙ ඔයා වගේ එළදෙනෙකුයි
හිනා වෙවි දැක්කුවෙ අනුරාධ තමයි
මමත් කරත්තේ පසෙකින් හිටියා තමයි
ඇදපන් දිල් එළදෙන තව ගමන දුරයි

දිල් නම් හෝ හෝ ගාල කවි ලියනේ
අයිස් ගගහ වැඩක් පලක් කර නගනේ
මෙහෙමත් ගෑනුන් අම්මප ඉන්නවනේ
එලවන්නට කවුරුද මට අත දෙන්නේ?

මම හිතුවා වැප් අපගේ පැත්තෙ කියා
එනමුත් ඔහු පේන්නෙ පැණියෙක්ය කියා
පැණි නොසලා එන්නකො වැප් අයියෙ කියා
වඳින්න බෑ මට ඔබ හට එන්න කියා

පබළුගෙ පොට හොඳ නැතේ
එනකොට වැරදියි වගේ
ලහිරුට ඇස් ගසන්නේ
අපිටත් දැන් වැටහුනේ

ඒක සැබැයි
පසන් මිතුර
යෙහෙළි ඩබල
පිස්සු හටන

මඩ කෙදිනද රන් වූයේ?
මී හරකුන් හට මිසකේ
අප හට නම් මඩ නිතිනේ
මඩ ම වීය එදා සිටේ

මඩ ගන්නට ට්‍රච්ටරයක් ඕනෙ වෙතේ
දිල්ගෙ කටේ මඩ යහමින් ඇත්තේ
රෑ නොව මහ දහවලෙ අපි මඩ ගැහුවේ
දිල් නම් ආසාවෙන් නෙව මඩ කන්නේ

දැමුමට දෙයකුත් නැතුවා
නහයට ඔබෙ ලණුවා
ආපු වෙලේ සිට ඔබටා
නාස් ලණුව වැටුනි නගා

හරකුන් දක්කා ඇතුවා වාගෙයි
හොඳ පල පුරුදුත් ඇතුවා වාගෙයි
නරකද එය වෙන අයෙකුට පවරා
ගොන් දෙන වෙනවා මෙවරට දිල් මා

යන්න නෙවෙයි එලවනු ඇත
ඔබ ඔතනින් අයිස් කත
දිල් යනු ඒ මෝඩ ලඳ
පැරදුම දැන් ගනු භාර

කවි කියලා නොරොක් වුණත්
නැතිය හිතේ කිසි පරහක්
ජොලිය නිසයි ලීවෙ කවක්
තැබුමට සතුටින් අප සිත්

සෝබන කම් පෙන්වූයේ ඔබයි ප්‍රියේ
මා කුමටද සෝබන බස් තෙපළන්නේ?
මොළ පොඩිත්ත කවුරුද උදුමන් ඉන්නේ
එය ඔබමය මා නොවේය මා සබඳේ

කවි දෙක තුනක් ලියලා දැන් කියවන්නේ
මඩුවට ආවෙත් පසුවී නුඹ කාලේ
යන්නට අකමැතිදෝ නුඹ අපායේ
පැරදුන විට වීසා දැන්මම රෙඩි නේ?

ඔබේ මොළේ නම් ඇත්තේ පුටුව උඩ
සක්කරයත් එය නම් දන්නව නියත
රත් වෙන කොට පිච්චෙන්නේ පස්ස
ඔහුගෙ නොවෙයි ඔබගේ මොළයයි නිබඳ

මාද කිසිත් තරහ නැතේ
දිල් දිල් දිල් නංගි අනේ
මාත් නිකං ඇවිස්සුවේ
දිල්ගේ කුණු ගොඩ එලෙසේ

වාද වුණත් හිතේ නැතේ
කහටක් නම් මිතුරෙ මගේ
ඔබ වාගේ කබරගොයෙක්
තලන්ට මට ආස සිතේ

වාද වුණත් හිතේ නැතේ
කහටක් නම් මිතුරෙ මගේ
ඔබ වාගේ කබරගොයෙක්
තලන්ට මට ආස සිතේ

අසරුව නැති කළ සෝරෝ
යන්න ගියා කන්න සොයා
ඒ කළ මේ දිල් මෝරී
කන්න ආවාපිව සොයා

බත්ද කන්නෙ සෝරො අනේ
මම හිතුවේ මඩය කියා
මම කන්නේ බතුයි අනේ
ඕනෙද මඩ ටිකක් හනේ?

මොකෙන් නමුත් ඔහු ලියුවා කවිය ඉතින්
ඇද නොහොයන් සුපුරුදු ලෙස වට්ටි කතුන්
නැද්ද වැඩක් ඔබ හට දිල් නංගි ඉතින්
යන්න බැරිද කට වහගෙන පස්ස දොරින්?

ආසා ඇති දිනන්න මේ දිල් කෙල්ල
හිතන් ඉන්නෙ ලෝකය උඩ බව අල්ල
නටන් නැතිව ඉන්න ටිකක් දැන ගන්න
කොල්ලො අතෙයි කෙල්ලන්ගේ පාලනය

කොල්ලො විසික් කරනට නෑ ඉඩ දෙන්නේ
කෙල්ලො හිතන් ඉන්නේ හරි වැඩ කිඩනේ
ආවොත් පිරිමි දෙන්නට බැට කෙල්ලො වෙතේ
යන්ඩ වෙන්නෙ රෙදි නැතුවයි දැන ගන්නේ

උදේ ඉඳන් කරපු වැඩේ කෙරුවා නම්
අපිට කනක් ඇසී ඉන්න තිබුණානේ
ඇයිද අනේ මේ පැත්තට ආවේ?
බයිට් වෙලා මඩ කන්නද කෙල්ලේ?

සෝරෝ නම් ගැලපෙන්නේ දිල්ට තමයි
දෙන්නම එක නැට්ටේ දෙහි දෙකක් වගේ
තකට තකේ මඩ ගුලි ගුලි බඩට යතේ
රස කර කර කන්න සහේ බැසන් මඩේ

May 10, 2010

අන්තර්ජාල වතු වගාව

වත්ත හැදෙයි ලොකු වෙන කොට සල්ලි කති
සත්තු ගොඩයි උන් තැබුමට ඉඩත් නැති
මල් ගෙඩි වැල් කුණු කොල්ලෙට වවන සැටි
ට්‍රැක්ටරෙ දනී වවනා මී හරක් ගති

කාලය රන් හා සම බැව් සැම දන්නා
කාලය නිරතුරු පස් යට සැඟවෙන්නා
එලවළු පලතුරු ටික නම් වේලෙන්නා
කුමක් කරන්නද කෑමට ගත නොහෙනා

අටුවක් නම් දැක ගන්නට හැකි නොවෙනා
බාන් බඩිය නම් වෙන එය තුල කිසිදා
වගාව මනරම් කර ගත හැකි ලෙසිනා
ෆාම් විල් කියා ගමකුත් ඇත සොඳිනා

අන්තර්ජාලය නැති විට වවන්නට
ඉඩක් කඩක් නම් නැත කිසි අයෙක් හට
පලක් නොමැති ඵල වැවුමක් කුමකටද?
කාලෙ නොකා වැඩක් පලක් කරනු මැන

May 9, 2010

නොබුදින් දුන් අත

මතකයි එදා සිටි හැටි අපි එකා වගේ
නැත්තේ අද මොකද ඒ දේ මෙදා පොටේ
අමතකදෝ දුන් හැටි මගෙ දැනුම් එසේ
නොසඟවාම ඔබලා හට එදා වගේ

නැත මා නම් තනිවීලා එදා සිට
දකින්න ඇත මට නම් මේ ලඟක සිට
ඔබලා හැම තනිවී ඇති ලෙසක මිස
නැත කරනට මා හට පිළියම් එයට

නරකද අත හැරියොත් හැම මහා මොලේ
සුහදව සිටියොත් පෙර සේ එදා වගේ
පාගා ගෙන ඉන්නට තැත සැවොම අනේ
අත දුන් හැම ඇයි විසි කර දැමුවෙ හනේ

හිටියොත් නම් ඔය විදියට මේ රොප්පේ
තනි වෙනවා නිසැකයි හැම ඒ රොප්පේ
දුන් අත නොසපා හිටියොත් හොඳා වගේ
බත් කන්නට අතකුත් නැතිවෙයි සබඳේ

May 5, 2010

නුඹයි මගේ සඳ

අමතක නොවෙන දිනයකි මට ජීවිතයේ
නුඹේ උපන් දින මට නම් කිසි දිනයේ
උපනේ නැති නම් ඔබ මේ ලොව එදිනේ
හමු වන්නට හැකියක් මට වෙද කෙල්ලේ

පුංචි තිළිණයක් ගත්තා නුඹට මම
වටිනේ නැත මට එය ඔබ තරම්මම
හැකි වේ නම් ඉර හඳ ගෙන දෑතින්ම
පිදුවද දුන්නා මදි වෙය ඔබට මම

මට ලැබුනේ නුඹේ සෙනේ නිරතුරුව
දැනුනා හැම මොහොතෙම ලඟ නැතත් මම
තුරුල් වෙලා සිටිනට වෙද තිස්සේම
නොහැකි වුවත් නුඹ මාගෙයි හැමදාම

පුංචි හුරුබුහුටි කෙල්ලෙකු ලෙස මාගේ
හදට තුරුල් වී සිටියා එදා මගේ
ඉන්නට ආසයි අදටත් එදා වගේ
නුඹෙ සියොලඟම ගෙන මා තුරුලට නිබඳේ

May 4, 2010

සුභ උපන් දිනක් ප්‍රියේ

මව් කුසින් එළිය දුටු විගසිනේ ඔබ සඳේ
ඇගෙ රුවයි ඔබ දුටුවෙ නෙත් දෙකින් මිණි මගේ
ඒ සොඳුරු නිමේෂය සිහි නැගෙයි මා සිතේ
සුභ උපන් දින පැතුම් මා කෙරෙන් ඔබ වෙතේ

මවකගේ ආදරය නැති නමුත් සමීපේ
පියාණන් නොදුටුවද බෝ කලක් අතීතේ
මම සිටිමි ඔබ ලඟින් මාපියන් මෙන් නිතින්
එතරම් ම ආදරෙන් රැක බලා ගමි තුටින්

මුල් හමුව සනිටුහන් වන දිනත් අදමමයි
මුල්ම සේවය වෙතත් ගිය දිනත් අදමමයි
ඔබෙ උපන් දින සැමරුමත් යෙදුනෙ අදටමයි
දීඝායු සුව ලඳේ නිති සොඳින් නුඹ ලබයි

මගේ දිවි වර්ණවත් කළ ඔබේ සිනාවෙන්
මුලු දිවිය නිති සොඳින් ඉන්න මා හද ලඟින්
උදා වූ ජන්ම දින ඔබ දිවියෙ මල් වැලින්
සරසවා සමරන්න සුභ උපන් දින සොඳින්

May 3, 2010

මා සිප ගත් කුසුම

වන අරණේ පිපුණු කුසුම - නෙලන්නට කියා කියුවේ
නුඹේ සුවඳ නොම වේදෝ - මගේ ප්‍රියාදර කොමළී

දසන්තේ පුරා විහිදුණු - නුඹේ සිනා හසරැල්ලේ
සිතැවුල් දොම්නස් මැකුමට - කියාපු ඔසුවක් වැන්නේ

සුදු මුදු මුව සිප ගන්නට - ඒ කුසුමේ සුවඳ කෙරේ
ලං වන හැම මොහොතෙම ඔබ - මා සියොලඟ දැවටෙන්නේ

අන් සතු වන්නට නොම දෙමි - මා සතු වූ ඒ කුසුමේ
ආමෝදය මා අසබඩ - පිපී නිතොර පතුරන්නේ

කුසුම නෙළු දින මොහොතින් - මොහොත කෙමින් ලං වන්නේ
මතකද ඒ දින ඔබ හට - මගේ ප්‍රියාදර සොඳුරි

සිව් විසි පෑ වන් සත් දින - සොලොස් වරක පෑ ගතවී
උදා වනු හැඩයි මා නුඹ - හමුවූ සැමරුම ලඟදී

April 30, 2010

වැසි දිය උණුසුම

මෝසම සලයි වැසි දිය බිම් තලය පුරා
දෝරෙ ගලයි ඒ දිය මහ පාර පුරා
පා යුග දෙපළගෙම කිමිදින යනෙන තුරා
මෝසම් සමේ එක් විනි දෙදෙනම තුටිනා

මා පිය මැන්නෙ පොත් මැදුරට ඔබට පෙර
ඔබ සෙව් පොතක් ගෙන ඔබ හට පුද දෙන්න
වැස්සට පෙරාතුව ඔබ හමුවට එන්න
ඇමතිමි ඔබට ඒ පොත ගැන දැන ගන්න

මා අතැතිව තිබූ මුදල මදිවු නිසා
ඔබ පැමිණියෙ පොත් මැදුරට මාව සොයා
මහ වැසි මැද කුඩේ යටින් ආව නිසා
ඔබේ ඇඳුම් එහෙයින් නොතෙමී තිබුණා

පොතත් රැගෙන මහ වැස්සේ ආවෙ අපි
කුඩේ යටින් තුරුල් වෙලා උන්නෙ අපි
එකම බසේ නිවෙස් බලා ආවෙ අපි
නැවතත් හමුවී උණුසුම ලබමු අපි

April 21, 2010

ප්‍රේමාදර කඳුළැලි

ඇයිද ප්‍රියේ නෙතු රතු වුනේ
කඳුළු සලා නෙත් තෙත් වුනේ
ආදරෙයිද මට ඔබ ප්‍රියේ
දැණුනා අද දින මට එසේ

මගෙ ආදර කැල්මන් සඳේ
ඔබ හට දැනුනිද මා සඳේ
නොහඬන් මා වෙනුවෙන් ලඳේ
මා ගැන සිතලා කිසිදිනේ

දැණුනා අද ආදර සෙනේ
වැටුණු කඳුළු බිඳු අතරිනේ
එන්නට හැකිනම් මට ප්‍රියේ
තුරුල් කර ගන්න මා ලයේ

ඔබගෙන් මා හට වූ දෝසා
මතකේ නෑ මගෙ හිතේ පුරා
රකිනෙමි ඔබ මා මියෙන තුරා
නාඬන් මගෙ ආදරි නැවතා

April 19, 2010

සමු නොදෙන් කිසිදා

නැති වන්නට ගිය විට මට ඔබේ සෙනේ
දැණුනා මුළු ලොව හැරගිය විලසකිනේ
ඔබ කියු වදන් ඇසුමෙන් පසු දෙනෙත් මගේ
කඳුළු ගඟක් මැවුවෙය දෙකොපුල් මතිනේ

සැමදා මෙන්ම එදිනත් හේතුව වූයේ
බාධා පැමිණවූ බව ඔබෙ නිදහසෙහී
කෙසේ වෙතත් ඔබ මට දුන් මතක තියේ
මගේ හිතේ සෙල් මත ඇඳි ඉරක් ලෙසේ

දුරස් වෙලා ඉන්න ඔබෙන් ඉඩ නොමදේ
ඔබත් මමත් දෙදෙනම එය හොඳින් දනී
ගොඩනැගු පෙම අතැර යාමට යුතුම නොවේ
ගැටළු කිසිත් විසඳන පිළිතුරත් නොවේ

කඳුළු බිඳු වලින් ඇරඹුණු වෙන්වීම
මගේ වෙනස් වීමෙන් වෙන එක්වීම
ඔබේ සතුට වෙනුවෙන් මගෙ හැමදේම
වෙනස් කර ගතිමි කිසිවක් නොලබාම

ඉර හඳ රෂ්මියට වැඩි ඔබෙ උණුහුම ම
නැත කිසි දිනේ අහිමි කරගන්නෙ මම
ඔබෙන් තොරව ජීවත් වෙනු නොහැක මට
වෙනස් වෙමි නුඹ සතොස වෙනුවෙන් හැමදාම

April 15, 2010

වසත් සම කොවුලියේ

මේ මාගේ පලමු ගීතමය නිර්මාණය ලෙසින් පබැඳෙන පැදි පෙළයි.

මින්දද බැලුම් වැටුනා මේ වසත් කාලයේ
සත්සර නදින් වැයුනා පෙම් කවක් අම්බරේ
මෝසම සිහිල් වැසි පොද බිම්තලේ තෙත් කළේ
අවුරුදු සිරින් අපෙ පෙම් කව ලියැවුනා මෙසේ

මා ආදරෙයි මගේ කොවුලියේ සඳේ
මේ ජීවිතේ ඔබයි මා ප්‍රියේ ලඳේ //

ඔබ හඬ මා සවන් පුරා රැව් දුනි ආලෙන්
ගත වූ අවුරුදු සමයේ ඉතිරෙන ප්‍රේමෙන්
දසතේ පැතිරුණු කෝකිළ කූජන නාදෙන්
මට සිහිවෙයි ඔබෙ ආදර කිංකිණි නාදේ

මා ආදරෙයි මගේ කොවුලියේ සඳේ
මේ ජීවිතේ ඔබයි මා ප්‍රියේ ලඳේ //

දෙතැනක මුත් අප දෙදෙනා එක් විමු සැමදා
දුරස් වුනත් අපෙ හඬ අප එක් කලෙ සොඳිනා
හිරු රැස් නව අවුරුද්දක උදාව ගෙනිනා
අප දෙහදත් එක් වුනි මින්දද හී තුඩිනා

මා ආදරෙයි මගේ කොවුලියේ සඳේ
මේ ජීවිතේ ඔබයි මා ප්‍රියේ ලඳේ //

April 11, 2010

නෑගම් සිරි ගමන්

පන්තිය හැරී ඔබ එන කළ මා වෙතට
සිටියෙමි මමත් ඔබ එන තුරු අතර මග
ආවේ මඳක් පමා වෙලා මා ලඟට
තරහක් නැතේ මගේ හිතේ ඔබ ගැනම

තැබුවෙමි ඇගේ අත මා ගත් තිළිණයද
අවුරුදු වලට ඇය හට ගත් පුංචි දෙය
මුලදී එපා කියුවත් එය ඇය මහට
පසුව භාර ගත්තිය ඇය තුටු ඇතිව

යනදා අදයි ඇය ඇගෙ ගම් පියස වෙත
නෑදෑ හිත මිතුරු සැවොමා හමු වන්න
අවුරුදු ලඟය තව දින දෙක තුනක් වෙය
ඇයත් සමග යා හැකි නම් අගනේය

ඇයත් සමග ගියෙ මා ඇය හැරලන්න
බස් රථයට ගොඩ කර නැවතත් එන්න
හිත නොම දෙන්නේ ඇය හැරලා එන්න
ඇයව තුටින් පිටත් කරල සමු දෙන්න


April 9, 2010

පෙමයුරු දිගු හමුව

හිමිදිරියේ කුරුලු හඬින් දසතම රාවය දෙන්නේ
ඔබේ රුවද මගේ සිතේ අවදිවු සැන දිස්වෙන්නේ
ඔබ හමුවට එනු ලෙසිනේ නිවසින් මා නික්මෙන්නේ
මිටින් හැරුණු විහඟ ලෙසින් ඔබෙ අසලට පැමිණෙන්නේ

මා නෙතු මත සිහිල් පැණක් තැවරුණු බඳු සිසිල් සුවක්
ඔබ දුටු විට සන්තෝසෙන් ඉපිලවුනේ ගතත් සිතත්
හද මණ්ඩල ගැඹුරු තැනින් බැස එන රුහි සීරාවක්
ඔබ දැකුමෙන් සියොලඟෙහිම ගැවසෙන බව දැනේ මටත්

හමුවී දොඩමළු විමු අපි හෝරාවක් ඔබෙ තුරුලේ
තරහ ගියත් එකිනෙක හට විටින් විටේ සැරින් සැරේ
තුරුල් වුනෙමු ළමැදෙහි නෙත් වල රඳවා පිණි බිඳුවක්
අසරණ කම් දෙදෙනාගෙම වැටහේවී එවිටකිනේ

නික්ම වුණෙමු දෙදෙනම යාමට එම දින සැරිසැරුමක්
සෙනෙග බොහෝ ගැවසෙන නගරෙක දෙන්නගෙ පොඩි රවුමක්
ගැනුමට ඇය හට ඇයගේ නවාතැනට ඕනෙ දෙයක්
සිතූ පරිදි එයත් රැගෙන ආවෙමු අපි නැවත පැයක්

ගෙන ආ දෙය පසෙකින් ලා ගත්තෙමු අපි දිව අහරේ
එකලස් කෙරුමට ඇය හට උදව් වුනෙමි පසුව එසේ
නවාතැන ඇගේ මා හට අළුත් තැනක් නොම වූයේ
තුරුල් වෙලා පෙමින් උනිමු ආදරයේ මිහිරි රසේ

දින ගණනක් සැඟවී සිටි පෙම් හැඟුමන් අවදි වුනේ
ඔබ හින්දයි අද මා මේ ලෙස සතුටින් හිනැහෙන්නේ
මගෙයි කියා කිසිම දෙයක් මට නෑ ඒ සැම ඔබගෙයි
සැමදා මා ගැන සිතමින් ආදරයෙන් ඉන්න මෙසේ

April 8, 2010

වැසි දිය බොඳ හමුව

සිටියෙමි මා හමුවන්නට ඔබ හැකි නම් මේ දිනයේ
ඔබේ කැමැත්තත් ලැබුනේ මට එන්නට ඔබ හමුවේ
පිට වූයෙමි වැඩ පියසෙන් එනුය කියා බස් රථයේ
වැසි බිඳු බිඳු වටෙන සෙයක් අහඹු ලෙසින් මට දනුනේ

කෙමින් කෙමින් ඔබ අසලට ලං වන්නට එන අතරේ
බිඳු බිඳු වැටි වැහි පොද මහ වරුසාවක් බවට වුනේ
වැහි පොද වරුසා හෙන ගෙඩි සමගින් බිම සැපත් වුනේ
යාමට මා හට ඈ වෙත විලසක් නොම උදා වුනේ

කතා කරා ඈ මා හට බසයේ මා සිටින විට
ගෙදර බලා යන ලෙස ඈ කියුවා වැසි වැටෙන විට
යාමට නම් අපහසු බැව් වැටහිණ ඒ වෙලේ මට
මාද දුකින් පිළිගත්තෙමි ඇගෙ ඉල්ලුම යන්න ගෙට


April 5, 2010

එදා අමයුරු ඔබේ වදන්

ආදරේට අකමැති ලොව කවුරුන්දෝ
එවැනි දෙයක් ලැබුමට අකමැති කවුදෝ
කියා එලෙස ඔබ ඇසුවා මතකයිදෝ
එහෙත් ඔබම එහි සීමා පනවයිදෝ

ආදරෙ මට කරන්න ඔබ කැමති වුනේ
එය ලැබුමට ආසාවෙන් සිටි හින්දයි
මා ගැන ඔබ හට හැඟුමන් පහල වුනේ
මා ඔබ හට නිති විශේෂ වූ හින්දයි

දොඩමළු වූ හැම මොහොතෙම ඔබේ හැඟුම්
අවදි වුබව අමතකදෝ හදේ ලැගුම්
ගත් මිතු පෙම් සොයුරු ලෙසින් කියූ කියුම්
ඔබෙ හද ගත් එකම කෙනා නොවෙද මෙමම්


සෙම්ප්‍රතිශ්‍යා හතුරා

නාසය බරවී වද දෙන එකම හතුරෙකි
හිස රිදවන කැක්කුම් දෙන පරම හතුරෙකි
මුළු ඇඟටම වද දී යන නරක මිතුරෙකි
පෙම්බරීට සෙම් කුපිතවු ප්‍රතිශ්‍යාවකි

බෝම අමාරුවෙන් ඇයත් වැඩ කරන්නෙ දැන්
ආස වුනත් වැඩ කරන්න එපා වෙනව දැන්
කාලකන්නි සෙම් හතුරා කඩා වැදුනි දැන්
ඇගේ තිබුණ සතුට උදුර ගන්න ආවෙ ඇයි

ඊයේ ලාවට පැවතුණු පුංචි වදකයා
අද ඇය හට හොඳටම වද දෙනව සොය සොයා
සමහන් හෝ ගෙන පන්නා දමනුව මේකා
මගේ සොඳුර දුක් නොවන්න පන්නමු මේකා

කපා දැමිය හැකි නම් නාසය මට ඈගේ
සෙම් කුපිතවු වේදනාව දුරලනු ඈගේ
කෙසේ කරම්දෝ මා එය නහයට ඈගේ
ඇගෙ සුරතල් පුංචි නහය නොවේද මාගේ


නේත්‍රප්‍රාසාධිකා

ඔබ වෙනුවෙන් හෙළු කඳුළු සයුර සමානයි
නොදැක සිටිය මොහොත කල්ප සියක් සමානයි
නොදොඩා සිටි වදන් ගණන වාලුකා සමයි
ඔබේ පුංචි ආදරෙ මට විශ්වෙටත් ලොකුයි

ඔබෙ නෙතු අග කඳුළු බිංදු පබළු සමානයි
නෙත් වැසි කළ ඇසි පිය යුග මොණර පිල් සමයි
නෙත් දුටුවන් සිත් සනසන රුවිත මෙන් දිලෙයි
දිගුවන් වූ නීල වරල දුහුල් සළු බඳුයි

ඔබෙ බඳ වට යැවූ දෑත ගන්න මට ලොබයි
ඔබ ලඟදී ගත්තු හුස්ම හෙලනු මට ලොබයි
ඔබෙ උණුහුම අතැර යන්න සිතට මගෙ දුකයි
ඔබෙ උකුලේ හිස තබලා නිදනු මනාපයි

April 4, 2010

තෙමස් පිරූ ආදරේ

බක් මසේ පස් වන දිනේ
උදා විය පෙර වසේ මෙන්
එසේ වුනමුදු පෙර ලෙසේ
නොවිය මේ වස මෙම දිනේ

පළමු දැකුමෙන් ඇරඹුණේ
ඔබෙත් මාගෙත් ආදරේ
ඇති තුරා අපෙ ආදරේ
දුකක් දොම්නස් නෑ සිතේ

සිටින්නට දිවි ඇති තුරා
ඔබෙ ලඟින් ජීවිතෙ පුරා
දෑත් අල්ලන් යන තුරා
වෙන් නොවෙමු අපි නිරතුරා


March 31, 2010

ගුණමකු නිසරු ලියන්

(තොප්පිය වැටෙන සියළුම කාන්තාවන් සුදුසු පරිදි තොප්පිය පළඳින සේක්වා! සාදු! සාදු! සාදු!!!)

කාන්තාවො ඇත්තෙය අප වැඩ පොළෙහි
සිතා ඉන්නෙ ලෝකෙම අත උඩ බවය
එලෙස වුනත් ලෝකෙම සට්ටම් මැදය
මොලේ ඇත්තෙ ඊට වඩා ඇතුලෙන්ය

පිරිමි අපෙන් ඉල්ලු උදව් නොකළ නිසා
සිතා සිටී කොඳු ඇට පෙළ නැතේ කියා
ඔවුනගෙ සහකරුවොද එය නොකළ නිසා
නපුන්සකයො ඔවුනද වෙයි ඒ හින්දා

දිනෙන් දිනම හිස් කබලත් ලොකු වෙන්නේ
පශ්චාත් භාගෙද එලෙසින් පිම්බෙන්නේ
වෙසඹු වෙසෙන් අපට ඔවුන් දිස්වෙන්නේ
නම දොරටුම පිරිමි ගඳින් නැහැවෙන්නේ

පුද කරලා පසු පස මුළු ලෝකෙටම
එනවා තව උදව් පදව් ඉල්ලගෙන
බැරි වෙන කළ කාගෙන් හෝ සැප ගන්න
අධෝ මුකෙන් පැහැරෙන තුරු විඳවන්න

නිසරු ලියන් හා මොවුනගෙ ඇති වෙනස
පාරෙ නොයා වැදගත් ලෙස ඉන්න එක
පායුව දී යටත් වෙලා ඉන්න සැම
වල කපනා බැව් අදවත් දැන ගන්න


අලුත් නවාතැනේ පිපි මල්

නව දිනයක හිරු පායා ආවේය
එදිනය ඔබටත් විශේෂ වූයේය
තිස් වන දින මැදින් මසේ කෙළවරය
පිය තැබුවේ නැවාතැනට හවසදිය

අලුත් තැනකි එය දැකුමට කැමැත්තෙමි
එය ඇති තැන මා සටහන් කරන්නෙමි
හමු වන හැමදාමත් ඇරලන්න එහි
බොහෝ දුරක් නොවන නිසා පැමිණේමී

නුඹයි යෙහෙළියයි අද දින කරපු වැඩ
වෙහෙස වෙලා සැන්දෑ යම ගෙවපු ලෙස
නවාතැනේ සුර පුරයක් තනන්නට
දෙන්නා සැරසි හැටි සිහිවෙනවා මෙමට

බඩු මුට්ටුත් අස් පස් කර ගෙනියන්න
එන්නට අවසර ගැනුමට නොහැක මට
හවස් යමේ හැම සැකසුම් අවසනම
අලුත් තැනේ සුව නින්දක් දමන් නුඹ

March 29, 2010

වේදනා කඳුලක්ද මා ඔබේ

ඔබේ දිවියේ සතුටු කාලෙ මා නැති කර දැමුවාදෝ
දුකින් ඉන්න ඔබ දුටු විට එයට හේතු මම වේදෝ
හැඟී යාවි හැම මොහොතෙම ඔබෙ හිත රිදවූ හේතු
කතා නොකර හිඳිමින් ඔබ මා හට දඬුවම් දේදෝ

කියනා හැම වචනෙම මා ඔබ හට වදයක් වේදෝ
අසනා හැම පැණයම ඔබ හට කෙතරම් වද දේදෝ
පිළිතුරු දෙන්නට අකමැති පැණයක් මම ඇසුවේදෝ
පුංචි දෙයක්වත් ඇසුමට මා හට අවසර නැතිදෝ

ආදරෙ වෙනුවෙන් පොඩ්ඩක් වෙනස් වෙන්න බැරි වේදෝ
එසේ වුවත් ඔබෙ නිදහස කෙලෙසක නම් නැති වේදෝ
ඉවසිය හැක නුඹ වෙනුවෙන් නුඹෙ ඔය තරහා දුක් සෝ
නපුරු වෙලා මා නොරිදා ඉන්න බැරිද මගේ සුදෝ


යලි පියමනිම් ආ මං පෙතේ

හදවත දනී යා යුතු මග කිමැයි කියා
ගැස්ම හදේ යොමයි එමග දෙසට මෙමා
නුරා දෙනෙත් පියා මදෙස බලනු කියා
එවිට පෙනේ ඔබෙ දිවි හිමි මමය කියා

මතකද නුඹට අත් අල්ලන් මැවූ මැවුම්
මහ පාරේ එහෙ මෙහෙ අත ගැසූ රවුම්
මතක සුවඳ වැඩි කරවන සිහින ඉසව්
පසු වන හැම විට සිහිවෙයි නුඹෙ සිතුවම්

මා පැලඳවු රිදී මුදුව අතැඟිලි මැද දිදුලන්නේ
එය දකිනා හැම මොහොතෙම හද ආදරෙ මෝරන්නේ
සඳළුතලෙන් බසිනා කුමරියකගෙ හැඩ දැක ලොබිනේ
ඇවිත් මවෙත ආලිංගන පා නලලත සිප ගන්නේ

ලියූ කවිය මතකද මා අරන් දුන්න මුල්ම පොතේ
වත්සල දිගැසිය නම් ඔබ පෙම් කළ ඒ ප්‍රේම පොතේ
ලියුවෙමි අවසන් පිටුවේ මා දිවි මුල් කවිය එසේ
නුරා කඳුලු සුසුම් හසිරු නම් විය ඒ කවි ගොමුවේ




March 28, 2010

මුකුලිත සුපිරි තාරුකා මල්

තරු හිනැහෙයි ආකාසේ දිදුලන්නට වෙර දරමින්
දිදුලන තරු ආකාසෙන් බිමට වැටෙයි හරි හයියෙන්
සඳ වට කර තරු රෑනක් හිනැහේවී සන්තෝසෙන්
දිදුලන්නට පෙර අහසින් සමහර තරු බිමට වැටේ

විස්කම් පා දස්කම් ඇති මැණික් පැරදි තරු කැටයම්
මකාලන්න ග්‍රාහක රැසකට ඇයි මේ ඉඩ දෙන්නේ
අඳුරු තරුත් දිදුලන ලෙස ලොකු තරු වල රැස් ගන්නේ
දස්කම් ඇති උගත් සුපිරි තරුද නිවා දුර යන්නේ

අසාධාරනේ රජ කරමින් මේ සැම සිදු වන්නේ
තරු නිවෙනා හැටි බලමින් බොහෝ දෙනා දුක් වන්නේ
දක්ෂයාට පෙරට එන්න ඉඩක් නොමැති මේ ලෝකේ
කෙටි පණිවුඩ කෙලෙසක නම් ප්‍රතිභාවක් අඳුරන්නේ

දහස් ගණන් තරු අතරින් අතලොස්සක් දිදුලන්නේ
එයිනුත් එක් තරුවක් මන්දාකිණියෙම බබලන්නේ
පසු බසිනා තරු හැකි අයුරින් රැස් නිසි විහිදන්නේ
සුපිරි තරු සියල්ලන්ගෙම අනාගතෙට සුභ පතනේ

March 27, 2010

දුරලන්න මතකෙන් මා උදව්

ඔබේ දිවියේ පැතුම් මල් පල දෙවන්නට මා දිවි හෙලන්නම්
ඔබේ හසරැල් නිති රඳන්නට මගේ හසරැල් සඟව ගන්නම්
ඔබේ ජීවය දිගු කරන්නට මගේ ආයුෂ පුද කරන්නම්
ඔබේ නිවහල් බව රකින්නට මගේ ආදරෙ කැප කරන්නම්

මිල මුදල් සත්කාර හැකි ලෙස එදා අද නිති පිදුවෙ මම්
බලාපොරොත්තුවකුත් නොවේ මට ඔබෙන් කිසිවක් ලබනු නම්
දෙන දෙයක් මා ඔබට පිදුවේ ආදරේ පුද දෙන්න මම්
කළ උදව් මතකෙන් ඉවත ලා සිටිනු මැන මා ලඟින් දැන්


දිගුම නීරස හෝරාවෝ

දිනය උදා විය ඇගයුම පවතින්නා
අළුයම එකේ කණිසමටත් ලං වෙන්නා
කිසිදු බයක් නැති බව මට වැටහෙන්නා
එනමුදු අකමැතිය එළි වෙන්නට දෙන්ටා

හිතේ පුන්චි දුකකුත් නැතුවාම නොවේ
ඇයත් සමග නින්දට පෙර නොදෙඩු නිසා
වෙනදට වඩා අද ඇගෙ බස් ඕනෙ වගේ
දැනුනා නිදන්නට පෙර මේ සිසිල් රැයේ

ඇයගේ උවමනාවයි මට රුකුල් වුනේ
උනන්දුවත් වැඩි කෙරුමට උදව් වුනේ
නොදනිම් කුමක් වේදෝ එම පැය ටිකෙදී
සාර්ථකව පිළිතුරු දෙන්නෙමි නොසැලී

ඉවසිය නොහැක මෙය අවසන් වන තුරුම
සුපුරුදු සුවෙන් සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න මට
මාගේ පෙම්බරියගේ මුව දැකපු විට
නිසැකව දිව්‍ය සුව නම් මට ලැබෙනු ඇත 


March 25, 2010

නොහඬන් කුමරිය මා වෙනුවෙන්

හැරදා ගියත් ඔබ මා අත - නැත මා යන්නේ හැරදා
දාල යන්න බෑ මා හට
- ඔබෙ ආදරෙ අත හැරලා
කාසි පනම් වලට වඩා
- ඔබෙ ආදරෙ මගේ වුනා
ඒ ආදරෙ මගෙ දිවියට
- අලුත් ඉරක රැස් දුන්නා

වන්නෙමි මම ණයගැතියෙක්
- සදා ඔබට මගෙ සොඳුරේ
යන්න එපා මා හැරදා
- තනි වෙයි මම නැවත ප්‍රියේ
මා වියකුල් උමතු ප්‍රශ්න
- ඔබ හට නිති වද දුන්නා
හිතේ රැඳී ඇති හින්දයි
- ලඟින් උන්නෙ ඔබෙ සැමදා

එපා සොඳුර මා වෙනුවෙන්
- ඔබ දුක් වන්නට කිසිදා
දෙන්න ඉඩක් මා වෙනුවෙන්
- ආදරෙ පුද දෙන්න සදා
වරදක් සිදු වූවා නම්
- සමාව නොම දෙන් කිසිදා
දුරස් නොවන් කිසිදාකත්
- තනි වෙයි මම මෙන් පෙරදා

කඳුළු බින්දු ඔබෙ නෙතගින්
- ගිලිහුණු බව මට දැනුනා
පිසින්න මට ඒ කඳුලැල්
- මා දැන් ඔබ ලඟ නැතුවා
මා දෙනෙතින් වැටෙන කඳුළු
- සිටිනෙමි ඔබගෙන් සඟවා
හඬන්නෙපා මා කුමරියෙ
- තුරුල් වෙන්න මා සමගා

සයුරු මුතු වැල්

දුහුල් සළු පට නීල හැඩ මොන
සයුරු මස්තක සීත වා රළ
හැඟුම් කලතයි මතක සුවඳැල්
දැවටෙමින් මා චිත්ත ලෝ තුල

වැටුනු මුතු කැට ඔබේ සළුවෙන්
මා අසල ඇත පා යුවල ලඟ
සිඹින්නට තැත් කරන අටියෙන්
මා තබන තුරු පිය පෙරටුවට

මතක සුවඳැල් බමයි මා වට
සිසිල විඳිමිණ ඔබේ මුතු කැට
වාලුකා තල තුලින් සැඟවෙන
දෑත ඔබහට දෙන්න ආස
යි

සයුරු යෙහෙලිය මා සමීපෙදි
දෙඩුවෙ රහසින් ඔබේ නමමයි
ලඟයි කාලය නැවත යන්නට
ඈ සමීපෙට ඇගේ පැතුමයි

දෙහෝරාවක් දින දෙකක් විය
නොදැනීම සති අන්තෙ ලං විය
ලංව නොමසිටි කාලෙ දුරු වී
එකතු වන දින නුදුරේම විය 


March 22, 2010

උපාධි පස්වර ඇගයුම ළඟයි

ඇගයුම එතේ ලඟදිම පස් වන වාරේ
සතියක් තිබෙයි කරනට පාඩම් සාරේ
විශයන් සතරකිය දැඩි අපහසු වාගේ
පාඩම් කරන්නට රුචියක් නැතේ සිතේ

ඇය අණ කරා පාඩම් කරනට මහට
අකමැති වීය මා එහි අසමත් වීම
මගේ ජය ඇගෙද සතුටක් විය එලෙස
සැබැවින් මම කරනෙමි පාඩම් මෙවර

කුඩා කලක් තිබුනද සිහියට ගන්න
පාඩම් සියල්ලම මතකේ තබන්නට
කාලය නිසි පරිදි එකිනෙක බෙදා ගෙන
සියලු විශයවල් කියවමි අද සිටම


දුනිය බලාපොරොත්තුවක් මා සිතට
ලැබෙනා බව ඇගෙ ආදරෙ මා වෙතට
පෙරටත් වඩා සමත් වුවොත් මාද මෙය
මගේ ආදරේ මට ලැබුණා වේය ප්‍රිය

March 21, 2010

බොඳ වූ හමුව

කැකෑරෙන සොවක් ඉපදින හද පතුලේ
නොලද විටදි එන්නට ඔබ ළඟට සඳේ
ඇයිද වැළැක්වුවෙ එක් වෙන මොහොත ප්‍රියේ
වීය වදන් මා හද දා ගිය ප්‍රේමේ

ඉන්ට හිත නොදේ මා හට මෙහි නිතොර
එන්ට සිතේ ඔබ දැකුමට මා සොඳුර
පිළිගත් නිසයි මා කළ ඉල්ලීම ඔබ
එන්නට සැරසුනේ සොම්නස් සිත් ඇතිව

මිතුරිය එතැයි සිතලා නැවතත් නිවස
අදහස වෙනස් කෙරුවේ නොපැමිණෙන ලෙස
යන්නට කියා ඔබ ඇය හා සවස් ඉම
අලුත සෙවු ලැගුම් හල බලනට යන්න

දුකක් නෑ ප්‍රියාවියෙ ඔබ කුම කීවත්
දොසක් නෑ මගෙන් ඔබ නිති කුමක් කළත්
බසක් දොඩන්නට ආයෙත් ඉඩක් කඩක්
කවද ලැබෙයි දෝ නොදනිමි වෙන්න තුරුල්




කිරි මව් දන් සිරි

නෑදෑ හිත මිතුරු පවුලේ දන් සිරිය
විඳින්න ඇරයුම් ලැබුවේ මා සොඳුර
සොයුරු බැතින් ඔබ පුදදිනි හද පිරුණ
තුති මල් මිටක් ඔවුනට ඇරයුම ගෙනින

දිනක් පුරා ඔබ වෙහෙසිනි උදව් කර
දිව යන මුවැත්තිය මෙන් දස අත එදින
සැරසිලි මල් වැලින් වට වුණු මන්දිරය
ඔබේ අතින් සැරසුණු වග මා දැනිය

එළඹි මොහොත වඩින කළට කිරි අම්මා
පිරිස තුටින් පිළි ගන්නට ඔබ සැවොමා
පෙරමං ගමන් ගොස් නැමදිය ඔබද එදා
වැදිනි කණිසමත් එහි අළුයම දෙකටා

මාද සිටිමි අළුයම හැකි උපරිමම
සැතපෙන්නට ඔබ හා එක මොහොතේම
කිරි මව් දන දෙවා ඔබ ලද පින් කෙතම
ආසිරි දෙවනු අප ආදර සනාතන


කළු ගඟ අද නිසලයි

අම්මේ බඩගිනියි මා නලවන්න අනේ
ආසයි සිටින්නට ඔබෙ තුරුලේ පෙරසේ
දැනෙයි මහට පෙර නැති සිසිලසක් ගතේ
උණුසුම් කරනු මැන ආයෙත් ඔබෙ තුරුලේ


පාවෙන සෙයක් හැඟුනිය මට පෙර සේද
සිටිනා කල්හි ඔබෙ කුස තුල මෙන්ම අද
නොදනිමි කිනම් හැඟුමක්දෝ කියා මෙය
නෑසේ කිසි කෙනෙක්ගේ කට හඩ මෙමට


තාත්තා නැතිද අදවත් පැමිණෙන්නේ
අයියා කෙලෙස මා නැතිකල සැනසෙන්නේ
අම්මා කිමද අද මා ළඟ නැත්තේ
තරහා වෙලා කිමදෝ හැම මා සමගේ


සෙල්ලම් කරපු කාලය මට සිහිවෙනවා
හුරතල් වෙන්න ආසාවක් ඇතිවෙනවා
කාලය හරස් වී ඇති බව වැටහෙනවා
දුප්පත් වෙලා ඉපදුනෙ අප ඇයි අම්මා?


නිදා ගන්ට යන්නෙමි අම්මේ සැමදා
දක්නට ලැබෙයිදෝ පවුලේ අය කිසිදා
පාකර හැරියවුද කළු ගං තීරේ සදා
මා කල පෙම නොවිය දියවී ගියෙ නිබඳා

March 19, 2010

කුණු කූඩෙට යන මිතුරෙක්



සිටියා මහට පාසල් යන කළ සිටම
හොදම මිතුරෙකුන් ඔහු නම කිව නොහැක
කැම්පස් යන තුරුම අඹ යහලුවෝ ලෙස
සිතුවේ නොමැත සිදුවෙයි කියලා මෙලෙස

පවුල් ප්‍රශ්න සිත් ගැටලුත් කීවෙ මට
හැකි විය වෙන්න මා හට හොද මිතුරාද
තිබුනිය අනුන් පැරදීම
ඔහුගෙ සිත
නොහැකි වීය පැරදීමට මා එලෙස

මහත පොරකි පිටි මුට්ටය වගේ ඇඟ
අපි නම් කිවෙ වගා ලිඳ කියා ඔහුට
කියන්නට නොහැක යෙදුවේ අයිද එය
ප්‍රසිද්ධියේ කිව නොමනා දෙයකි එය

කැම්පස් ගිය පසුව සිදුවූ මහ වෙනස
අදහා ගත නොහැක මා හට තවමත්ම
එකට සිටි මිතුරො අමතක කරමින්ම
අලුත් මිතුරො සමගින් ගියෙ නොබලාම

ආවද නැවත වරින් වරේ මා වෙතට
උදව් බලාපොරොත්තුව ලැජ්ජා නැතිව
නොකලෙමි උදව් මාද ඔහුට එහිදීම
ආවේ කියා දොස් මා හට ඒ සැනම

ලොකු විය ඔහුට ඔහුගේ මහ ලොකු යුනිය
එහිද තියෙන බාහිර ක්ලබ් සියලු වැඩ
අඩු වෙන කල්හි ජී.පී.යූ ලකුණු ටික
මතක් වුනේ නැතිදෝ අපි කිව්ව ටික

රුවැති සිතුවම් කින්නරාවී

බලා සිටිය හැක භව සිය ගණනක්ම
ඔබේ රුවේ සිතුවම් දකිමින් නිතොර
පාලුව කාන්සිය දුරු කෙරුමට නිබඳ
සැඟවුනු ශක්තියක් ඇත ඔබෙ කට හඩට

බලා සිටිමි නිරතුරු හඩ අසන්නට
ඔබේ මුවින් තෙපලන අමයුරු වදන
දිනෙන් දිනම ගලනා ආදර සයුර
ආසයි බලන්නට ඔබ හා මා කිමිද

කතා කළද මා ඔබ හට නිරතුරුව
නොසිතමි ඔබේ නිදහස උදුරාලන්ට
තිබුනේ එකම හැඟුමකි මට පෙර සිටම
ආදරෙ ලබන්නයි ගතවෙන සැම මොහොත

මතකද දිනක් ඇසුවා මම ඔබගෙන්ම
තබන්නට කටක් බත් කන සැම විටම
ආදරෙ සනිටුහන් කෙරුමට නිරතුරුව
නොසිතන් කිසි විටෙක බොලඳයි කියා එය

පැමිණෙන විටදි ඔබගෙන් හැම ඇමතුමම
සිපමි දුරකතනෙ ඔබ ළග යැයි සිතින
ඔබටත් දැනෙයි දෝ ඔබ සතු ආදරය
එලෙසින් පුදලන්න මා කෙරෙහිත් සොඳුර

හමුවූ දා පටන් මේ වන තුරු ඔබව
නිති රැක ගතිමි මිණි සඟලක් මෙන් තුටුව
හදවත කැකෑරෙන පෙම් සිත්තම්ද ගෙන
පෙනී සිටිනු මැන මා කින්නරාවිය


March 18, 2010

රෝස කටු මිතු පෙම

ප්‍රේමය නිමල රෝස කුසුම් පෙති වැනිය
නටුවෙහි මුල සිටම අග තෙක් විෂ කටුය
පිවිතුරු සුන්දරත්වයෙ මග දුෂ්කරය
කුසුම සිඹි මමද දනිමිය කටුවෙ රඟ

සිටිනට නොහැක තද කරගෙන හිතේ පෙම
මිතුරන් ලෙසින් ඔබ හා මා අතර තුර
ගොඩනැගු ආලෙ කෙලෙසේ සඟවම්ද සඳ
නොහැකිය ප්‍රියේ එය කරනට එසේ මට

මා නිති දනිමි ඔබෙ ආදර අතීතය
හැකිවෙද ඔබට පෙම් කෙරුමට එලෙස මට
ආසයි දකින්නට ඔබෙ නෙතු මිණි සඟල
ම-නමින් වැටෙන ආදර කඳුළැල් වරක


උපන් දින මිණි තිළිණය

එකුන් විසි පැයේ අපි හමු වුනෙමු යලි
උපන් දිනෙන් පසු දින මා නගරයෙදි
ආවේ මගෙ සොඳුර අතැතිව යමක් එහි
ඇගෙන් මා ලැබූ වටිනම තිළිණයකි

රැකියාවට ගොස් වැඩි දොහකුත් නොමැතී
එනමුදු ඇය සතුවු මුදලින් ගෙන තිබුණී
පුන්චි කියා ඇය සිතුවද එය එහිදී
වටිනා තිළිණයක් එදවස මා ලදිමී

දැනුනා විසල් ආදරයක් ඔබේ ලඟින්
ලැබුණා මතක සටහනකුත් ඔබේ නමින්
වැටුණා සතුටු කඳුලැල් මා දෙනෙත් අගින්
වටිනා මිණි තිළිණයකි ඔබ මට සඳේ නිතින්




March 17, 2010

තත් සුන් ප්‍රවීණාව

තත් නැති වීණාව කුමටද වයන්නේ
හිස් මොළ නැති අයයි ඒවා වයන්නේ
ගෙයින් ගෙය ලඳුන් දත් මිටි විකන්නේ
ප්‍රවීණා ගැනයි මම දැන් කියන්නේ

වසර කීපයක් පෙම් කෙලියේ ඉන්නේ
අවසන අහිමි වෙයි ඒ පෙම දුකකින්නේ
වයසක ඉලන්දාරියෙකුන් බැඳගන්නේ
එදා ඉදන් දුක් සයුරේ කිමිදෙන්නේ

බොසා නොහොත් වයසක තෙම සමගින්නේ
නිතර නිතර අඩ දබරින් වෙසෙමින්නේ
නාකි විසේ ඉස් මුදුනින් බේරෙන්නේ
තරුණ ළඳක් දුකසේ ජීවත් වෙන්නේ

සීයාගේ දරුවන්ගේ මව වෙන්නේ
පළමු පෙම්වතා නිරතුරු හමුවන්නේ
ඔහුගෙ සිකුර හතෙන් හතට පැන යන්නේ
විවාහ වෙයි ඉසකේ ගණනටම අනේ

සියාගේ පළමු බිරිය පැමිණෙන්නේ
කාල ගෝට්ටිත් නිරතුරු ඇතිවන්නේ
පෙම්වතාද ගෑණුන්ගෙන් රැවටෙන්නේ
අනේ අපොයි කාට මේව කියන්නේ

දරු මුණුපුරො සුපුරුදු ලෙස වැඩෙන්නේ
පරම්පරා දුසිම් ගණන් ගෙවෙන්නේ
උන්ද සමහරෙක් නරකට වැටෙන්නේ
මේවද අපි දරුවන් හට කියන්නේ?


March 16, 2010

තෙවිසි වියට ඇරයුම් ලදිමි

වසර විසි දෙකක් සතුටින් ගත කළෙමි
බාධක කම් කටොළු නිහඩව ජය ගතිමි
මැදින් මසේ සොළොස් වන දිනත් පැමිණී
දිවියෙ තවත් පියවරකුත් මම තැබිමී

තෙවිසි වසක් ගත වුනිදෝ මම සිතමි
හොදින් ඉගෙන බොහෝ දුරත් ගොස් ඇතිමි
ආදරයත් මිතු සොයුරන් බෝ ලදිමි
පසුගිය වසර දෙක තුන තුල මා සොඳිනී

හිරු නැග පැමිණ අළුයම දුරු වී යන්නේ
මිතුරු සැමා පැතුම් මලින් පුද දෙන්නේ
හද පිරි සොම්නසින් සිත ඉපිලී යන්නේ
සුභ පැතු සියල්ලන්ටම තුති පුද දෙන්නේ



March 15, 2010

කුකුළු ළඳක් වට කිකිළි රැලක්

ගෑණු සිටියි පිරිමින්ගේ බල ඇත්තා
එපිරිමි නැති කලට සළු පිලි ගිලිහෙන්නා
ගෑණු මෙහෙයවන පිරිමිද බොහෝ ඇතා
කිකිළියො මැද සිටින කුකුළන් වේය සදා

ප්‍රශ්න ඇති විටදි පෙරමුණ අර ගන්නා
කිකි
ළියො සැම දෙනා නිති උසි ගන්වන්නා
කුකුළෙකු මොටද තම කුකු
න් අත හරිනා
එවන් කුකුළො ලගදිම යයි එලොව සදා

කිකි
ළියො සිටිති උස් අඩිලා පියඹන්නා
අත දුන් සැවොම අත් හැර කොක් හඩ ලන්නා
ලැබුන විටදි පත්තරයක් උඩ ඉන්ටා
හිටපු පිදුරු ගොඩ අමතක වී යන්නා

සැඟවී කරන පෙම් තෙපලුම් ගැන සොඳිනා
රැහේ ඉන්න සැම දෙන නිරතුරු දන්නා
හැන්ගි හොරා බැන්දත් වෙස් කෙළි නිබඳා
නටන කොට නටන්නේ හෙළු වැලි පෙන්නා

හඳුනා ගත යුතුය මිනිසුන් මුල සිටම
කපන තුරු නොදනි කෙදිනක අපට වල
සහෝදර පෙමින් සිටියොත් සැම විටම
ජය ගත හැකිය සැම දුක් ගැටලුත් එවිට




මන්ද ගෙදර වික්‍රම

අත්තිවාරමකි කිසි දින නොබිදෙන්නා
කවුරුත් කියනුයේ මහගෙදරය කියලා
ඉන්නේ එහි සැවොම සුරූපි ලෙස සොඳිනා
බුරුත ගනන් කොටස් තිබෙයි නොබලන්නා

අවුරුදු දෙසීයක්වත් ඇත එහි සිටිනා
වයසක ආච්චී හට මේ වන විටද
නොමැරී ඉන්න රහසක් ගැන දැන ගන්න
කෝල් කරමු සිරසට අපි අද හෙටම

කොටසක් සිටියි අවනඩු හිස උඩින් තියන්
උසාවියෙම නිදියන ගොන් හරක් රැළක්
මගුල් සාරි ඇදගෙන නිදියන පිරිසක්
දැකලා තියෙද මෙය කියවන කිසිම කෙනෙක්

පරම්පරා සියයක් ඇත එක නිවසේ
දන්සල් දෙනු ඇතේ කන්නට මුන්ට අනේ
හලන කිඹුල් කඳුලැලි පිසදන්න අපේ
ගෙවල් වල ගෑනු සැරසී සිටියි මෙහේ

මැරෙන මැරෙන අය යලි යලි නැගිටින්නේ
මූණු වෙනස් කර ගෙන යලි පැමිනෙන්නේ
ලව් කරනා සැම හට බාධක එන්නේ
දෙබස් වලින් ඔබ අප සැම රැවටෙන්නේ

උදේ හවා ගසක් වටේ කැරකෙන්නේ
ලේලිවරුන් ගස නිරතුරු නහවන්නේ
මන්ද ගෙදර ප්‍රෂ්ණ කියා අඩන්නේ
ගහේ දෙවියො සළුව කඩන් දුවන්නේ




March 14, 2010

අන්තර්ජාලයේ නැති ඉන්ද්‍රජාලය

(මාගේ හොදම පාසල් මිතුරෙකු මා හට දුරකථන ඇමතුමක් දී පැවසූ අඳෝනාව ඔහු විසින්ම මා හට කවියට නැන්වීමට දුන් අදහස මම එලෙසින්ම මේ ආකාරයට කවියට නැන්වීමි. ඔහුගේ දුක් ගැනවිල්ල මෙසේ විය...)

මොඩමක් තිබේ වැසි එන විට දිව යන්නා
එස්.එල්.ටි. යේ හැම එම විට සිහි වෙන්නා
අන්තර්ජාලයේ සැරිසැරුමට සොඳිනා
ඩයලොග් මොඩම් ගැනුමට මුදලුත් නැතුවා

ඇත්තෙය කිලෝ මීටර හතරක්ම දුර
මෙහි සිට ලගම එස්.එල්.ටී පෙට්ටියට
නෙට් යන දෙතුන් දෙනෙකුන් හට ටෙලිකොමිය
දේවිද ලගින් සවි කර ඒ පෙට්ටියම

අහෝ දෙවියනේ මට වුනු වියෝයා
චැට් දෙක තුනම මට නැති වී ගියෝයා
අම්මප මුන්ගේ සේවාවට හෙනහූරා
පාත් නොවී රැක දෙනු මගෙ නෙට් මිතුරා

සීත මෝසම් වරුසාවේ

දිනකර වැසී ගිය සැඳෑ සීතල යමේ
වැසි පොදද බිඳු බිඳුව ඇත බරවි වටෙන්නට
යන්නෙ ඔබ කොයි බටද නික්ම හැන්දෑ යමේ
පැමිණෙන්න විගසින්ම වැසි සේල සිප නොගෙන

අඳුරු වූ මේඝයන්ගෙන් පිරී ඇත අහස
ඇග වැදේ මද පවන් සියොලගම සිහිලමින්
ආසයි සිටින්නට ඔබෙ ලගින් නිරතුරුව
නොතෙමෙන්ට මුතු කුඩය අල්ලන්න නිබදින්ම

පැමිණෙන්න මා ප්‍රියේ විගසින්ම ගොස් ගමන
සිටින්නම් බලා ගෙන එන තුරා ඔබ නැවත
පිලිගනිමි මා හදින් නිරන්තර උනුසුමෙන්
බැඳ ගනිමි මා දෑත ඔබ වටා නිතැකින්ම


March 9, 2010

සිනා මල් රොද

පැමිනෙන විටදි ඔබ රැකියා පියස තුලින්
දුටුවා ඔබේ රුව හැන්දෑ යාමෙ නෙතින්
සිටියෙමි වෙලා බස් නැවතුමෙ ඔබ එනකන්
ආවෙය ඔබත් එතැනට මිතුරෙකු සමගින්

රැගුවෙමි මමද නන්නාදුනනාම ලෙසින්
ඇගවීමට මිතුරට පිට එකෙකු ලෙසින්
සිටිනට නොහැක වදනක්වත් නොපවසමින්
රැදුනෙමි සියලු ආෂාවන් සගවලමින්

ගොඩ විය ඔබද එතැනින් ගිය බසයකට
මාද ගොඩ වුනෙමි පසු ආ බසයටම
හමුවූයෙමු අපි සුපුරුදු විලසටම
කලෙමු දෙදෙන සුපුරුදු ආදර ගමන

දින දෙක තුනයි ඔබ ගිය පසු සේවයට
දුටුවේ එදයි එහිදී ඔබ පලමුවම

සිටියේ ඔබද ඉපිලෙන සතුටෙන් යුතුව
සිනහ මලින් පිරුනේ වෙයි අපෙ දිවිය

March 6, 2010

නෙත් මිණි රුවන්

අරමුණක් නැති ජීවිතේ – ඔබයි මා නෙත් පෑදුවේ
වියකිලා ගිය ආදරේ – ඔබය නැවතත් පිබිදුවේ

යොමා දිදුලන නෙත් රුවන් – සලා ඇසි පිය නිති සොදින්
එදා හෙලු ආදර බැලුම් – ඇතේ සෙල් මත ඉරක් මෙන්

නොමැති මුත් ඔබ සමීපෙ – සිහි නැගේ නිරතුරු හදේ
එනු සදේ නැවතත් මගේ – ලමැද සැතපෙන්නට ප්රියේ

March 4, 2010

ආදරයේ දෑ මස


ගතවුනි දෑ මසක් නොදැනිම ඔබ තුරුලේ
සිටිනට කැමැත්තෙමි එලෙසම භව සයුරේ
ආසයි දකින්නට ඔබෙ ඔය දිලෙන නුවන්
ගෙවෙන හැම විටම ලබනෙමි ඔබෙ උණුහුම්

මතකයි එදා මෙන් අදටත් ඔබේ වදන්
සමරමි ඒ වදන් මවමින් සිහින ලොවක්
දිනෙන් දින වැඩෙයි අපෙ හද ආදරයත්
සිටිනෙමි තුටින් එය නිතරම සිහි කරමින්

යන දා ඔබද පළමුව ඔබෙ වැටුප සොයන්
සමරමි පළමු හමුවිමද සමග එයත්
දුටු විට ඔබේ රැකියා ස්ථානයද නිතින්
මැවේ සිනා මා වත ඔබෙ ජය දැකුමෙන්

සැමදා සිටිමි ඔබ ලග සෙවනැල්ල මෙනි
නොදෙනෙමි දුකක් සෝ තැවුලක් කිසි විටෙකත්
පතනෙමි හුදෙක් ඔබෙ ජය මා හැම විටෙකත්
යමු අපි ඉදිරියට අත් වැල් නිතින් බැදන්

March 1, 2010

ප්රේමාන්ජන

නැතිමුත් ඔබ මා ලග නිතිනේ – සිහිවෙයි ඔබ නෙතු යුග මෙලෙසේ
සිහිනෙන් මා වෙත එන ඔබගේ – රුව මා සියොලග දැවටෙන්නේ
බැබලෙන ඔබෙ නෙත් වැසෙමින්නේ – සිබින්න මා දෙකොපුල් තුටිනේ
වෑහෙන ප්රේ මය ඔබ නෙතිනේ – විදිනෙමි සිහිනෙන් ඔබෙ තුරුලේ

දහසක් බාදක බිදිමින්නේ – ලන් වෙමි ඔබ හට දිවි හිමියෙන්
කරනට ආලය පෙරමෙන් නේ – හැකි වෙද අප හට මගෙ සොදුරේ
සිතුවම් කළ පෙම ඔබෙ හර්දේ – මැකී නොයන්නට නොදෙනු මැනේ
දිලිහෙන ඔබ නෙතු වල සෙනෙහේ – පුදන්න හැමදා මවෙත ප්රියේ

නිශාන්තයේ හසරැල්ල

මේ සොදුරු නිශාන්තයේ - ඔබයි සිසිල පෑදුවේ
මගේ සද ඔබයි ප්රියේ – එනු මැනව මා කෙරේ

සුදු සේල මෙන් දිලේ – ඔබෙ රූපෙ මා සිතේ
දැනෙන විට සිසිලසේ - ඉපිලේවි හර්ෂයෙන්

තබනු හෙමිහින් නුබේ – රත් දෙතොල් යුග මගේ
නෙතු පියන් මා ඔබේ – සිපමි උතුරන පෙමින්

උදා විය වසන්තය

වසන්තය උදා විය මෙ සීත මෝසමේ
ඇරුමයකි එය සදේ ඔබයි එලෙසින් කලේ
දැනේ මෙ වසන්තයෙ උණුසුමද ඔබ කෙරෙන්
සදාදර ඔබේ නම වේය අම පැන් පොදක්

මා සද මඩල ඔබමය

මා සද මඩල ඔබයි මා සිත් ගත් යුවතියේ
ඔබ නෙතු කෙලෙස අමතක කරම්දෝ මගෙ සදේ
ගතවූ මොහොත කල්පයක් මෙන් දැනුනි සොදුරේ
එනමුදු දැනේ ඔබෙ උණුහුම තවමත් එලෙසේ

නැතිමුත් ලගින් පෙරදා ඔබ මා තුරුලේ
මතකයි නුබේ සුවදැල් පෙර මෙන් නිබදේ
ආවද බිදක් කදුලැල් දෙනෙතගට මගේ
නැත වෙන අයෙකු සැනසීමට මා පෙරසේ

සිත් රුව ඔබයි මාගෙ දිවියම සැරසූ
මිණි කැට පැරදු ඒ දිලිසෙන ඔබේ නෙතූ
පවසයි සියල් ඔබ සිත් රැදි හැගුම් තතූ
තබා රත් ලවන් මා නලලත නිබදූ


February 13, 2010

නුරා කඳුලැල් සුසුම් හසරැල්

ඇත නෙතග කඳුළු බිඳු ඔබෙ නමින් වැටෙන්නට
නෑ කෙනෙකු පිසින්නට ඒ කඳුළු නෙතින් මගෙ
හද පතුල කැකෑරෙන සෝ තැවුල නිවන්නට
හැකිද එක කඳුලකට ඔබෙ අඩුව පුරවන්න

දැනෙන ආදර සුවඳ ඔබ කෙරෙන් මා හදට
නොඉවසුම් දේ මෙමට ලංවී සිටින්නට
දෙනෙතගින් ගිලිහෙනා හැම සුසුම් කඳුලකම
ඔබෙ නමයි ලියැවිලා ඇත්තේ පෙමින් මා

ආදරෙයි දිවි තුරා නැත යන්නෙ හැර දමා
ලැබේ නම් ලැගුම් ගෙන ඔබ සමීපෙන් ඉන්න
ගතවෙනා නිමේෂයෙ ඔබ පැමිණ මා හදට
සියොළඟම ආදරෙන් පුරවන්න නිති පෙ
මින්

නැත මෙලෙස හැඟී ගොස් පෙරදීද මා සිතේ
මෙවන් පෙම් හැඟුම් නොම මා සිතේ රජ කළේ
නැත කෙදින ඔබව තනි වන්නෙ මා සමගිනේ
මා මියෙන්නේ ඔබේ ළමැද මත නිසැකිනේ


January 11, 2010

සිහින කුළුඳුල් හමුව

අප හමු වූ මුල්ම දිනේ
අද වාගේ මතක තියේ
දුටු සැනෙකින් නතර වුනේ
මා හදවත සසල කළේ

සතුටු සිනා දෝරෙ ගියේ
ඔබ දුටු විට මහද ප්‍රියේ
අත් අල්ලන් නිබඳ ලඳේ
අප තෙපලිමු ස්නේහ වදන්

මා අත් ඔබ සිහින් බඳේ
යවා තුරුල් වුනෙමි ප්‍රියේ
හමුවූ හැටි ලවන් අපේ
මට මතකයි අද වාගේ

යන්නට පෙර ඔබ මා
ගේ
මාද ඔබගෙ නළල් තලේ
සිප ගත්තෙමු දෙදෙනාගේ
හද ඉතිරෙන පෙම් බැතියෙන්


"නිශාන්තයේ හසරැල්ල" කවි පන්තියෙහි සඳහන් වන පුද්ගලයන් හා ස්ථාන මනඃකල්පිත බවත් නිර්මිත ආදර අන්දරයක් බවත් සලකන්න.

Make it clear that all the characters and the places mentioned in the poetic love story, "Nishanthaye Hasaralla" are fictitious and a creation.